พิมพ์หน้านี้
|
ทรมานกับการคิดถึง เศร้าๆซึ้งๆแล้วก็วูบไหว ยังทำใจไม่ได้ เมื่อวันที่เธอจากไป ยังแอบร่ำไห้ และยังฟูมฟายตลอดมา คิดถึงแล้วเศร้า ความเหงาถาโถมจนวุ่นว้า กี่คราก็ไม่อาจตัดใจลา ความห่วงหายังเปี่ยมอยู่ล้นใจ รักเพราะรักมาก มากกว่าความรู้สึกที่เคยรักใครคนไหน ไม่เคยคิดถึงขาดทุนหรือกำไร ทุ่มให้อย่างไม่วาดไว้ถึงผลจะตามมา แล้วก็เกือบเสียคน ความเจ็บมากล้นจนเจียนจะบ้า ฟูมฟายกับน้ำหูน้ำตา กี่วันเวลาก็ยังรู้สึกว่าจะขาดใจ
ในวันนี้ฉันรับรู้ได้ดีว่า ความรู้สึกที่เธอมีให้ฉันในวันก่อน มันเริ่มที่จะมอดไหม้ไปกับกาลเวลา ฉันไม่โกรธเธอหรอกนะ คนดี เพราะคนเรานั้นบังคับจิตใจกันไม่ได้ ฉันรับรู้และเข้าใจเธอดี ..บางทีการหายไปของฉัน อาจทำให้เธอกลับคืนมา และฉันก้อหวังอยู่เสมอว่า เธอจะกลับคืนมา.. ................................ ............................... |
| ดอกไม้หน้าบ้าน.. | ||
ดอกอะไรก้อไม่รู้.. |
||
|
View All |
||
| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |