ฟังชื่อแล้วก็อดนึกไม่ได้ว่าอยู่ส่วนไหนของสยามประเทศ นั่งนึกอีกที่น่าจะอยู่แถวสามจังหวัดภาคใต้หรือเปล่า เฉลยละกัน??? เป็นอำเภอหนึ่งของจังหวัดชุมพรครับ ซึ่งตั้งอยู่ระหว่างอ.หลังสวนกับจ.ระนอง พื้นที่เต็มไปด้วยป่าเขา สายลมและแสงแดด มีฝนตกชุ่มชำตอลดปี มีสตรีน่ารักอยู่เต็มเมืองครับ  เป็นความประทับใจเมื่อครั้งที่ผมมีโอกาสไปทำงานที่นั้น ไปครั้งแรกแทบร้องไห้ครับเพราะจะอยู่อย่างไรค่ำมาฝนก็ตก กลางคืนก็ชังเงียบ รถน้อยคันครับ ที่จะผ่าน เงียบได้ใจเสียเหลือเกิน แต่ก็มีความอบอุ่นแฝงอยู่ครับ ผุ้คนส่วนใหญ่จะมาจากหลากหลายที่ครับทั้ง คนหลังสวน คนนคร คนเพชรยังมี ปัตตานียังเจอ และที่น่าแปลกกว่านั้นคือ คนอีสานมากันเต็มเลยครับ บ้างหมู่บ้านยกกันมาหมดเลย พูดภาษาอีสานทั้งบ้านครับ  ก็งงครับนึกว่าเรามาอยู่อีสานเสียอีก แล้วเขามาทำอะไรกัน ซึ่งพื้นที่เมื่อก่อนจะเป็นป่าสงวน คนที่ไม่มีที่ทำกินก็มาจับจองกันครับมาหาโอกาสให้กับชีวิตที่มีน้อยอยู่แล้วได้มีโอกาสได้ยืนอยู่บนพื้นดินแห่งนี้กันบ้าง  ส่วนใหญ่จะมาแบบเสื่อผืนหมอนใบกับหัวใจอันพองโต มาบุกเบิก ทำไร่กาแฟ ปลูกยาง และปลูกเงาะ ก็น่าจะดีกว่าที่เดิมซึ่งเคยอยู่ หลายๆครอบครัวก็ตั้งหลักได้และก็อีกหลายครอบครัวยังคงดิ้นรนกันต่อไป สิ่งที่ผมประทับใจมากที่สุดคือความมีน้ำใจของชาวบ้านไม่ว่าจะไปที่ไหนมีแต่รอยยิ้มไมตรี และความรู้สึกดีๆที่มอบให้ และที่สำคัญด้วยสภาพแวดล้อมสายนำ สายลม และภูเขา ทำให้เราได้ใกล้ชิดธรรมชาติ หยุดคิดเรื่องวุ่นๆในเมื่องปล่อยใจปล่อยกายไปกับธรรมชาติแล้วเราจะรู้ครับว่าความสุขที่แท้ของชีวิต ไม่ต้องใช้เงินทองมากมายเลยในการแสวงหาเพียงแต่กายและใจเท่านั้นเองครับ