วันนี้มีเรื่องงานเครียดๆให้ต้องคิดมากมาย

อยู่ที่ออฟฟิศตอนบ่าย ข้างนอกอากาศเริ่มมืดครึ้มเหมือนฝนจะตก

อยากหนีไปเที่ยวที่ไหนไกลๆ

แต่คิดดูอีกทีจะหนีไปไหนปัญหาก็คงตามไปหลอกหลอนอยู่ดี

เฮ้อ...ฮึดสู้อยู่แก้ปัญหาดีกว่า

ปัญหามีไว้ท้าทายให้ชีวิตไม่น่าเบื่อค่ะ (ปลอบใจตัวเอง...)

................................................................

เพลง Weight of the world: by Alana Davis

โลกอันหนักอึ้ง

ทุกวันฉันได้แต่เฝ้าบอกตัวเองว่าวันนี้จะต่างไปจากเมื่อวาน

แต่มันก็เหมือนเดิม วันนี้และทุกวันที่ฉันภาวนาให้รู้สึกต่างไป

แต่ทุกอย่างก็เหมือนเดิม

น้ำหนักของโลกอันหนักอึ้งได้ร่วงหล่นอยู่แทบเท้า

เสียงของเด็กหญิงคนหนึ่งพร่ำร้องเรียก

ฉันได้ยินเพียงเสียง แต่ตัวเธอถูกฝังอยู่ลึกในจิตใจเหลือเกิน

ความจริงทั้งหมดของชีวิตพังทลายลง

กลายเป็นเพียงเศษเสี้ยวของความรักและความเกลียด

คำพูดที่ยังเหลืออยู่เป็นแค่ตัวแทนความซื่อสัตย์เมื่อสายไปเสียแล้ว

ท่ามกลางโลกที่บ้าคลั่งด้วยคลื่นแห่งสงคราม

ฉันได้แต่พยายามหลีกหนีจากความโศกเศร้าแต่ก็ไม่อาจทนต่อความกดดันได้

แล้วเราก็ก้าวต่อไปตามเกมของชีวิต

ทุกคนล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ที่เป็นเหยื่อของการเปลี่ยนแปลง

ใส่หน้ากากแห่งเสรีภาพและซ่อนใบหน้าอยู่หลังรอยยิ้ม

เล่นบทเป็นผู้นำ แม้เป็นการเสแสร้งแค่ชั่วครู่

ทุกอย่างเป็นเหมือนภาพลวงตาที่สะท้อนอยู่ในหัวฉัน ขังอยู่ในส่วนลึกที่ภาพเหล่านั้นร่วงลงมาเหมือนสายฝน

ทุกคนล้วนเป็นผู้บริสุทธิ์ที่เป็นเหยื่อของการเปลี่ยนแปลง