พิมพ์หน้านี้
|
เราอยู่ ณ ที่แห่งใดกัน
ย่างเท้าก้าวแรกบนผืนดิน.....แห้ง นานหรือเปล่าที่เจ้าไม่เคยดื่มด่ำเม็ดน้ำ คงไม่สินะ..... เพราะกอหญ้าอ่อนแก่แห้งแข็ง ยังคงรายล้อมเจ้าอยู่
ผืนน้ำไม่ราบเรียบเพราะแรงลม หรือตัวเจ้ากันแน่ที่ทำให้มิเรียบราบ นูนเนินเดิ่งเป็นพรายฟอง .ขาว กู่ก้องบอกข้าให้ถามลมยามสงบ
ผืนทรายนุ่มตีน ละเอียด เบียดซอกแทรกร่องนิ้ว สิบนิ้ว ไม่เคยเลยแม้แต่น้อยที่เจ้าจะไม่เข้ามาเบียดบังซอกเล็บข้า กระซิบผ่านนิ้วเท้า ถึงเรื่องราวของทะเล
ยังมีสิ่งใดอีกหรือไม่ที่เจ้ายังต้องการ หรือพวกเจ้าเพียงพอแค่นี้..... พอที่จะให้กอหญ้าเติบใหญ่โดยไม่ผลักไส พอที่จะให้ลมทะเลพัดน้ำยกคลื่นไปหาเม็ดทราย พอที่จะให้เราอาศัยอยู่ ณ. ที่แห่งนี้ .................................. ลมกู่ร้องบอกทะเลฝากเม็ดทราย ว่า............................................... ................................................... |
| ทางผ่านของสายตา | ||
โลก...มีพื้นที่มากพอสำหรับทุกชีวิต |
||
|
View All |
||