[ปรย ทิกร] หรือ [ปัญญาธิกะ]

>>

<<ภาพวาดจากจิตสัมผัส [พิเศษ] >>
>>

สำหรับผู้สนใจ ฝักใฝ่ และขวนขวาย คลิ๊กข้อความในกรอบใต้ข้อความนี้
******************
<< siaraya >>
>>

[ปรย ทิกร] หรือ [ปัญญาธิกะ]

>>

 “[ปรย ทิกร]” 

อ่านว่า ปะระยะ ทิกะระ

 แปลว่า การสลายความชั่วร้ายคือความสุขของคนที่ทรงคุณธรรม

เป็นความสุขที่เกิดจากปัญญา [ปัญญาธิกะ] 

การรู้แจ้งในกฎแห่งกรรมจะทำให้รู้ว่าทำความดีจะได้รับความสุข

ทำความชั่วจะได้รับความทุกข์  

เป็นกฎตายตัว ทั้งนี้การทำความชั่วมิอาจทำให้เกิดความสุขที่ยาวนานได้

เป็นความสุขเพียงชั่วคราว เมื่อใดที่มีบุคคลอื่นรู้ว่าตนเองทำความชั่ว คนชั่วนั้น

จะเริ่มได้รับความทุกข์ทันที

พยามยามที่จะปกปิดความชั่วร้ายของตนเอง

มโนกรรมคือความทุกข์จะเกิดขึ้นมาในจิตทันทีที่มีบุคคลอื่นรู้ว่าตนเองทำความชั่ว

การทำความชั่วมิอาจสร้างความสุขที่แท้จริงได้

>>

การสลายความชั่วจึงเป็นความสุขที่ยั่งยืน

เป็นความสุขภายใต้กรอบของคุณธรรม [ปรย ทิกร] 

เพราะมีความสุขตั้งแต่ได้กระทำสิ่งที่ถูกต้อง เที่ยงธรรม เป็นธรรม

ทั้งนี้การสลายความชั่วคือการทำความดีภายใต้กรอบของคุณธรรม

นั่นคือ การกระทำที่ถูกต้อง เที่ยงธรรม ยุติธรรม เป็นธรรม และชอบธรรม

เมื่อคนอื่นรู้ว่าตนเองทำสิ่งที่ถูกต้อง เที่ยงธรรม ยุติธรรม เป็นธรรม และชอบธรรม

จะทำให้ได้รับความสุขยิ่งขึ้น

>>

ผลลัพธ์ของการกระทำจะส่งผลให้ได้รับความสุขในชาติภพถัดไปไม่สิ้นสุด

แม้กระทั่งหลุดพ้นไปจากการเวียนว่ายตายเกิดแล้วก็ตาม

นั่นคือ ความสุขโดยธรรมจากการสลายความชั่วร้ายทั้งปวง [ปรย ทิกร]

เป็นการทำความดีตามกรอบของคุณธรรม

การมิกระทำผิดกฎแห่งกรรมคือการสลายความชั่วร้ายทั้งปวง

เป็นการทำความดี

>>

การทำความชั่วคือคุณธรรมลดต่ำลง

ความเป็นคนจะลดต่ำลง

สิ่งที่ทำให้คนแตกต่างจากสัตว์เดรัจฉานคือคุณธรรม

เมื่อคุณธรรมลดต่ำลง

คนคนนั้นย่อมมิต่างไปจากสัตว์เดรัจฉาน

>>

การสลายความชั่วร้ายทั้งปวง จะทำให้สามารถรักษาความสุขจากความเป็นคนไว้ได้

มิต้องชดใช้กรรมบนนรกภูมิ มิต้องทุกข์เวทนาบนโลกมนุษย์

เป็นการเวียนว่ายตายเกิดอย่างผู้มีปัญญา เป็นสัตว์ประเสริฐ [ปัญญาธิกะ]

ที่แสวงหาความสุขได้หลากหลายกว่าสรรพสัตว์ทั้งปวง

>>

การรู้แจ้งในกฎแห่งกรรม

คือรู้ว่าสิ่งใดคือความชั่ว ตามกรอบของคุณธรรม

สิ่งใดคือความดีตามกรอบของคุณธรรม

กระทำแต่ความดีตามกรอบของคุณธรรม

สลายความชั่วตามกฎแห่งกรรม

ย่อมสามารถเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏอย่างเป็นสุขได้

มิมีสรรพจิตใดที่ดับสูญไปได้

การอยู่อย่างสันโดษ โดดเดี่ยว

เมื่อเนิ่นนาน