เมื่อวานเปิด UBC ช่องหนังไทยดูผ่านๆ พอดีเป็น บุญชู สระอูย๊าวยาว ก็ดูมั่งไม่ดูมั่งเรื่อยเปื่อย เพราะกำลังสนใจกับงานบนหน้าจอคอมฯมากกว่า จนมาถึงฉากหนึ่งในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ที่มีซุ้มขายอาหารของ Siam Steak ก็พาลคิดถึงครั้งแรกของผมกับร้านนี้ขึ้นมาอย่างช่วยไม่ได้

เพราะสมัยเมื่อร่วมสามสิบปีที่แล้วเห็นจะได้มั้ง สยามสเต๊กนี่แหละ ที่เป็นร้านแรกที่ทำให้ผมและเด็กเซนต์ฯอีกหลายต่อหลายคนได้มีโอกาสลิ้มรสอาหารขยะฝรั่งอย่าง แฮมเบอร์เกอร์ แซนวิซ แม้กระทั่งอาหารกินเล่นญี่ปุ่นอย่าง เกี๊ยวซ่า เพราะสมัยนั้นพี่โรนัลด์ ลุงเคน หรือแม้แต่ร้านเฟรนไชส์ญี่ปุ่นอย่างฮะจิบังราเมน หรือโออิชิก็ยังไม่ได้ชักแถวพาเหรดกันเข้ามาบ้านเราอย่างทุกวันนี้

จำได้ชัดเลยว่า สยามเสต๊กถือว่าเป็นซุ้มอาหารที่หรูสุดแล้วสำหรับสมัยนั้น แถมยังแพงสุดอีกต่างหาก เมื่อนำราคามาเปรียบมวยกับร้านลูกชิ้นปิ้งของแม่ไอ่หมอ ทัศนัย รุ่งเรืองผล เพื่อนรุ่นผม หรือร้านข้าวแกง ร้านขนมปังไหนๆ แต่ก็อะนะ เด็กเซนต์ฯจำนวนไม่น้อยก็ยินดีทีจะต่อคิว ซึ่งหลายครั้งยาวจนไม่น่าเชื่อ เพื่อจะขอซื้ออาหารฝรั่งมาชิมให้มันสะใจไปข้าง

สำหรับผมแล้ว โอกาสน้อยมากที่จะได้แอ้มแฮมเบอร์เกอร์ชุดใหญ่ (เพิ่มชีส และไข่) เพราะทรัพยากรที่จะใช้แลกซื้อมีจำกัดจำเขี่ยเอามากๆ โอกาสเดียวที่พอจะทำได้ก็คือเกี๊ยวซ่าเค็มๆมันๆเท่านั้นเอง

สยามเสต๊กขยายกิจการซุ้มอาหารออกไปในอีกหลายสถาบันการศึกษา และสถานที่ราชการอีกหลายแห่ง แต่คงจะเสื่อมความนิยมลงตามลำดับ หลังจากการมาของร้านอาหารแนวนี้อีกหลายยี่ห้อ และผมก็ไม่ได้ซื้ออาหารจากซุ้มนี้อีกเลย นานจนลืม

นึกถึงสยามเสต๊กแล้วก็พาลนึกถึงร้านน้ำทิวลิปฝั่งตรงข้าม

สมัยนั้น โคลา แฟนต้า สไปร์ท ที่เป็นน้ำหัวเชื้อจะขายในร้านน้ำทิวลิปสีส้มดำซึ่งเป็นซุ้มที่ตั้งอยู่กลางๆ ในขณะที่ถ้าเป็นน้ำขวด จะอยู่ซุ้มริมขวาสุด ติดกับทางขึ้นไปห้องพยาบาล

แต่เรื่องน้ำนั่น กลับไม่ใช่ประเด็นสำคัญเท่าไร เพราะแม้จะมีหลายครั้งที่พวกเราจะไปสั่งน้ำสีแปลกๆ อย่างน้ำแดงผสมน้ำเขียว น้ำส้มผสมสไปร์ท แต่มันก็ยังไม่น่าจดจำเท่าพี่คนขายคนหนึ่งที่เด็กเซนต์ฯห้องผมจะเรียกแกติดปากว่า เจ๊ตู่ ค่าที่พี่แกขาว หมวย ตัวกะทัดรัด แถมยังพูดจาเพราะๆกับพวกเรา  ทำให้บรรยากาศการซื้อน้ำเป็นไปด้วยความสดชื่นซะเต็มประดา

ผมจำไม่ได้ หรือไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ทั้งสยามเสต๊ก และร้านน้ำทิวลิปของเจ๊ตู่ เปลี่ยนแปลงไปในขวบปีไหน รู้แต่ว่ากลับไปเซนต์ฯครั้งหลังสุดนี่ ก็ไม่เจอซะแล้ว พอมาเห็นในหนังบุญชู เลยนึกขึ้นมาได้

ไอ่สยามเสต๊กนั่นไม่เท่าไร แต่เจ๊ตู่นี่ ป่านนี้ไม่รู้ไปอยู่ไหนแล้ว อายุอานามคงมีเลข 5 เลข 6 แล้วละมั้งเนี่ย ไม่รู้มีใครพอจำได้บ้างมั้ยนะ ถ้ามี แล้วรู้จักเจ๊แก ฝากบอกด้วยว่า ผมคิดถึง ฮาๆ