The Unbearable Lightness of Blogging
Im standing on the edge of some crazy cliff. What I have to do, I have to catch everybody if they start to go over the cliff. Thats all Id do all day. Id just be the catcher in the rye.
Permalink :
http://www.oknation.net/blog/shibuki
วันเสาร์ ที่ 29 กันยายน 2550
โธ่...ไปหลงเชื่อโฆษณา
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 589
, 18:18:41 น.
| หมวดหมู่ :
my so-called life
พิมพ์หน้านี้
ดิฉันก็คิดว่าตัวเองเป็นคนมีภูมิคุ้มกันโฆษณาเป็นอย่างดีแล้วนะคะ เวลาเห็นโฆษณาในทีวีประเภททาๆถูๆแล้วหน้าขาวเหมือนฝรั่งได้ในเจ็ดวัน แฟนที่ห่างเหินกันไปก็ซื้อดอกไม้มารอรับหน้าบ้าน หรือสระๆนวดๆแล้วผมที่หยาบกร้านโลกกร้านชีวิตจะกลับมานุ่มสลวยดุจแพรไหมแคชเมียร์ แถมคุณแม่สามีก็จะเปลี่ยนใจมารักเราอีกเนี่ย...ไสยศาสตร์มากค่ะ อย่ามาหลอกกันเลยแต่โฆษณาบางอย่างก็ช่างบรรยายสรรพคุณได้สุดมหัศจรรย์จนไม่น่าเชื่อแ่ต่สุดท้....
วันพฤหัสบดี ที่ 27 กันยายน 2550
ภูเก็ต: ติดฝนปนติืดเกาะ
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 352
, 01:18:45 น.
| หมวดหมู่ :
guerilla travel
พิมพ์หน้านี้
เอ้า ฟังเพลงเฮฮาสู้สายฝนหน่อยนะคะขอยืมคำบรรยายฝนปักษ์ใต้ที่อาจินต์ ปัญจพรรค์เขียนไว้ในหนังสือเหมืองแร่ ...วันหนึ่ง ฝนตกตั้งแต่พระอาทิตย์ยังไม่ขึ้น และตกติดต่อเรื่อยไป มันจึงเป็นวันที่ไม่มีพระอาทิตย์ ท้องฟ้าฝ้ามัว บรรยากาศเหมืองแร่เป็นสีเทาและหนาวเย็น ทุกคนเข้าๆออกๆระหว่างฝนกับที่ร่ม...เปลี่ยนโลเกชั่นจากเหมืองแร่เป็นรีสอร์ทค่ะ ดิฉันหลวมตัวไปเที่ยวภูเก็ตเอาตอนหน้ามรสุมซะแล้วเนื่องจากเป็นคนไม่ค่อยได้....
วันอาทิตย์ ที่ 23 กันยายน 2550
ปลายทางของเที่ยวบิน
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 245
, 07:54:29 น.
| หมวดหมู่ :
my so-called life
พิมพ์หน้านี้
หลังจากร่อนเร่ไปทำงานต่างถิ่นอยู่หลายวันในที่สุดวันนี้ก็ได้กลับบ้านซักทีฉันรีบกระดี๊กระด๊าไปสนามบินก่อนเครื่องออกเกือบชั่วโมงเช็คสัมภาระและออกตั๋วเรียบร้อยแล้วก็ไปเดินเลือกซื้อของฝากแหนมค่ะ มาเชียงใหม่มีแต่คนฝากซื้อแหนมแทนที่จะให้หญิงสาวอย่างฉันเดินถือดอกไม้เมืองเหนือกลับมาแบบไฮโซกลับต้องมาแบกถุงพลาสติกใส่แหนมปริมาณเลี้ยงคนทั้งออฟฟิศกำลังเหนื่อยจากการซื้อของฝากก็ได้ยินเสียงประกาศพอดีตุ๊ง ตุ่ง เรียนท....
วันอังคาร ที่ 18 กันยายน 2550
เพราะใส่ปราด้า ฤาต้องว่าเป็นนางมาร
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 239
, 13:31:15 น.
พิมพ์หน้านี้
ต้องขอบอกไว้แต่แรกนะคะว่าดิฉันยังไม่ได้ดูหนังเรื่องนางมารใส่ปราด้า ถ้าเข้าใจเนื้อเรื่องผิดไปก็ขออภัยล่วงหน้าค่ะ ที่หยิบเรื่องนี้มาเขียนเพราะติดใจกับป้ายชื่อ นางมารเท่าที่อ่านจากเนื้อเรื่องย่อ บทวิจารณ์ และูดูตัวอย่างหนังเรื่องนี้ เมอร์ริล สตรีพเล่นบทเป็นเจ้านายจอมโหด ที่เรื่องมากและคอยจิกหัวใช้ลูกน้องเป็นว่าเล่น ไม่ทราบว่าตอนจบเรื่องเธอจะเปิดเผยตัวจริงอันอ่อนโยนที่ฟอร์มดุเพราะรักและหวังดีต่อนางเอกเ....
วันจันทร์ ที่ 17 กันยายน 2550
กระโปรงสั้นช่วยชาติ!
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 393
, 21:37:22 น.
พิมพ์หน้านี้
คิดว่าหลายๆท่านคงเคยได้พบเห็นเครื่องแบบนักศึกษายุคใหม่ที่ดูเหมือนจะทั้งสั้นทั้งรัดขึ้นเรื่อยๆกันมาแล้วนะคะ บางคนก็คงรู้สึกว่าดูน่าเกลียดไม่เหมาะสม บางคนก็อาจจะชอบ(โดยเฉพาะคุณๆชายหนุ่มและแก่ทั้งหลาย)สำหรับดิฉัน คิดว่าดีค่ะ เพราะเพิ่งอ่านบทความเรื่องทฤษฏีทางเศรษฐศาสตร์แขนงใหม่มาจากนิตยาสารTimeHemline theory หรือ ทฤษฏีชายกระโปรง...มีจริงค่ะ ไม่ได้แกล้งหลอก ดูได้จาก Time ฉบับเดือนกันยายนนี้ทฤษฏีนี้กล....
วันเสาร์ ที่ 15 กันยายน 2550
โอ้ละหนอ จะไปขอพรที่ญี่ปุ่น
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 211
, 21:40:37 น.
| หมวดหมู่ :
guerilla travel
พิมพ์หน้านี้
มาถึงวัดทั้งที่ต้องเขียนป้ายขอพรซะหน่อย เอ...แต่ช้อนนั่นเอาไว้ทำอะไรเอ่ย คิดเอาเองว่าทัพพีตักข้าวยักษ์หมายถึงให้อยู่ดีกินดีทั้งปีทั้งชาติค่ะและแล้วสายตาซุกซนก็เหลือบไปเห็นคำขอพรของคนข้างๆไม่เชื่ออย่าลบหลู่ค่ะ สงสัยจังว่าคนเขียนเป็นคนชาติไหนเนี่ยภาพนี้ไม่ค่อยชัด จับใจความได้ว่า "ลูกช้างขอให้คิดตกซักทีว่าต่อไปจะเอายังไงกับชีวิตและขอให้ไม่ต้องตกตระกำลำบากไปติดคุกขี้ไก่ที่เม็กซิโกด้วยเถิ้ด ซ้าธ....
เด็กตัวใหญ่ไล่ตามฝัน
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 236
, 14:37:17 น.
| หมวดหมู่ :
my so-called life
พิมพ์หน้านี้
วันเสาร์นั่งเล่นอยู่บ้านเพลินๆ ไปเปิดดูไฟล์รูปถ่ายเก่าๆเจอรูปที่ถ่ายตอนไปเที่ยวพม่าค่ะ ไม่ได้เห็นมานานแ้ล้วนะนั่งดูรูปถ่ายเด็กๆกำลังวิ่งเล่น ท่าทางน่าสนุกสายตาเหลือบมองลงมามุมล่างของภาพ มีวันที่อยู่นี่ กล้องตัวเก่า สมัยมีแค่ไม่กี่พิกเซล ฉันตั้งบันทึกวันที่เอาไว้ด้วยแฮะผ่านมาตั้งสี่ปีแล้ว ป่านนี้น้องๆในรูปคงโตขึ้นแยะอ้าว...ตัวเราเอง ตอนนั้นก็ยังเป็นสาวเอ๊าะๆอยู่...ตอนนี้แก่ขึ้นมาจมเด็กๆที่แอบถ่ายรูปไว....
วันศุกร์ ที่ 14 กันยายน 2550
Nitpicker นักจับผิดหนังหลุด
Posted by
shibuki
,
ผู้อ่าน : 266
, 12:46:25 น.
พิมพ์หน้านี้
วันนี้อยากจะลองวิจารณ์หนังบ้างตามประสาคนชอบดูหนังค่ะ แต่ไม่รู้จะหยิบเอาเรื่องไหนมาดี คิดไปคิดมาพาลนึกย้อนอดีตไปถึงเพื่อนคนหนึ่งสมัยเรียนมัธยม ตานี่ชอบดูหนังเป็นชีวิตจิตใจแล้วก็เอามาวิจารณ์ให้เพื่อนฟัง แต่อย่าไปขาดหวังจะได้รู้อรรถรสหนังว่าดีหรือไม่ดีอย่างไรเลยนะคะ เพราะตาคนนี้เป็นนักจับผิดหนังตัวฉกาจ เข้าไปนั่งจ้องจอในโรงรอจับผิดว่าผู้กำำกับจะหลุดเมื่อไหร่ ขณะที่คนดูคนอื่นในโรงกำลังร้องไห้ตาแดงตอนที่แ....