พิมพ์หน้านี้
|
---- จากอีสานสู่กรุงเทพเสพสิ่งใหม่ ระอุร้อนกร่อนให้เหงื่อไหลย้อย แต่ละโค้งสู่กรุงพรากทุ่งน้อย อาจพบรอยแผลไหม้ให้ระกำ กว่าจะถึงปลายทางระหว่างด้น ใจอาจหม่นร้าวรุมขยุ้มขย้ำ ลายลมแห่งฤดูมิรู้ใครทำ ได้แต่ร่ำร้องไห้ไม่ปลอบโยน จึงต้องเหงาเศร้าโศกดั่งโลกล่ม รื่นอารมณ์สมสนุกสุขหักโค่น ก่อเกิดภาพระทมทุกข์กระโจน เกาะกระแสห้อยโหนกัดกร่อนใจ เข้าสู่กาลวิกฤตเข้าปิดล้อม มิอาจอ้อมก้าวย่างเส้นทางใหม่ ถนนท่องสู่ทางช่างยาวไกล มืดไหม้เคว้งคว้างอ้างว้างมิตร ดุ่มเดียวดายบ่ายคล้อยพบรอยแผล พิษแผ่กว้างสมานไว้ไม่สนิท เรือนร่างบางส่วนเสี้ยวของชีวิต เบี้ยวบิดผิดรูปดั่งสถูปร้าว มุ่งสู่กรุงเทพเพื่อเสพสร้าง เจ็บปวดเศร้าก้าวย่างระหว่างก้าว แวะถัวะพิงพักดื่มเดือนดาว เมืองพร่างพราวย่าโมโคราชเราฯ
|
| หนังสือทำมือ รวมบทกวี | ||
หมอกเมืองมามุงไม้ |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |