พิมพ์หน้านี้
|
จากห่วงคำนึงที่คิดถึงเธอ ผ่านเลยไปแล้วกาลเวลา เชื่องช้าและเนิ่นนาน คืนวันที่ทอดกายสู่เสียงร่ำให้ของความคิดถึง ในวันที่ฉันมิอาจยืนนิ่งรอรับกับความเดียวดายนั้นได้อีกแล้ว ร่างกายที่บอบช้ำกับความซ้ำซากแห่งความเหงา ความอับเฉาเสมือนใบไม้ที่แห้งเหี่ยว เฝ้ารอเพียงหยดน้ำเพียงหยดเพื่อพลิกฟื้นคืน การก้าวเดินอย่างเรียบง่าย ไร้ใครเคียงข้างกาย ความเหน็ดเหนื่อย อ่อนล้า พัดพาความเศร้าโศก ที่เปี่ยมไปด้วยความเจ็บปวดที่มากมายจนล้นทะลัก บาดแผลเด่นชัดที่ไม่อาจเยียวยาให้หายได้ คงเป็นอีกเหตุผลหนึ่งแห่งการกระทำของฉัน ดั่งเช่นการคิดถึงใครบางคนที่แสนไกล เธอไม่อาจล่วงรู้ความเป็นไปในฉัน กับทุกคืนวันที่เสียงเพรียกแห่งความโหยหา การกลับคืนมาของความรัก ฉันจะได้มันคืนมาไหม..? ความรักเจ้าเอย หรือความคิดถึงที่ส่งไปถึงเธอ หากมันมากมายนัก หรือเธอไม่อาจตอบรับกับความรู้สึกนั้นได้เต็ม ไม่เป็นไรคนดีของฉัน....ไม่เป็นไร ฉันเพียงขอเศษเสี้ยวหนึ่งของการตอบรับ กลับมาหาฉันเพียงน้อยนิด มันอาจเพียงพอ ให้ความรักที่ดับสูญ กลับฟื้นคืนมาอีกครั้ง นะ..เจ้าความรัก ความรักเจ้าเอย ............................
|
| ตะวันชิงพลบ | ||
ตะวันพลบค่ำหลังบ้าน.. |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||