ต่อจาก เซียะเหมินแสนงาม ตอน ๕ ไม่มีชื่อตอน : ) http://www.oknation.net/blog/siampatriot/2008/01/28/entry-1

และแล้วก็มาถึงจนได้ เมืองถงอัน ตรงนี้แหละ โรงถ่ายละครถงอัน ได้ยินว่าเจ้าหญิงกำมะลอก็ถ่ายที่นี่ วันนี้แหละ จะขอเป็นดารากับเค้าซะที ซื้อตั๋ว ๖๐ หยวน จากนั้นเข้าชมได้เลย

ประตูเข้าโรงถ่ายละครถงอัน ด้านซ้ายมือเป็นห้องขายตั๋ว ด้านขวามือเป็นร้านขายขนม ด้านหน้าเป็นวินมอไซค์ ตอนที่เรายืนถ่ายรูปกันมีอาเฮียวินมอไซค์วนเข้ามาเสนอรูปน้ำตกจะพาเราไปเที่ยว แต่เราเห็นว่าหนาวอย่างนี้ แล้งอย่างนี้ นำที่ไหนจะมีตก เลยตัดสินใจไม่ไป

 เดินเข้าประตูมาจะเห็นคลองเล็กๆ คั่นอยู่ ไม่รู้ว่าเพราะวันนี้เป็นวันจันทร์รึเปล่า นักท่องเที่ยวถึงได้เงียบเหงาซะเหลือเกิน ด้านโน้นน่าจะเป็นภัตตาคารมั๊ง?

โรงถ่ายกว้างขวงมากครับ ดีที่อากาสไม่ร้อน ค่อยๆ เดินลากขาไปได้ 

ตรงนี้น่าจะเหมือนกับที่พระราชวังต้องห้ามกรุงปักกิ่งนะครับ

ทำสะพานหินเหมือนเลยครับ . 

 อีกด้านหนึ่งของทางเข้าจะเป็นที่อยู่อาศัยครับ บ้านนอกๆ ก็มีคอนโด

 ด้านโน้นเป็นภูเขาอะไรไม่รู้ สงสัยที่มอไซค์รับจ้างจะพาไปดูน้ำตกก็คงแถวโน้นล่ะมั๊ง ได้ยินเสียงระเบิดหินตูมๆ แล้วน้ำตกจะเป็นไงฟ่ะเนี่ย

 ลุงเหมายิ้มต้อนรับอยู่เหนือประตูทางเข้าครับ

 ตรงกลางสำหรับฮ่องเต้ ฉะนั้นเราก็ต้องเข้าช่องกลางด้วย เพื่อความเป็นสิริมงคล

จากนั้นสำหรวจส้วมแหล่งท่องเที่ยวซะหน่อย ไม่สะอาดครับ พอฉี่ได้ แต่กลิ่นพอสมควร

.แห้งเจียไทยกำลังเทียบบารมีแห้งเจียจีน สงสัยอยากไปอินเดียกับพระเสวียนจ้าง..

เกือบเที่ยงแล้ว นางกำนัลทั้งหลายเลยพักกินข้าว ดี ไม่มีใครมาตอแยเรา เดินเที่ยวสบายสบาย

...

 พวกเธอใส่รองเท้าเล็กๆ สูงๆ ด้วยอ่ะ เหมือนโบราณเลย

 มีรถมังกรด้วย ทำเหมือนเรือเลย 

 . 

 . 

 .

 .

 .

พนักงานพักกินข้าว เลยอดนั่งบัลลังก์ถ่ายรูป 

 เบื่อบรรยายแล้วครับ ของปลอมมมมมมม!!!!

 . 

 . 

 . 

 . 

 . 

 . 

.

 .

 . 

. 

 .

 .

 . 

 . 

 . 

 .

 .

 . 

 .

 .

 .

 .

. 

 .

 .

 .

 .

 .

 . 

 .

 . 

 . 

  มีสร้างกำแพงเมืองจีนด้วยครับ

 .

 . 

  มุมด้านหลังสุดเป็นสวนหินครับ มีทั้งหินแท้หินเทียม

 อีดด้านเป็นที่โชว์ของเก่าครับ

คอลเล็คชั่นเฮียเหมา

 .

 .

 . 

 เก่ามากๆ ก็มี

 .

 ตรงนี้เป็นสวนหิน(ปลอม)ครับ

 ปลาคราฟท์เลยได้หม่ำแซนวิชที่ติดกระเป๋ามาตั้งแต่สุวรรณภูมิเลย

 ในเมื่อเบื่อกับอะไรปลอมๆ แล้ว ก็เลยกลับออกมากัน ลุงวินมอไซค์ยังวนเข้ามาถามอีกว่าจะไปน้ำตกรึเปล่า เราก็ตอบไปว่า ไม่ไปๆ

จากนั้นเราก็เดินย้อนออกมาเพราะตอนนั่งรถไปโรงถ่ายเราเห็นว่ามีวัดหนึ่งบนเชิงเขา และมีลงในหนังสือท่องเทียวเลย ก็เลยลองเข้าไปซะหน่อย

วัดนี้กำลังได้รับการบูรณะอย่างใหญ่ ด้านหน้าไม่ว่าจะเป็นประตู ทางเข้า ทางเดิน ทำใหม่หมด ช่างกำลังลงพื้นที่ปูหิน ปลูกต้นไม้เต็มไปหมด ทำให้เราเห็นว่าทางการจีน(เข้าใจว่าเป็นงบหลวง)ต้องการกระจายรายได้ สร้างแหล่งท่องเที่ยวให้ดูดีมีชื่อเสียงขึ้นมา

 ปูนปั้นสวยดีครับ

 .

 สีรูปไงตุ่ยๆ สงสัยจะปรับให้เขียวตอนถ่ายต้นไม้แล้วลืมปรับกลับ

 . 

 .

 .

 .

 วัดนี้ทำใหม่หมดแม้กระทั่งสระน้ำหน้าวัด บันได ฯ

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 .

 เทพเจ้าองค์ที่อยู่หลังเจ้าแม่กวนอิมนี้มีทุกวัด แต่วัดนี้ดูหน้าตาเทห์หล่อเหลาเอาการ ไม่รู้ว่าขื่ออะไร

 .

 .

 .

 .

 . 

 .

 .

 .

 เจ้าแม่กวนอิมองค์นี้ทำเหมือนผู้ชายเลยครับ 

 องค์หนี้น่าจะเป็นหยกขาว

 มีพระหยกขาวพม่าด้วยครับ 

 . 

 ****** โดนขอร้องให้เอารูปออก******* ไม่อยากเป็นข่าว... ขออภัยในความหน้าตาดี : )

 ตัวเป็นๆ อ้วนผอมจอมลุย : )

. 

 เจอกล้วยไม้ปลูกไว้ในกระถางหลายกอ น่าจะเป็นตระกูลซิมบิเดียมครับ

 ชอบจริงๆ ครับ อยากได้กลับมาซักกอ แต่กลัวไม่รอด 

 ไม่รู้ชื่ออะไร พันธุ์แท้หรือลูกผสมไม่ทราบ

 หน้าวัดมีเกมทอยลูกเต๋าเอาตุ๊กตาด้วยครับ แต่ตุ๊กตาหม่นๆ ฝุ่นเกาะจนดำไปหมด เลยเล่นไม่ลง 

 ดูดวงก็มีครับ มีทั้งคนดูดวง นกดูดวง ใจจริงก็อยากลองดูเล่นๆ แต่ฟังภาษาจีนม่ายรู้เรื่อง 

 ประตูวัดที่กำลังสร้างครับ  

 รถแปลกๆ

บ่ายแล้วครับ กลับได้แล้ว ขึ้นรถเมล์สายเดิมหน้าวัดกลับเซียะเหมิน เป้าหมายต่อไปคือห้างเอสเอ็ม ขามานั่งรถผ่านดูใหญ่โตทีเดียว ดูดิ๊ จะมีของน่าซื้อไม๊

ลงรถตรงข้ามห้างครับ กำลังรอข้ามถนน มีรถมาขายส้มจีนกับสตอบอรี่เลยอุดหนุนติดกระเป๋าไว้แก้กระหายซะหน่อย พร้อมกับบ่นกับเพื่อนว่าทำไมแถวนี้เหม็นขี้หมูจัง ก็ไม่บ้านนอกเท่าไหร่ ยังมีเลี้ยงหมูกันอยู่อีกหรือ พร้อมกันนั้นเพื่อนผมก็เหลือบไปเห็นร้านขายเต้าหู้ทอด ด้วยความอยากลองเลยบอกให้ไปสั่งมาซักชุด พอซื้อส้มเสร็จผมเดินตามไป ปรากฏว่าที่บอกว่าเหม็นเหมือนขี้หมู่นั้น เป็นเจ้านี่ครับ เต้าหู้ทอด ไม่อยากจะเชื่อ เหม็นขนาดนี้กินได้ไง ขี้หมู่ชัดๆ ครับพี่น้อง ด้วยความซาดิสต์ของผม บวกกับไอ้คนขายผลไม้เดินตามมาเชียร์ด้วยว่าอร่อยๆ มากๆ ผมจึงกินไป ๒ ชิ้น ส่วนเพื่อนผมผู้ออกไอเดีย แค่เอาไม้จิ้มแล้วเอาขึ้นมาเลีย จากนั้นก็เลิกกิน

  เต้าหู้ทอดลาดน้ำจิ้มแตงกวาซอยที่ขายดิบขายดีหน้าห้างเอสเอ็ม

 หลังจากขายให้เราเสร็จ คนขายหัวเราะเยาะแบบสะใจ มีคนไทยโง่กินอีกแล้วสองราย 

 ข้ามถนนมาห้างเอสเอ็มริมถนนหน้าห้าง เจอเจ้านี่อีกแล้ว พวกลูกชิ้น ใส้กรอก ผัก อะไรต่อมีอะไรต้มลวก มีน้ำซุบหลายอย่าง เคยกินแล้ว กะจะลองซะหน่อย เทศกิจดันมาไล่ซะนี่ อดเลยเรา

จากนั้นขึ้นไปเดินในห้างเอสเอ็ม ฟู้ดเซ็นเตอร์อยู่บนสุด กินข้าวเสร็จ เดินลงมาได้เสื้อผ้ามาอีกหลายชุด

จากนั้นสองหนุ่มก็ลากสังขารกลัลโรงแรมครับ อาบน้ำอาบท่า กินพาราไปอีก ๒ คืนนี้เป็นคืนสุดท้าย คืนนี้ต้องซื้อของให้ครบ พรุ่งนี้ไม่แน่ใจว่าจะไปไหนได้มั่ง เพราะเช็คเอาท์ก่อนเที่ยง แต่เครื่องออกสองทุ่มครึ่ง ฉะนั้นเป้าหมาแรก หาซื้อของฝากแถว ม.เซียะเหมิน เพราะคิดว่าที่นี่เท่านั้นที่จะเจอคนขายพูดภาษาอังกฤษได้บ้าง

 และแล้วของฝากอย่างแรกที่ซื้อก็คือ ลูกสมอแช่อิ่มที่พวกเธอบอกว่าอร่อยและมีชื่อเสียงที่สุดของเซี๊ยะเหมิน (เข้าใจเอาเอง) 

 หน้าร้านครับ หน้า ม.เซียะเหมินฝั่งวัดหน่านผู่ถัว เสร็จจากซื้อขอว เราตกลงกันว่าจะเข้าไปดูร้านเซ็กส์ทอยข้างๆ นี่หน่อย เห็นเป็นทางลงเข้าไปใต้ดิน ไม่รู้น่ากลัวรึเปล่า เดินลงไปใต้ดินเป็นที่ที่แบ่งห้องเป็นล็อคๆ ครับ ตามทางเดินมีชาวบ้านทำอาหาร ตากผ้า เด็กๆ วิ่งเล่น ด้วยความที่เป็นห้องใต้ดินทำให้กลิ่นในนี่จะอับมากๆ และป้ายร้านเซ็กส์ทอยก็อยู่ลึกเข้าไปด้านใน ผมเลยใจกล้าดินเข้าไปคนเดียวโดยเพื่อนรั้งท้ายอยู่ห่างๆ พร้อมกับทำหน้าแหยๆ สุดท้ายเลยออกมาตัวเปล่า ไม่กล้าเปิดประตูเข้าไปในร้านซะงั้น

จากนั้นเอาของกลับเข้ามาเก็บในโรงแรม เก็บกระเป๋าด้วย จะได้เช็คว่าเหลือที่ว่าเท่าไหร่ ซื้ออะไรได้อีกเท่าไหร่ จากนั้นก็ออกไปเดินถนนคนเดินเป็นคืนที่ ๓ วันนี้มีร้านเปิดไหม่หลายร้าน รู้สึกว่าเอาของมาจากไหนไม่รู้มาโละกัน ลดราคาเยอะมาก ได้ชุดทำงานมาหลายตัวครับ เสื้อ-กางเกงคิดเป็นเงินไทยแค่สองสามร้อยเอง เบื่อร้านซอยละลายทรัพย์ ใส่ทีไรชนกับคนในซอยทุกที

 เดินไปเดินมาเดินมาเดินไป ไกล ๆ ๆ ๆ สุดท้ายโผล่ไปที่ตลาดสดของน่าซื้อทั้งนั้นเลยครับ แต่ด้วยว่ากระเป๋าชักเต็มแล้ว ต้องระวังที่จะหิ้วมากขึ้น สุดท้ายได้แค่หาของกิน  

 เจอร้านปิ้งๆ ย่างๆ ร้านหนึ่งครับ มีทั้งผักทั้งเนือ เลยลองซะหน่อย เห็นมาหลายที่ ทีแรกสั่งนิดเดียวปรากฎว่าอร่อยครับ เลยสั่งย่างเพิ่มอีกหลายรอบ พวกของคาวเค้าจะไม่หมักครับ ย่างอย่างนั้นเลย แล้วก็มีผงพริกไทยปรุงรสมาโรยตางหาก มีสองแบบอีกแบบเป็นโรยหม่าล่า หรือพริกเสฉวนกลิ่นฉุนแปลกๆ ชอยครับ อร่อยดี (ชอบของแปลก) 

 ที่สั่งเยอะหน่อยเป็นหมูครับ ไม่แน่ใจว่ากี่ไม้หยวนก็ไม่รู้ แต่กินหมดไปหลายกำมือ 

 แตงกวากับมะเขือม่วงยาวเอามาย่างก็อร่อย แต่ร้อนน่าดู ดีที่คนขายเตือนก่อนไม่งั้นปากพอง คนขายกับคนในตลาดน่ารักดีครับ มาช่วยกันย่างมาช่วยกันดู (คนแปลก) คุยกันไม่รู้เรื่องซักคำ เค้าเข้าใจผมแค่คำว่า "ไท่กั๋ว" ครับ เพราะผมบอกเค้าได้เท่านั้นจริงๆ

จากนั้นทั้งสองหนุ่มก็ต้องลากสังขารที่ยาพาราหมดฤทธิ์กลับโรงแรม ล้างมือล้างเท้าขึ้นนอน หลับเป็นตาย พรุ่งนี้ค่อยแพลนกันว่าจะจัดการกับเวลาที่เหลือยังไง