พิมพ์หน้านี้
| ถามหาความจริง....จากคนข้างบ้าน ข้าเดินอยู่บนถนนดินฝุ่นดินสีแดงฉาน คลุ้งคละสายตาเฝ้ามองไปให้ไกลเท่าที่จะทำได้ตัวโก่งโค้งเกือบงุ้ม แบกบ่าคือมะนอร์ลูกชายมันทำให้ข้ามองได้ไม่สูงกว่ายอดคาเท่าใดนัก ทางที่พ่อข้า ปู่ข้า เคยก้าวเดินมันอีกไม่ไกลนักข้าจำได้ ไม่ไกล....ลำน้ำใหญ่ที่รอข้าอยู่ข้างหน้าข้าต้องข้ามมันไป ข้ากับครอบครัวของข้าน้ำคง........ ระบมตีนแดงกว.... |
| ทางผ่านของสายตา | ||
โลก...มีพื้นที่มากพอสำหรับทุกชีวิต |
||
|
View All |
||