พิมพ์หน้านี้
|
..... ทรมานซ่านซมระทมทุกข์ ขลุกอยู่กับเดียวดายคล้ายป่วยไข้ หดหู่เปล่าเปลี่ยวโดดเดี่ยวใจ มืดบอดฝันก้าวในถนนรัก โลกทั้งโลกโศกสิ้นแผ่นดินร้าว ก้าวทุกก้าวเจ็บทรวงอย่างหน่วงหนัก ซอกซอยแห่งวิถีนี้เศร้านัก ไร้สายลมพรมพักพลิ้วทักทาย สู่แห่งหนใดล้วนแต่ครวญคร่ำ ชอกช้ำเหน็บหนาวร้าวแพ้พ่าย หมื่นกิโลทางชีวิตจิตใจกาย ยังเคว้งไร้รักร่ายให้รื่นเริง สะทกสะเทือนทุกครั้งแต่หวังว่า เยาวมาลย์ห้อมห่มอารมณ์เถลิง โอบกอดพลอดรักใจกระเจิง เถกิง เถลิงใจ ละไมละมุน ข้า...ไร้รักมานานเนิ่น ระหกระเหิน เผชิญใจว้าวุ่น อยู่กับเหงาเศร้า จนใจจุล เถิดขอรักเจือจุนเป็นคุณใจฯ
|
| หนังสือทำมือ กวีนิพนธ์รวมเล่มครั้งที่ ๑ | ||
หมอกเมืองมามุงไม้ |
||
|
View All |
||
| << | มิถุนายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 |
| 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 |
| 15 | 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 |
| 22 | 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 |
| 29 | 30 | |||||