วันเสาร์ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551
ที่สุดของที่ปวดร้าว.......
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 69
, 20:56:08 น.
พิมพ์หน้านี้
|
ที่สุดของที่ปวดร้าว.......... เธอไว้วางใจฉันมากมายถึงเพียงนั้นเชียวหรือ ในเมื่อเธอเองกลัวคน แต่กับฉันเธอไม่กลัวฉันเคยคิดที่จะถามให้แน่ใจสักครั้งว่าเธอกลัวฉันไหม ฉันก็ไม่กล้าถามเช่นนั้น การแสดงออกของเธอเช่นนี้ ทำให้ฉันยิ่งเพ้อฝันเตลิดไปกับวิมานทรายอันไร้ขอบเขต วันหยุดเสาร์-อาทิตย์ครั้งใด ใจของฉันจะกระวนกระวายไม่เป็นสุขเพราะเหตุที่ไม่ได้เห็นหน้าเธอ คอยเร่งวันเร่งคืนให้ถึงวั....
|
วันจันทร์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551
อันเนื่องมาจากที่ปวดร้าว....
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 67
, 14:33:25 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อันเนื่องมาจาก "ที่ปวดร้าว..."เวลาที่ผ่านไปพร้อมกับความรู้สึกชนิดหนึ่งเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของฉัน แม้ว่าฉันจะมีอายุเข้าเบญจเพสแล้วก็ตาม ความรู้สึกเช่นนี้ก็ไม่เคยปรากฎมาก่อนฉันไม่อยากทึกทักว่าเป็นความรัก เพราะฉันคิดเองว่า ความรักต้องเกิดจากทั้งสองฝ่าย แต่นี่ฉันยังไม่แน่ใจเลยว่าเธอจะมีความรู้สึกเช่นเดียวกับฉันหรือเปล่า ในที่สุดจากการสังเกตของฉัน ฉันก็เริ่มแน่ใจได้ว่าเธอก็ไ....
|
วันอังคาร ที่ 29 มกราคม 2551
ที่ปวดร้าว.........
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 76
, 20:28:33 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ที่ปวดร้าว....... ต่อภาพที่ปรากฎตรงหน้า แม้แต่เสียงที่ได้ยิน ฉันก็ทนไม่ได้ มันบีบคั้นใจจนอยากจะทำอะไรสักอย่าง เพื่อหยุดภาพและเสียงนั้น เธอช่างไม่รู้ใจฉันบ้างเลยนะ เมื่ออยู่ต่อหน้าฉันดูเธอจะสงบเสงี่ยมเงียบขรึม วางตัวเหมือนผู้ดีเก่า แต่ในขณะนี้เธอกำลังส่งเสียงที่แสดงถึงความสุขกับการได้พูดคุยก....
|
วันเสาร์ ที่ 5 มกราคม 2551
ส . ค. ส . 2551
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 63
, 16:55:17 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ส . ค . ส. 2 5 5 1 ขอให้ โขคดี ปีใหม่ ชีวิต สดใส ไร้หมอง มากมาย ทรัพย์สิน เงินทอง สิ่งใดปอง สมจิต คิดดี .ฯ....
|
วันจันทร์ ที่ 26 พฤศจิกายน 2550
รัก
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 72
, 16:30:38 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 รัก รักคืออะไร? ใครรู้บ้าง กับใจร้างห่างสิ้นกลิ่นไอรัก เฝ้าค้นคว้าหาไปไม่ประจักษ์ จนใจนักถูกรักทำซ้ำขื่นขม อันผู้รู้รจนาว่ารักหรือ นั้นก็คือทะเลสาบความระทม ครั้นต่อมาพาใจให้สาสม คือจ่อมจมชลาสินธุ์ถิ่นน้ำตา แล้วล่วงสู่หุบเหวแห่งความตาย แหละสุ....
|
วันเสาร์ ที่ 24 พฤศจิกายน 2550
เธอเป็นใคร มาจากไหน ไม่สำคัญ
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 63
, 21:29:43 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เธอเป็นใคร มาจากไหน ไม่สำคัญ สองเดือนกว่าของชีวิตคู่ หลายอย่างดูดีมีความสุข อีกหลายสิ่งดิ่งจมหล่มทุกข์ แสนสนุกทุกทิวาราตรี ? กับความจริงมิใช่สิ่งใฝ่ฝัน คืนวันผันเห็นเป็นศักดิ์ศรี เคยวาดเคยหวังทั้งชีวี ได้เพ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 22 พฤศจิกายน 2550
ปรัศนีแห่งดวงใจ ?
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 56
, 09:24:07 น.
พิมพ์หน้านี้
|

ปรัศนีแห่งดวงใจ ? เหมันต์ผันมาอุราสั่น ไหวหวั่นและพรั่นวันเงียบเหงา คนไร้ค่าด้อยเงินตราอย่างตัวเรา ก็ใครเขาจะเอาใจใส่ประวิง ลมหนาวพัดสั่นพราวในคราวนี้ เป็นเรื่องชี้ที่มีรักเข้าสู่สิง เฝ้านึกเฝ้าตรึกตรองปองรักจริ....
|
วันพุธ ที่ 21 พฤศจิกายน 2550
เจอไม้งาม......เมื่อ......ขวานบิ่น
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 67
, 08:42:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 เจอไม้งาม....เมื่อ....ขวานบิ่น ความคาดหวัง.......พังภิณฑ์...... เมื่อความจริง........ปรากฏ....... เจอไม้งาม......เมื่อ......ยาม ขวานบิ่น........... อาจจะใช่.....แต่...... ไม้งาม......ถูก......
|
วันอังคาร ที่ 20 พฤศจิกายน 2550
คิด
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 57
, 13:26:32 น.
พิมพ์หน้านี้
|

คิด .......กับความนึกคิด........ ไม่มีอะไร.....มาห้ามได้....... ที่จะคิดนึก............ จะตรงกันข้าม.......... กับความจริง......... .....เพียงใด......... ไม่ใช่....เงื่อนไข...... ....
|
วันจันทร์ ที่ 12 พฤศจิกายน 2550
กับดวงใจ...ที่ใฝ่ฝัน
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 53
, 22:14:03 น.
พิมพ์หน้านี้
|

กับดวงใจ...ที่ใฝ่ฝัน ในชีวิต ของฉัน ผันผ่านไป ให้อาลัย และเฝ้า ใฝ่ฝันหา ต้องการเพียง ดวงใจ ในแก้วตา กาลเวลา ผ่านไป ไร้คู่ชม เคยพบเห็น นารี มีอยู่เกลื่อน แต่ขาดเพื่อน เตือนจิต คิดเหมาะสม ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 8 พฤศจิกายน 2550
ที่ปวดร้าวในอารมณ์
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 121
, 13:44:12 น.
พิมพ์หน้านี้
|

ที่ปวดร้าวในอารมณ์ .......แล้วเราเริ่มรู้สึก ในส่วนลึกของหัวใจให้โหยหา คนึงนิตย์คิดถึงทุกเพลา ในอุราครวญคร่ำร่ำแต่เธอ ....
|
วันพุธ ที่ 7 พฤศจิกายน 2550
นกน้อย กับ ดวงดาว
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 68
, 19:29:09 น.
พิมพ์หน้านี้
|
นกน้อยกับดวงดาว ........นกน้อย....... โผบินไปตามกำลังปีก ........จุดหมาย..... แสนไกล............. ....
|
วันอังคาร ที่ 6 พฤศจิกายน 2550
ชีวิต.....เหงา
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 82
, 23:26:12 น.
พิมพ์หน้านี้
|

ชีวิต.....เหงา ความเหงา........ อยากรู้เจ้ามาจากแห่งไหน เกาะกุมรุมเร้าเฝ้าดวงใจ สุดผลักไสขับไล่ให้ห่างไกล ค่ำคืนสุดฝืนข่มใจหลับ เฝ้านับดวงดาวพราวไสว เป็นเพื่อนเราที่เหงาเศร้าหทัย ฝากส่งใยเยื่อรักไปกับดาว เงียบสำเนียงเหลือเพียงเสียง....
|
สิ่งหนึ่งที่พึงมี........
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 73
, 22:40:52 น.
พิมพ์หน้านี้
|
สิ่งหนึ่งที่พึงมี เวลาที่ผ่าน รอนราญชีวิต อยู่ทุกขณะจิต ลองคิดดูซี เกิดมาเป็นคน สร้างตนสร้างศักดิ์ศรี สะสมบารมี เฝ้าทวีทรัพย์สิน ร่ำรวยล้นฟ้....
|
วันอาทิตย์ ที่ 4 พฤศจิกายน 2550
ชีวิต.....ใต้กฎเกณฑ์
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 73
, 10:35:28 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ชีวิต.....ใต้กฎเกณฑ์ เกิดมา ทำไม ? อยู่ใต้ กฎเกณฑ์ ชีวิต ที่เห็น เป็นไป ตามกฎ เกิด กิน กิจ กาม....
|
วันศุกร์ ที่ 2 พฤศจิกายน 2550
บทสุดท้าย.........
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 64
, 15:16:36 น.
พิมพ์หน้านี้
|

ฝนดลใจ 3 วันนั้นฉันพลันมีสุข ความทุกข์รุมเร้าถดถอย สมหวังดังใจรอคอย ดุจลอยล่องฟ้ามาไกล ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 1 พฤศจิกายน 2550
คนธรรมดา กับ บทกลอนที่ต่อเนื่อง
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 94
, 21:16:20 น.
พิมพ์หน้านี้
|

ไหนๆก็ลงบทกลอนที่เขียนไว้นานแล้ว จึงขอลงต่ออีก ให้จบชุดไปเลยนะ ฝนดลใจ 2 วันวาร ผันผ่าน นานปี ชีวี มีทุกข์ สุขจากหาย ผ่านฝน ผ่านฟ้า มาราย มิวาย ....
|
วันพุธ ที่ 31 ตุลาคม 2550
คนธรรมดา......กับวันธรรมดา
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 79
, 20:36:19 น.
พิมพ์หน้านี้
|
วันเวลาที่ผ่านเลยไป จวบถึงวันนี้ ร่วมเดือนที่ไม่มีเวลามาบันทึกเรื่องราว ที่คิดว่าน่าจะบันทึกเอาไว้กับสภาพของสังคม สิ่งแวดล้อม ชีวิตที่ผ่านพบประสบการณ์ หลากหลาย มีเรื่องราวมากมาย ที่น่าจดจำรำลึก แต่ก็ติดปัญหา เรื่องของเวลาที่จะมาเขียน เวลาว่างดูจะมีน้อยนิด ว่าจะเขียน แล้วก็ตั้งท่า ว่าจะเขียนอีก จนเวลาผ่านเลยไป เลยไป และเลยไป ............ เถอะ จะพยายามให้มากกว่านี้ บอกก....
|
วันอาทิตย์ ที่ 2 กันยายน 2550
ก็คนธรรมดาคนหนึ่ง
Posted by
ชัยชาววัง
,
ผู้อ่าน : 60
, 22:17:19 น.
พิมพ์หน้านี้
|
รู้จักและใช้คอมพิวเตอร์มาตั้งแต่ปี 2534 ผ่านยุคจอมอนิเตอร์สีเขียว มาเปลี่ยนเป็นสีเทา และสารพัดสีในปัจจุบันช่วงเวลาที่ผ่านมา เป็นuserมาตลอด ใช้โปรแกรมหลากหลาย แต่เชียนโปรแกรมไม่เป็น เคยคิดว่าจะขวนขวายหาความรู้เกี่ยวกับการเขียนโปรแกรมแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่มีเวลาว่างพอ เพราะใช้เวลาหมดไปกับหนังสือ และทีวี ทุกครั้งที่มีเวลาว่างจากงานประจำมีความใฝ่ฝัน ที่ฝังใจมาแต่เด็ก อยากเป็นนักเขียนน่ะ เขียนเรื่....
|