แต่เราก็ฝืนยิ้มทั้งน้ำตา พี่เขาแนะนำให้รู้จัก ก็ส่งยิ้มเล็กน้อย และจำตอนนั้นไม่ได้แล้วว่าพูดอะไรไป หรือทำปฏิกิริยาอย่างไร ที่สำคัญที่สุดนอนไม่หลับ และร้องไห้จนน้ำตาแทบจะกลายเป็นสายเลือด วันรุ่งขึ้นโทรไปลางานและแจ้งฝ่ายบุคคลว่าป่วย

จากวันนั้นเกือบ 1 เดือนเต็ม ๆ ไม่มีการติดต่อมา หรือ ติดต่อไปแต่อย่างใด ยังคงเป็นปริศนา ให้คาใจเล่น ๆ เหมือนคนมีกรรมแล้วค่อย ๆ ถูกชดใช้ไปวันต่อวัน พยายามทำใจให้ได้ร่าเริงกับงาน ทำงานให้สนุกและมีสมาธิในการทำงานให้มากที่สุด

          ช่วงนั้นเจอวิกฤติหนัก คุณพ่อซึ่งรับราชการครูเสีย เราต้องลางานไปทำพิธีที่ต่างจังหวัด ทำให้ช่วงนั้นเป็นช่วงแห่งการเสียใจ และเสียน้ำตา อย่างไม่มีคำบรรยา เกือบ 1 อาทิตย์ที่ลางานทางเจ้านายก็ได้ส่งธนานัติช่วยทำศพของสายการบิน ประมาณ 1 หมื่นบาท รวมเงินพนักงานช่วยงาน และในที่สุดเสร็จงานก็กลับมาทำงานตามปกติ เกือบ 1 เดือนเต็ม ๆ มีวันหนึ่งมีสายโทรเข้ามาที่สำนักงาน พอได้ยินเสียงเกือบจะร้องไห้โฮ แต่อาศัยข่มใจและอารมณ์ไว้ เป็นเสียงของพี่เขาโทรมาทักทาย และแจ้งข่าวดีว่าเขาได้หย่ากับภรรยาแล้ว และลูกอยู่ในความดูแลของเขา และภรรยาได้ไปอยู่กับผู้ชายคนดังกล่าวแล้ว

  จากนั้นไม่นานเราก็ได้ออกจากสายการบินเพราะครบกำหนด และเราได้ไปซื้อคอนโดแถวท่าน้ำนนท์อยู่ ซึ่งอยู่ห่างกันประมาณ 2-3 กิโลเท่านั้นเอง และโชคดีได้งานใหม่ แถวสะพานพุทธใกล้วัดประยูร ซึ่งเป็นบริษัททัวร์ ขายตั๋วเครื่องบิน และเจ้าของเป็นลูกเขยบริษัทขายน้ำยาซึ่งมีชื่อเสียงยี่ห้อหนึ่ง ได้มาทำในตำแหน่งผู้จัดการฝ่ายตั๋วเครื่องบินเงินเดือนขั้นแรก 12,000 บาท ซึ่งช่วงนั้นถือว่ามากพอสมควร และปีถัดมาได้ปรับตำแหน่งเป็นผู้จัดการฝ่ายขาย เงินเดือน 13,000 บาท ทำงานไปก็ยังติดต่อกันอยู่เรื่อย ๆ และพี่เขาก็ยังไปรับส่งเหมือนเดิม ช่วงนั้นมีสายการบินเกาหลี รับสมัครงาน อ่านเจอก็เลยลองเขียน  จดหมายสมัครงานเล่น ๆ และถูกเรียกไปสัมภาษณ์ และในที่สุดถูกเรียกตัวไปทำงานเงินเดือน 13,000 บาท น่าสนใจ เลยรีบไปแจ้งเจ้าของบริษัทฯ และท่านได้ให้ข้อคิดหลาย ๆ อย่าง ขึ้นอยู่กับเราจะตัดสินใจ ในที่สุดเจ้าของแจ้งข่าวดีว่าจะปรับเงินเดือนให้ เนื่องจากทำยอดขายสูง ไตร่ตรองและพิจารณาอยู่หลายอย่างจึงตัดสินใจอยู่ที่เดิม และทำงานที่เดิม และได้ปรับตำแหน่งอีกเป็นผู้จัดการฝ่ายการตลาด ก็สนุกกับชีวิตดี และงานก็ดี

ปีถัดไป ตัดสินใจจะไปใช้ชีวิตอยู่ด้วยกัน และไปดูบ้านแถบบางกรวย – ท่าน้ำนนท์ เป็นทาวเฮาส์ 2 ชั้น ตอนนั้นราคาอยู่ประมาณ 7 แสนกว่า ผ่อนเดือนละ ประมาณ 9 พันกว่าบาท พี่เขาเลยวางเงินดาวน์ และผ่อน ซึ่งความเป็นจริงแล้วเรื่องผ่อนต้องช่วยกันออกอย่างน้อยคนละครึ่ง ระหว่างที่รอบ้านสร้างก็ไปเช่าบ้านอยู่ก่อนพร้อมน้องสาวของพี่เขา แต่ด้วยภาระของพี่เขาและเราซึ่งมีน้องต้องดูแลอีก 2 คนเนื่องจากพ่อเสีย ทำให้การส่งเสีย และรายจ่ายต่าง ๆ ประดังมาเรื่อยๆ ทำให้ไม่เป็นอย่างตั้งใจ ก่อให้เกิดปัญหารุมเร้าหลายอย่างเข้ามา และลูก ๆ ก็มาอยู่กับเขา ทั้งสองคน คนโตให้เรียนหนังสือใกล้บ้าน คนเล็กจ้างเขาเลี้ยง และภายหลังให้คุณย่ามาเลี้ยงบ้าง บางครั้ง ปัญหาเริ่มมาเรื่อย จากวันเป็นเดือน จากเดือนเป็นปี ด้วยเรื่องเศรษฐกิจ 

          *************************************