[โพธิสัตว์ธรรม]

>>

<<ภาพวาดจากจิตสัมผัส [พิเศษ] >>
>>

สำหรับผู้สนใจ ฝักใฝ่ และขวนขวาย คลิ๊กข้อความในกรอบใต้ข้อความนี้
******************
<< siaraya >>
>>

 [โพธิสัตว์ธรรม]

>>

“[โพธิสัตว์ธรรม]” คือธรรมสำหรับส่ำสัตว์ สรรพสัตว์ เวไนยสัตว์ ทั้งปวง

ที่เวียนว่ายตายเกิดอยู่ในสังสารวัฏ [ปทิส] อ่านว่า ปะทิสะ

หมายถึง หมวดหมู่คำสอนเพื่อช่วยให้ส่ำสัตว์ สรรพสัตว์ เวไนยสัตว์ ทั้งปวง

ให้รู้แจ้งในกฎแห่งกรรม

นั่นคือรู้ว่าสิ่งไหนเป็นความชั่วตามกฎแห่งกรรม

สิ่งไหนเป็นคุณธรรมความดีตามกฎแห่งกรรม

>>

หลักคำสอนที่เราจะนำมาแสดงต่อไปนี้

คือการรู้แจ้งในกฎแห่งกรรม

ผ่านทางกุญแจคืออักขระบาลีที่ใช้บัญญัติกฎแห่งกรรม

หรือ [อขร ปรอ] อ่านว่า อะขะระ ปะระอะ

มิอาจอาจแปรเปลี่ยนนับตั้งแต่อดีต ปัจจุบัน อนาคต

ถูกคือถูกผิดคือผิดคือกฎแห่งกรรม

>>

การนำคุณธรรม [ท] กับความอมหิต โหดร้าย ทารุณ ความชั่วร้าย [ม] 

ของส่ำสัตว์ สรรพสัตว์ เวไนยสัตว์

มาเปรียบเทียบกัน [ป]

 คือกฎแห่งกรรม [ขปทสม] 

อ่านว่า ขะปะทะสะมะ ซึ่งบัญญัติไว้ใน [สิร 5] หรือ ศีล 5

ซึ่งเราเคยนำมาแสดงไว้แล้วในหลายกระทู้ธรรม

>>

สวัสดี สวีดัด สวัดดี

พระอิศวร [อิสวติ ทนทลิต ทวทมทนทล อนต รมน]

พุทธปฐม ปฐมพุทธ พระเจ้าเต๋า พระเจ้าเหา พระศรีอารยะเมตไตรย พุทธเจ้า

ทีมงานเต๋าเรียนรู้เต๋าสร้างเต๋าสอนเต๋าทำงานเต๋าบริหารเต๋า

  >>

“ปรม จรย” คือคุณธรรม 4 ประการ หรืออะไรก็แล้วแต่

ที่บรรดานักการศาสนานำมาแสดงสืบต่อกันมา

กระทั่งตกทอดมาถึงยุคพระศรีอาริย์ นั่นคือ ความเมตตา ความกรุณา ความมุทิตา และความอุเบกขา

นัยของคุณธรรม คือการสลายความโหดร้าย ทารุณ ความชั่วร้าย ทั้งปวง

นั่นคือ ความหมายของคุณธรรมที่เราจักนำมาแสดงต่อไปนี้โดยยึดหลักอักขระ บาลี

หรือ “อขร ปรอ” อ่านว่า อะขะระ ปะระอะ

แปลว่า อักขระบาลี

>>

ในที่นี้เราจักนำพาให้บรรดาผู้ซึ่งมีความขวนขวายในหลักอักขระ บาลี หรือ “อขร ปรอ” 

ได้รับรู้ต้นตอของอักขระบาลี ที่แท้จริง ซึ่งนำมาใช้บัญญัติกฎแห่งกรรม

มิใช่อักขระบาลี ที่มวลหมู่มนุษย์ชาติตั้งขึ้นมาในภายหลัง

เพื่อบันทึกหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ภายหลังจากที่พระพุทธเจ้าเข้าสู่ ปรินิพพาน

 หรือ “ปริ นิวน” ไปแล้วร่วมห้าร้อยปี

เป็นภาษามคธที่ใช้สื่อสารกันในยุคพุทธกาล

แต่เลิกใช้สื่อสารกันไปแล้วในปัจจุบัน

>>

หากจะพยามยามเรียนรู้หลักคำสอนของพระพุทธเจ้า

ผ่านทางภาษามคธจึงมิอาจจะกระทำได้อีกต่อไป

สิ่งที่ตกทอดมาตราบจนปัจจุบันคือสำเนียงที่เปล่งออกมาเพียงเท่านั้น