ตอนที่ ๔ ครับ ต่อจาก ตะลุยไทย-ภูเก็ต-มนต์เสนห์ทะเลใต้ ยังงั๊ย ยังไง ก็รัก (ตอน ๓ - ไหว้เจ้า เข้าวัด) http://www.oknation.net/blog/siampatriot/2007/09/21/entry-1

เช้านี้ก็เรื่อยๆ ไม่มีเป้าหมายอะไร ว่างๆ ลงไปดูทะเลที่ตรงหัวสนามบิน เจอช่วงน้ำลง ก็ดีเลย ดีกว่าอยู่เฉยๆ ไปเดินดูอะไรแปลกๆ ในแนวหินปะการังต่อดีกว่า

หอยมือเสือแบบนี้เยอะแยะไปหมด บางตัวก็อ้าปากยิ้มรับ บางตัวก็ปิดบ้านไม่รับแขก ต้องเดินระวังหน่อย เดี๋ยวหัวแม่โป่งหลุดเข้าปากหอยล่ะจะแย่

วันนี้น้ำทะเลลงมากกว่าวันก่อน เดินลงไปได้ไกล ยิ่งไกลปะการังยิ่งสวยสมบูรณ์ ดีออกไม่ต้องไปดำน้ำให้เมื่อยปอด

มีเพื่อนมาเดินด้วย เจ้าตูบขนแดง กำลังเพ่งเจ้าปั๊กเป้าติดหล่มอยู่ (ไม่ใช่หล่มซะหน่อย ติดแนวปะการังต่างหากล่ะ)

จะช่วยดีมั๊ยเนี่ย..?? ถ้าช่วยคงต้องช่วยเป็นสิบตัวแหงๆ เลย

อันนี้ปะการังอะไรไม่รู้ ประหลาดๆ น่าหยะแหยง....

มือเสืออีกตัว ไม่ใช่หอยแครงนะครับ หอยแครงจะอยู่ในเลนไม่ใช่ในหิน

ปลิงทะเลตัวนี้มีหนาม หยืยๆ น่ากลัว ไม่กล้าจับเล่นเลย...

พวกนี้ปะการังอ่อนทั้งนั้นครับ เต็มเลย

ดูใกล้ๆ ครับ

ใครทำอะไรหล่นไว้เนี่ย?

ดูใกล้ๆ อีกที

ปูตัวนี้หลบอยู่ในแนวปะการัง

มีกั้งน้อยด้วย จับกินซะดีมั๊ยะนี่?

ตัวนี้ใหญ่ทีเดียว ปากบานนี่เกลียดจริงๆ

ดูสิครับ แนวปะการังกว้างแค่ไหน เดินทั้งเช้าก็ไม่ทั่ว

อีกด้านนึง

แอ่งน้ำลึกๆ มีปลาหลายแบบทั้งเล็กทั้งใหญ่

เจอปลาตายอยู่หลายตัว เห็นชาวบ้านถือฉมวกแทงปลากัน...???...

สวยๆ อย่างนี้น่าสงสาร

เดินเข้าไปดูที่ชาวบ้านกลุ่มนั้น เค้าเอารากไม้ทุบๆ แล้วยัดลงไปกวนๆ ในน้ำในแนวปะการัง ปลาก็ว่ายออกมาชักกะแด่วๆ ตัวใหญ่ๆ ไม่ตายทันทีเค้าก็ไล่เอาฉมวกแทง ได้เยอะแยะ เต็มตาข่ายไปหมด ถามเค้าเค้าบอกเอาไปขายตลาด

ตัวเล็กๆ เค้าปล่อยให้ตายลอยในน้ำเต็มไปหมด

แทงตายแล้วเค้าก็กองๆ ไว้บนหินปะการัง

ปะการังน้ำตื้นที่นี่สมบูรณ์มากๆ

ตัวนี้น่ารักมาก ยังไม่ตาย เลยหยิบขึ้นมาดู

น้ำเริ่มขึ้น ชาวบ้านก็กลับ เราก็กลับขึ้นมาที่ชายฝั่งเห็นลุงคนนึงทอดแหอยู่ เลยถามลุงว่าทำไมลุงไม่ลงไปหาในแนวปะการังอย่างเค้าละ กลุ่มโน้นเค้าได้เยอะแยะเลย ลุงคนนี้ถึงบอกว่าเค้าเบือปลา เค้าเอารากไม้ที่เป็นพิษต่อปลาทุบๆ แล้วกวนในน้ำ ปลาก็จะช็อค เค้าก็จะแทงปลา ที่นี่เป็นเขตอุทยานสิรินารถ ถ้าเจ้าหน้าที่อุทยานฯเห็นเค้าจับได้ เราก็เลยอ๋อ..เศร้าเลย... ดันไปช่วยเค้าจับปลา ไปช่วยบอกว่าตัวใหญ่อยู่วิ่งไปโน่นแล้ว วิ่งไปนี่แล้ว

เศร้าจริงๆ ไปภูเก็ตที่ไรที่นี่คือที่โปรดของเรา แต่เราไม่เคยดูแล หนำซ้ำมีคนมาทำลายที่รักของเรา เรายังไม่รู้อีก คิดแต่ว่าเห็นของแปลกแล้วสนุกตื่นเต้น คราวหน้านะ เจอชาวบ้านกลุ่มนี้อีกจะโทรแจ้งตำรวจเลยล่ะ