พิมพ์หน้านี้
|
วันนี้ก้อคงเป็นเหมือนดั่งเช่นทุกๆวันที่ผ่านมา ความเหงาย่ำกรายเข้ามาหาฉันอย่างช้าๆ แต่ทว่าช่างเนิ่นนาน..นานเหลือเกิน ความโดดเดี่ยวซึมซับกับตัวฉัน เสมือนหนึ่งความผูกพันที่ไม่อาจแยกแยะ ใจฉันยังคงขดตัว อยู่ภายใต้ความว้าเหว่นั้น เพียงเพื่อรอคอยใครคนหนึ่ง . รอยยิ้มที่เปี่ยมด้วยความจริงใจ เสียงหัวเราะที่สดใส นิ้วมือที่อ่อนนุ่ม ภายใต้การปลอบโยน สัมผัสที่บ่งบอกถึงความอบอุ่น เมื่อไหร่กัน ฉันเฝ้าทวงถามกับตัวเอง เมื่อไหร่ที่คนหนึ่งคนนั้นจะผ่านเข้ามาเสียที เมื่อไหร่ที่คนหนึ่งคนนั้นจะโอบกอดฉัน อย่างที่ฉันโหยหา ความสุขจากความรัก ความรักที่ชโลมใจ ให้ผ่านพ้นจากความเศร้า ที่เกาะแน่น และเหน็บหนาวกับคืนวัน ที่ฉันไม่อาจก้าวย่างตามกาลเวลานั้นได้ กาลเวลาที่พัดผ่านเข้ามากับเสียงของใบไม้ ภายใต้สายลมที่พลิ้วไหว สิ่งที่ฉันสัมผัสได้คือ ความว่างเปล่า แล้วเมื่อไหร่กัน ..... เมื่อไหร่ที่คนหนึ่งคนนั้นจะผ่านเข้ามาเสียที
###########..........##########.........#### ณ.คืนค่ำที่ฉันไม่อาจทนทาน ต่อความรู้สึกของตัวเอง
July 9, 2008 23.45 น
|
| ตะวันชิงพลบ | ||
ตะวันพลบค่ำหลังบ้าน.. |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||