ขออธิบายเป็นวิทยาทานให้กับบุคคลผู้ขยันไปตรวจฟันทุกปีจนชีวิตนี้ด้อยโอกาสไม่เคยทำรากฟันเหมือนดิฉัน

การทำรากฟันตามที่คุณหมออธิบายมาก็คือ การที่ฟันของมนุษย์ผู้หนึ่งผุถึงรากถึงโคนจนเกินการเยียวยาด้วยวิทยาการแพทย์ เหลือวิธีรักษาเพียงอย่างเดียวคือขุดเอาเส้นประสาทฟันขึ้นมาทั้งหมด เสมือนว่าฟันซี่นั้นได้ตายไปจากชีวิตของเราแล้ว

และที่สำคัญการทำรากฟันไม่ได้ทำครั้งเดียวเสร็จ อย่างน้อยต้องสามครั้งค่ะ นี่แหล่ะไตรภาคสยองขวัญ

เริ่มการทำฟันด้วยขั้นตอนเดิมของดิฉัน

“หมอขา อัดยาชามาเลยค่ะ เอาสองเข็มเลยค่ะ” (ใครอ่านเรื่องเมื่อชิบูกิไปยันฮีแล้วบ้าง หุๆ)

หลังจากนั้นก็ไปนั่งรอสงบสติอารมณ์ให้ยาชาออกฤทธิ์ พอเริ่มชาจากปากไปถึงหูก็ถึงเวลาทำฟันในที่สุด

ตอนทำรากฟันครั้งแรกดิฉันกับคุณหมอยังไม่คุ้นเคยกันนัก จะเปรียบเทียบก็เหมือนเป็นแฟนกันใหม่ๆ เกรงใจกันไปหมด คนไข้เจ็บก็ไม่กล้าบ่น หมอจะให้คนไข้หันซ้ายหันขวาก็ค่อยๆบอก พอจะกรอฟันก็เตือนก่อน ข้าวใหม่ปลามันจริงๆ

พอมาทำเป็นครั้งที่สามนี่ หมอยังไม่ทันจะเริ่มคนไข้ก็ดิ้นพราดๆแล้ว ส่วนคุณหมอก็ไม่บอกให้หันซ้ายขวาแล้วค่ะ จับหันตามใจตัวเองเลย และที่สนิทกันมากที่สุดก็คือ...เอาถาดเครื่องมือมาวางบนพุงดิฉันเสียเลยเพื่อความสะดวกในการหยิบใช้...

เพิ่งกลับมาจากโรงพยาบาลเมื่อกี๊เองค่ะ เลยหยิบเรื่องใกล้ตัวมาอัพด้วยความหมดมุก

ยังเหลือต้องไปครอบฟันอีกหนึ่งครั้งเป็นอันเสร็จพิธี

ขอแนะนำสำหรับผู้ที่กลัวหมอฟันแต่ต้องไปทำฟัน

เอาอุปกรณ์ฟังเพลง ซีดี เอ็มพีสามต่างๆติดไปด้วยเลยค่ะ

ที่จริงในโรงพยาบาลฟันจะมีเพลงคลาสสิค นิวเอจ เปิดให้คนไข้ได้ผ่อนคลายความกลัว แต่ดิฉันขอฟันธงว่าผิดวัตถุประสงค์มากมาย เพราะเพลงที่ดีคือเพลงที่สามารถกลบเสียงสว่านของหมอได้