.
.

.

ข้าฯไม่รู้มาอยู่ตรงนี้ได้อย่างไร

กลางผู้คนอ่อนไหวและคลุ้มคลั่ง

เหมือนหัวใจหล่นตกอกจะพัง

เหมือนโดนขังกลางกรงแดนสงคราม

.

ข้าฯไม่รู้เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อไหร่

ทุกๆสิ่งผ่านไปไร้คำถาม

เมื่อวานยังมีจริงสิ่งงดงาม

เราไต่ถามพูดจากันว่าอย่างไร?

.

วิบากกรรมเดียวกันกับโบราณ

ซ้ำรอยเดิมหลักฐานยุคสมัย

ปรับแพ็คเกจรูปลักษณ์ประทับใจ

ดึงมวลชนเอาไว้-ให้ใกล้ตัว

.

มนุษย์เราแสนประเสริฐเกิดมาพร้อม

แปลกแต่จริงยินยอมพร้อมก้มหัว

การตลาดล้ำลึกมินึกกลัว

อยากจะรู้ไปทั่ว-กลัวไม่ทัน

.

อวดและอ้างสิ่งหมายจำได้-รู้

บริโภคเจ็ดประตูสู้มิหวั่น

ทุกขนาดย่อยยากยังยอมกัน

ขอเพียงฉันได้ฟัง-ก็ยังดี

.

เออ ความสัมพันธ์คนเรายิ่งห่างเหิน

สื่อก็เพลินปากมันขมันขมี

พอจบเกมส์แยกย้ายคล้ายไม่มี

ไยพากันอวดดี-เรียกสังคม

.

ย่ำค่ำคืนหนาวๆราวป่าช้า

ทุกชีวิตโหยหาอยู่ขื่นขม

มิตรภาพลอยหายดั่งสายลม

ความกลิ้งกลอกหกล้มอยู่ตึงตัง

.

มีแต่คนอยากได้สิ่งดีดี

แต่ไม่มีใครได้ดั่งใจหวัง

บ้างทุ่มเทเกทับสรรพกำลัง

บ้างคลุ้มคลั่งหมกมุ่นอยู่คุ้นตา

.

.

.

โฆษกแห่งโคลอสเซียมขอประกาศ

ถึงเหล่าทาสหญิงชายหลายภาษา

เราดำรงอยู่ด้วยมวลศรัทธา

จากดวงใจแห่งมหาประชาชน

.

เฮ้ย!ความจริงมีเพียงคนชุดขาว

บริกรรมเรื่องราวอันฉ้อฉล

ลบสติปัญญาแห่งผู้คน

เสกเวทย์มนต์หยิบยื่นความตื่นกลัว

.

ไหนเล่าจิตศรัทธาอันเพริศพริ้ง

งามเสียจริงหม้อไหในเงาสลัว

ลอดสายสิญจน์ทิ้งย่ามยามจวนตัว

กลางดวงตามืดมัวแห่งผองชน

.

ข้าฯก็หนึ่งในผู้มีชีวิต

ทุกมนุษย์มีสิทธิ์จะหลุดพ้น

ไสยศาสตร์การตลาดวาดเวทย์มนต์

เยี่ยงวิถีทุรชนคนโบราณ

.

.

.

Closer to home (I'm your captain) '1970

Grand Funk Railroad