วันศุกร์ ที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551
หนึ่งในผู้มีชีวิต
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 62
, 12:27:13 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ...หนึ่งในผู้มีชีวิต...ข้าฯไม่รู้มาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไรกลางผู้คนอ่อนไหวและคลุ้มคลั่งเหมือนหัวใจหล่นตกอกจะพังเหมือนโดนขังกลางกรงแดนสงคราม.ข้าฯไม่รู้เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อไหร่ทุกๆสิ่งผ่านไปไร้คำถามเมื่อวานยังมีจริงสิ่งงดงามเราไต่ถามพูดจากันว่าอย่างไร?.วิบากกรรมเดียวกันกับโบราณซ้ำรอยเดิมหลักฐานยุคสมัยปรับแพ็คเกจรูปลักษณ์ประทับใจดึงมวลชนเอาไว้-ให้ใกล้ตัว.มนุษย์เราแสนประเสริฐเกิดมาพร้อมแปลกแต่จริงยินยอมพร....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551
ฝัน...อยู่ที่ปลายเท้า
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 48
, 22:42:48 น.
พิมพ์หน้านี้
|
...ฝัน...อยู่ที่ปลายเท้า..ฝันมิได้ไกลอย่างที่คิดตื่นจากความหลับไหลเสียทีใจเจ้าเอยลุกขึ้นมาเปิดเผยร่างกายสู่แสงตะวันปลอดปล่อยความฝันสู่ขอบฟ้าทุกสารทิศจ้องมองครั้งสุดท้ายกับความเจ็บปวดอันทรมานประหารหัวใจดวงทระนงหลงผิดก้าวเดินออกมา สักก้าว อีกสักนิดทุกสิ่งมิได้มืดมิดเกินกว่าดวงใจเจ้าที่กลัว.ดอกหญ้ามีน้ำค้างหยดพร่างพรมโลกอุดมความดีมีความชั่วหันมองดูสิ่งใดจนตื่นตัวบรรจบทั่วรอบกาย-จิต ก็คิดเป็น.ดอกฟ้าแซมกำ....
|
วันพุธ ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2551
ทำอย่างนั้นเพื่ออะไร
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 59
, 21:30:39 น.
พิมพ์หน้านี้
|
..ทำอย่างนั้นเพื่ออะไร..เธอจะทำอย่างนั้นเพื่ออะไรเสียเวลาเหลวไหลและไร้ค่าปล่อยให้มันเคลื่อนไหวตามกาลเวลาอีกไม่ช้าก็สลายและตายลง.หรือเพราะรักเพราะห่วงจึงหวงแหนไปทดแทนความจริงสิ่งลุ่มหลงที่สุดแล้วสิ่งนั้นยังดำรงผลอาจส่งเรื่องใหม่ให้ร้าวราน.เธอพ่ายแพ้ตั้งแต่เธอเริ่มคิดเลือกรูปแบบรบผิดคิดประหารเธอนั้นแพ้แม้ไม่เห็นเป็นทางการเวลาผ่านหลีกลี้หนีความจริง.คงไม่มีสิ่งใดอยู่ถาวรโลกใบนี้ยอกย้อนกับทุกสิ่งรักกันเถิ....
|
วันจันทร์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2551
ฟ้าภราดร
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 68
, 07:57:08 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ....ฟ้าภราดร..ศีลคือวิถีการปฏิบัติพ่อสูงกว่าเราชัดไม่อาจเถียงพระคุณพ่อเหลือคณาฯพรรณนาเรียงเพียงผืนฟ้ามหาสมุทรสุดฤทัย.ด้วยมือบิดรบรรจงปลูกด้วยหน้าที่แห่งลูกต้องรับได้เหนือเสรีอคติความพอใจทุกสิ่งพ่อทำไปเพื่อลูกยา.เพื่อท่านสบายใจไม่มีสิ่งใดสำคัญกว่าเพื่อความสงบสุขแห่งชายคาแตกต่างอยู่ใต้ฟ้าภราดร........
|
วันอาทิตย์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2551
สำเนียงสมัย
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 66
, 18:06:57 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 ....สำเนียงสมัย..วิทยานิพนธ์พ้นวัยเด็กสำเนียงแห่งเซ็กส์วิถีใหม่ผูกติดเข้ากับความศิวิไลซ์กล่อมตากล่อมใจเป็นวัยวัน...หรือภาระกิจสืบพันธุ์สำคัญยิ่งประเจิดประเจ้อเสียจริงกระนั้น!ตีระฆังโบราณกังวานพลันวิวาห์โดยไม่รู้จักกัน งานวิจัย.เสกบันไดเสกฝาหลังคาบ้านเสกถ้วยจานตักอาหารไว้ทานได้เงาอดีตปลักโคลนนิพนธ์ไว้จ่ายบิลใบค่าน้ำค่าไฟฟ้า...กว่าจะเป็นทีวีที่ตั้งวางตากแดดติดรางน้ำยามฝนห่าอลูมิเนียมสังกะสีเกาะชายคาบ้า....
|
ผมจรรอนแรม จากดินแดนที่ไร้แม่น้ำ
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 61
, 00:08:23 น.
พิมพ์หน้านี้
|
 .."แนวสันทรายลำธารโบราณกล่าวใช่เรื่องราวอิฐแดงกำแพงกั้นมีบ้านเมืองสืบเย็นเป็นปัจจุบันเพราะต่างเหลื่อมต่างสันต่างพันธุ์คน".จากคำของพ่อใหญ่อวนปราชญ์อีสานที่ข้าพเจ้ารู้จัก...(จากกวีนิพนธ์ว่าง พิมพ์ปี 2550)....ไร้แม่น้ำ..จากหยดน้ำไหลรินถิ่นกำเนิดจึงก่อเกิดชาวชนบนแผ่นพื้นจากแม่น้ำเอื่อยไหลไม่หวนคืนซับลงผืนนาไร่ได้ทำกิน.ผูกอดีตผันผ่านลูกหลานไหนผูกดวงใจลับหายคลายถวิลแม่มูลชีเมตตาอยู่อาจิณผูกแผ่นดิ....
|
วันเสาร์ ที่ 23 กุมภาพันธ์ 2551
ก่อน
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 58
, 10:19:05 น.
พิมพ์หน้านี้
|
..ก่อน..มอบทุกสิ่งที่มี-ไม่รีรอหากเป็นสุขแม่พ่อไร้ข้อแม้ทิ้งทุกสิ่งเรรวนความปรวนแปรสู่บางสิ่งเที่ยงแท้เสมอมา.ไม่สำคัญอะไรข้างนอกนั่นเพียงหน้าผาสูงชันประจันหน้ากับรอยแผลมือเท้าก้าวศรัทธาเด็กน้อยผู้ไขว่คว้าหาหัวใจ.กลับมาซบไออุ่นหนุนความรักกลับมาพักมาเยือนชานเรือนใหญ่กลับมาสบตาฝันแห่งวันวัยกลับมาจากแดนไกลในดวงมาลย์.กลับมาพบความจริงยิ่งกว่าจริงยิ่งกว่าทุกๆสิ่งเคยพบผ่านกลับมายิ้มหยอกเอินเพลินนิทานกลับมาชิ....
|
วันศุกร์ ที่ 22 กุมภาพันธ์ 2551
ดีพอ นั้นแสนยาก (คำสอนของแม่ ยาแก้ความท้อ)
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 56
, 11:39:40 น.
พิมพ์หน้านี้
|
..ดีพอ นั้นแสนยาก(คำสอนของแม่ ยาแก้ความท้อ)..ครุ่นคิดอยู่รอบด้านผ่านความคิดอะไรถูกอะไรผิดก็คิดหมดดีที่สุดอย่างไร?ใจประชดเหลือจะอด ต้องอด ต้องชดใช้.การทำดี ดีจริง สิ่งแสนยากงานลำบากยากเย็นเป็นเรื่องใหญ่จะกี่หมื่นกี่แสนแม้นเท่าไรทำต่อไปทำใหม่-ยังไม่ดีพอ.อย่าเสียใจหากตายเพราะทำดีรอชาติหน้าถ้ามีมาทำต่อเกิดมาเป็นปุถุชนคนลอยคออย่าทดท้อรอผล-คนทำดี..เป็นกำลังใจครับ.....
|
วันอังคาร ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551
คุณกล้วย
Posted by
ธรรมทัพบูรพา
,
ผู้อ่าน : 60
, 14:57:47 น.
พิมพ์หน้านี้
|
..คุณกล้วย..คุณเรียกผมว่าไรนะคุณกล้วยคุณบอกคุณร่ำรวยมหาศาลบริษัทคุณใหญ่โตโอ่ตระการพนักงานในสังกัดเป็นร้อย-พัน.คุณบอกว่าอะไรนะ-คุณกล้วยเหมือนคนอื่นเฮงซวยเช่นกระนั้นอยากจะวัดความชั่วอยู่เหมือนกันขีดของใครยาวสั้นมันน่าดู.โกรธเป็นเด็กปฐมวัยไม่ยั้งคิดคุณมันเล่ห์แสนสนิทใครก็รู้ปากก็บอนแบไต๋ไม่อุดรูสิ่งที่รู้เพียงกระพี้ก็ดีใจ.กินตามน้ำงุนงงเป็นวงเวียนเอาเส้นสายน่าอาเจียนนี้มาจากไหน?โกงค่าจ้างแรงงานมาเท่าไร?....
|