พิมพ์หน้านี้
|
ปี่แตรบรรเลง สปอตไลท์ส่อง...ตะเลงเตร่งเตร๊ง ตุ้งแช่ๆ โอ้ละหนอพี่ยา น้องจำต้องลาจากบ้าน ไปทำงานแดนไกล งานด่วนเข้ามา น้องขอลาจาก พลัดพรากไป พี่ยายอดดวงใจ แล้วเจอกันใหม่ อีกสองสามวัน เตร่งเตร๊งง... ลิเกคณะชิบูกิค่ะ (อืม น่าเปลี่ยนเป็นเล่นคาบูกิแทน) ได้รับมอบหมายงาน ต้องระเห็จไปต่างประเทศสองสามวัน ช่วงที่ไม่อยู่คงคิดถึงบ้านที่บางโอเคน่าดูเลย แต่บ้านโอเคไม่ค่อยน่าห่วงหรอกค่ะ มีเพื่อนๆใจดีคอยดูแลให้ อิๆ (ขอทางอ้อม) ส่วนบ้านที่พำนักอาศัยของดิฉันเนี่ย เวลาต้องไปไหนถึงจะเป็นระยะสั้นๆก็อดคิดถึงไม่ได้ คิดถึงที่นอนหมอนผ้าห่มที่นอนอยู่ทุกวัน มุมโปรดบนเตียงที่นอนอยู่มุมเดียวจนเป็นรอยบุ๋มรูปมนุษย์ เหมือนในหนังเวลามีฆาตกรรมแล้วเอาชอล์กขีดเป็นรูปคนเลยค่ะ แถมตัวเองยังเป็นคนโรคจิตชอบที่นอนแข็งๆหมอนแข็งๆ เวลาไปพักโรงแรมก็เจอแต่หมอนยัดสำลีที่หนุนปุ๊บคอก็ยวบลงมาระนาบกับเตียงพอดี นี่ขนาดยังไม่ได้ไปก็เริ่มคิดถึงบ้านแล้ว ฮือๆ บางคนบอกว่าชอบไปนอนโรงแรม นอนห้องสวีทใหญ่ๆ สบายกว่าอยู่บ้าน แต่ดิฉันยังไม่เคยเจอที่ไหนสบายเหมือนบ้านตัวเองเลยนะคะ ถึงจะทั้งเก่าทั้งรก แต่ยังไงบ้านเราก็สบายที่สุดในโลก ช่วงที่ไม่อยู่ต้องฝากน้องให้ดูแลบ้านน้อยกลอยใจให้ดีอย่าให้มีขโมยมาขึ้น ที่สำคัญ น้องจ๋า ช่วยเข้ามาในห้องนอนพี่วันละครั้ง แล้วมาเดินกระทืบทำเสียงดังๆหน่อย เดินวนๆรอบห้องซักสองรอบก็พอ ไล่จิ้งจกให้พี่หน่อยนะ เวลาไม่อยู่เนี่ย จิ้งจกมันได้ใจ ชอบบุกมาทำรังอยู่ในห้องทุกที เกลียด กลัว ที่สุดค่ะ ดิฉันเป็นจิ้งจกโนโฟเบีย แล้วเจอกันอาทิตย์หน้านะคะ ใครอยากได้ของฝากอะไรลิสต์ไว้ในคอมเมนต์ด้วยจ้า จะถ่ายรูปมาฝาก หุๆ เพลง สวีท โฮม อาลาบาม่า (อยากเปลี่ยนเป็นสวีท โฮม บางกอก)
|