วันที่เคลื่อน.....เดือนที่คล้อย....ปีที่หงอยเหงา

ถึงพี่มุกกี้ที่รักยิ่ง

หลังจากอ่านจดหมายของพี่แล้ว ผมรู้สึกปลาบปลื้ม ดีใจมาก ผมรู้สึกถึง ความสุขที่อบอุ่นและงดงาม ซึ่งมันก็คือ ความสุขที่เกิดจากคำว่า มิตรภาพนี่เอง เวลาของผมสำหรับที่นี่มันคงน้อยลงไปทุกวันแล้ว แต่อยากจะบอกว่าผมจะคิดถึงทุกคนโดยเฉพาะ พี่

พี่มุกกี้ที่แสนดีของผม

ผมเชื่อว่าในโลกอินเตอร์เนตที่มีแต่คนกล่าวว่ามันคือโลกที่มีแต่การลวงหลอก ก็ยังมีมิตรภาพที่แท้จริงเกิดขึ้นได้ เชื่อเถอะคับว่า ไม่มีใครอยากที่จะต้องจากบ้านที่เรารักไปหรอกคับ 

แต่ความเปลี่ยนแปลงย่อมมาหาเราซักวันนึงอย่างแน่นอน แม้ว่าเราจะต้องการ หรือ ไม่ต้องการก็ตาม ผมคงจะไม่กล่าวคำอะไรที่มันเย่นเย้อ เพราะผมพรรณนาอะไรไม่ค่อยเก่ง

ขอบคุณสำหรับมิตรภาพและความรักที่พี่มุกกี้มอบให้กับผมนะคับ

ขอบคุณมากๆนะคับ

จากใจดวงน้อยๆของผม

ผมคงไม่มีอะไรจะตอบแทนพี่ นอกจาก ภาพๆนี้ ซึ่งผมทำให้พี่โดยเฉพาะ

สิ่งที่พี่เขียนผมรับรู้และเข้าใจ คำสอนนี้ผมจะเก็บไว้ในใจผมตลอดไป

อย่าทำงานหนักมากนะคับ ขี่มอไซด์ก็ระวังๆนะคับอย่าประมาทเดี๋ยวจะโดนรถสิบล้อเอาไปทำเป็นยางนะคับ สุขภาพก็รักษามากๆนะคับ จะได้มีแรงอัฟบล๊อคเยอะๆ ขอให้พี่มุกกี้มีความสุขมากๆนะคับ

ขอบคุณพี่

ที่ทำให้ผมรู้ว่าโลกนี้สวยงามมากขนาดไหน ถ้าเรามีมิตรภาพให้กันและกัน

ลาก่อนคับ

                                                                         อำลา แต่ ไม่ลาจาก

                                                                                รักพี่นะคับ

                                                                 เสี่ยวป้อ เจ้าหมาตัวน้อยของพี่

 ++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++