พิมพ์หน้านี้
![]() ฝนดลใจ 3 วันนั้นฉันพลันมีสุข
ความทุกข์รุมเร้าถดถอย สมหวังดังใจรอคอย ดุจลอยล่องฟ้ามาไกล หญิงหนึ่งซึ่งดูอยู่นาน แอบชื่นตืนวารหวั่นไหว กริ่งเกรงเธอไม่ใส่ใจ ก็ใครจะเหลียวแลเรา เป็นเพียงผู้ชายธรรมดา จะหาใตเทียมเทียบเขา อยู่ไปด้วยใจซมเซา ถูกเผาแผดไหม้ใจเกรียม เธอดุจสายพิรุณอุ่นละออง ได้มองคราใดไม่เขียม ชุ่มจิตชื่นใจใดเทียม หทัยเรียมเปี่ยมสุขทุกครา สายฝนรวยรื่นชื่นกาย มิวายคลายเศร้าเลยหนา วันใดไม่เห็นเธอมา อุราว้าวุ่นขุ่นมัว เมฆฝนบนฟ้ามานั่น ใจพลันหวั่นจนหม่นสลัว ระทมทุกข์รุกไล่ให้กลัว รู้ตัวมัวหม่นอยู่คนเดียว ฯ เขียน- 14 ก.ค. 2532 |
| << | พฤศจิกายน 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | |