เรื่องราวชีวิตสนุกๆ ของสาววัยมัน กับเรื่องราวสนุกทั้งไทยและเทศ

ฉันนี่แหละ เชอรี่คิม

hi my way
Permalink : http://www.oknation.net/blog/sheriekim

วันเสาร์ ที่ 10 พฤศจิกายน 2550

โสดจริง ตอนที่ 2

Posted by sheriekim , ผู้อ่าน : 98 , 13:37:15 น.

พิมพ์หน้านี้

โสดจริงตอน 2 มีแววผู้นำ ตอนอยู่ประถมและมัธยมและวิทยาลัย เนื่องจากเป็นลูกหลานครู ทำให้เวลามีประกวด หรือแข่งขันอะไรก็ตามมักจะได้มีโอกาสแทบจะทุกครั้ง ทั้งเราเอง และน้อง ๆ และต้องได้ลำดักทุกครั้ง คงไม่เกี่ยวกับเส้นหรือเป็นความสามารถส่วนตัว ห้ามเลียนแบบ มีโอกาสได้เป็นรองประธานโรงเรียน ตอนอยู่ประถมและมัธยม เป็นโฆษกของโรงเรียน และในชั้นมัธยมได้เป็นรองประธานนักเรียน และประธานชมรมภาษาอังกฤษ และประธานอีกหลายชมรม ตอนอยู่มัธยม ได้มีโอกาสประกวดมารยาทไทย และประกวดคำกลอน การอ่าน การพูด และเป็นนักโต้วาที และยอวาที โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นนักจัดรายกายวิทยุของโรงเรียนช่วงพักกลางวัน สนุกมาก ๆ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ทรงคุณค่า จริง ๆ จากนั้นช่วงเรียนวิทยาลัย ได้เป็นประธานชมรมเลขานุการ และ เป็นตัวแทนนำร้องเพลงชาติและสวดมนต์ (แบบว่าอาศัยความรู้เดิมสมัยเรียนประถมไง) จำได้ว่าตอนนั้นขออาสาสมัคร เราก้าวออกมาด้วยความมั่นใจ เพราะมีทุนเดิมอยู่แล้วเลยไม่กลัว อาศัยกล้าได้อายอดจริงหรือเปล่าจ๊ะ มีชีวิตสนุก ตลอดเวลา ไม่เคยมีเรื่องเสื่อมเสีย หรือไปแอบชอบใคร หรือ ใครมาชอบเลย สงสัยหัวใจขาดออ๊กซิเจนหรือเปล่าน่ะ หรือมีแค่ 3 ห้อง เลยทำให้ไม่ค่อยรูปประสีประสา หรือไม่ได้ใส่ใจ หรือสนใจใคร ไม่มีใครให้คำตอบได้ ตัวเองก็ยังงงงงงอยู่เลย โอ้ยเกือบลืมช็อตเด็ด ใกล้จบการศึกษามีการแข่งขันเชื่อมสามัคคี ระหว่างนักศึกษา กับ นักศึกษาแพทย์สาธารณสุขประจำจังหวัด ได้มีโอกาสเป็นโฆษกงาน และได้รู้จักกลุ่มนักแข่ง มีหนุ่มหล่อหลายคนเลย จำได้ว่าหัวใจเต้นแปลก ๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใข มีหนุ่มยิ้มให้ และส่งเบอร์โทรศัพท์ พร้อมที่อยู่ให้ ช่วงนั้นมือถือยังไม่ฮิต แต่ให้เบอร์โทรที่หอพัก ก็ได้ได้โทรหาเขา แต่ปรากฏว่าพี่เขาโทรหาเราที่หอพัก คงขอจากเพื่อน ๆ เราก็พูดคุยธรรมดาไม่ได้คิดอะไรตามประสา คนหัวใจหินกระมัง แต่ก็มีการติดต่อมาเรื่อย ๆ ก็ยังไม่รู้สึกอะไร อาศัยคุยไปวัน ๆ ดีกว่าอยู่เปล่า ๆ จนกระทั่งุถึงวันลอยกระทง พี่ขับรถมาพร้อม เพื่อน ๆ 3-4 คน มารับเพื่อนสาว หอข้าง ๆ ปรากฏว่าสาว ๆ ที่เขามารับกันก็เป็นเพื่อน ๆ ที่รู้จักกันทั้งนั้น เราก็เลยไปด้วย อาศัยเพื่อนเยอะเลยไม่คิดอะไร แปลกแต่จริงคบคู่พอดีเลย ก็ไปเที่ยวงานลอยกระทงในตัวจังหวัด ก็สนุกดี แต่เราก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรคืบหน้า ไม่เคยโทรไปหาพี่เขา มีแต่เขาโทรมา แต่ก็คุยน่ะคิดว่าเรามีมารยาทพอที่จะไม่วางสายเฉยๆ จากนั้นทุกเดือนพี่เขาก็จะแวะซื้อขนมมาฝากเราและเพื่อน ๆ และได้มีโอกาสพูดคุยกันและทานอาหารร่วมกัน เป็นอย่างนี้อีกหลายเดือน จนเมื่อจบการศึกษาเราก็ไม่ได้ติดต่อพี่เขาอีกเลย เฉย ๆ ไม่รู้สึกอะไร จนเราเดินทางไปหางานทำที่กรุงเทพฯ ทราบจากเจ้าพ่อว่ามีจดหมายมาหลายฉบับ ซึ่งท่านก็ไม่ได้อ่าน แต่รู้ว่าต้องเป็นจดหมายหนุ่ม ๆ แน่นอน พอเราทราบก็เฉย ๆ ไม่ได้ติดต่อไป จนแล้วจนเล่า อย่าเพิ่งเศร้านะ รอตอนต่อไป ชีวิตเมืองกรุง

โสดจริงตอน 2

มีแววผู้นำ ตอนอยู่ประถมและมัธยมและวิทยาลัย

เนื่องจากเป็นลูกหลานครู ทำให้เวลามีประกวด หรือแข่งขันอะไรก็ตามมักจะได้มีโอกาสแทบจะทุกครั้ง ทั้งเราเอง และน้อง ๆ และต้องได้ลำดักทุกครั้ง คงไม่เกี่ยวกับเส้นหรือเป็นความสามารถส่วนตัว ห้ามเลียนแบบ มีโอกาสได้เป็นรองประธานโรงเรียน ตอนอยู่ประถมและมัธยม เป็นโฆษกของโรงเรียน และในชั้นมัธยมได้เป็นรองประธานนักเรียน และประธานชมรมภาษาอังกฤษ และประธานอีกหลายชมรม ตอนอยู่มัธยม ได้มีโอกาสประกวดมารยาทไทย และประกวดคำกลอน การอ่าน การพูด และเป็นนักโต้วาที และยอวาที โดยเฉพาะอย่างยิ่งเป็นนักจัดรายกายวิทยุของโรงเรียนช่วงพักกลางวัน สนุกมาก ๆ ถือว่าเป็นประสบการณ์ที่ทรงคุณค่า จริง ๆ

จากนั้นช่วงเรียนวิทยาลัย ได้เป็นประธานชมรมเลขานุการ และ เป็นตัวแทนนำร้องเพลงชาติและสวดมนต์ (แบบว่าอาศัยความรู้เดิมสมัยเรียนประถมไง) จำได้ว่าตอนนั้นขออาสาสมัคร เราก้าวออกมาด้วยความมั่นใจ เพราะมีทุนเดิมอยู่แล้วเลยไม่กลัว อาศัยกล้าได้อายอดจริงหรือเปล่าจ๊ะ มีชีวิตสนุก ตลอดเวลา ไม่เคยมีเรื่องเสื่อมเสีย หรือไปแอบชอบใคร หรือ ใครมาชอบเลย สงสัยหัวใจขาดออ๊กซิเจนหรือเปล่าน่ะ หรือมีแค่ 3 ห้อง เลยทำให้ไม่ค่อยรูปประสีประสา หรือไม่ได้ใส่ใจ หรือสนใจใคร ไม่มีใครให้คำตอบได้ ตัวเองก็ยังงงงงงอยู่เลย

โอ้ยเกือบลืมช็อตเด็ด ใกล้จบการศึกษามีการแข่งขันเชื่อมสามัคคี ระหว่างนักศึกษา กับ นักศึกษาแพทย์สาธารณสุขประจำจังหวัด ได้มีโอกาสเป็นโฆษกงาน และได้รู้จักกลุ่มนักแข่ง มีหนุ่มหล่อหลายคนเลย จำได้ว่าหัวใจเต้นแปลก ๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใข มีหนุ่มยิ้มให้ และส่งเบอร์โทรศัพท์ พร้อมที่อยู่ให้ ช่วงนั้นมือถือยังไม่ฮิต แต่ให้เบอร์โทรที่หอพัก ก็ได้ได้โทรหาเขา แต่ปรากฏว่าพี่เขาโทรหาเราที่หอพัก คงขอจากเพื่อน ๆ เราก็พูดคุยธรรมดาไม่ได้คิดอะไรตามประสา คนหัวใจหินกระมัง แต่ก็มีการติดต่อมาเรื่อย ๆ ก็ยังไม่รู้สึกอะไร อาศัยคุยไปวัน ๆ ดีกว่าอยู่เปล่า ๆ

จนกระทั่งุถึงวันลอยกระทง พี่ขับรถมาพร้อม เพื่อน ๆ 3-4 คน มารับเพื่อนสาว หอข้าง ๆ ปรากฏว่าสาว ๆ ที่เขามารับกันก็เป็นเพื่อน ๆ ที่รู้จักกันทั้งนั้น เราก็เลยไปด้วย อาศัยเพื่อนเยอะเลยไม่คิดอะไร แปลกแต่จริงคบคู่พอดีเลย ก็ไปเที่ยวงานลอยกระทงในตัวจังหวัด ก็สนุกดี แต่เราก็ยังเหมือนเดิม ไม่มีอะไรคืบหน้า ไม่เคยโทรไปหาพี่เขา มีแต่เขาโทรมา แต่ก็คุยน่ะคิดว่าเรามีมารยาทพอที่จะไม่วางสายเฉยๆ จากนั้นทุกเดือนพี่เขาก็จะแวะซื้อขนมมาฝากเราและเพื่อน ๆ และได้มีโอกาสพูดคุยกันและทานอาหารร่วมกัน เป็นอย่างนี้อีกหลายเดือน

จนเมื่อจบการศึกษาเราก็ไม่ได้ติดต่อพี่เขาอีกเลย เฉย ๆ ไม่รู้สึกอะไร จนเราเดินทางไปหางานทำที่กรุงเทพฯ ทราบจากเจ้าพ่อว่ามีจดหมายมาหลายฉบับ ซึ่งท่านก็ไม่ได้อ่าน แต่รู้ว่าต้องเป็นจดหมายหนุ่ม ๆ แน่นอน พอเราทราบก็เฉย ๆ ไม่ได้ติดต่อไป จนแล้วจนเล่า อย่าเพิ่งเศร้านะ

รอตอนต่อไป ชีวิตเมืองกรุง

แสดงความคิดเห็น | ส่งเรื่องนี้ให้เพื่อน

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 4
Shiromax วันที่ : 16/11/2007 เวลา : 01.56 น.
http://www.oknation.net/blog/himmy
เราเป็นคนปกตินะ ที่อยู่ในสังคมไม่ปกติ

แหม แตดเนื้อสาวดังเปี๊ยะ เลยนะครับ ตอนนั้น

ความคิดเห็นที่ 3
sheriekim วันที่ : 11/11/2007 เวลา : 12.08 น.
http://www.oknation.net/blog/sheriekim

อย่าเพิ่งเบื่อชีวิตโสดของดิฉันนะคะ เพราะจากชีวิตโสดของตัวเองแล้วดิฉันจะนำเรื่องโสดของบรรดาเพื่อนๆ และคนรู้จักมาเล่าให้ฟัง ซึ่งเป็นชีวิตโสดทั้งจริงและไม่จริงทั้งหลายที่สนุกมาก แล้วใครที่มีชีวิตโสดที่สนุกๆ เข้ามาแลกเปลี่ยนกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 2
พาโตราชู วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 18.34 น.
http://www.oknation.net/blog/Dog-Club

อ่านแล้ว นึกถึงเรื่องราวในศาลาคนเศร้าเลย นะคะ

แต่จะคอยเข้ามาติดตามอ่าน เรื่องราวของโสด....ต่อไปอย่างเหนียวแน่น ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1
Supawan วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 14.07 น.
http://www.oknation.net/blog/supawan

ติดตามนะคะ ...

แสดงความคิดเห็น

เข้าสู่ระบบ | สมัครสมาชิก

ชื่อ:
อีเมล์:
เว็บไซต์:
ความคิดเห็น:

ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้ ห้ามทำ - การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้ - การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น สามารถทำได้ - เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน - การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์ OKNATION กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น 1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ 2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร 3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น 4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน 5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่" OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
		กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<<	พฤศจิกายน 2007					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
				1	2	3
4	5	6	7	8	9	10
11	12	13	14	15	16	17
18	19	20	21	22	23	24
25	26	27	28	29	30