"หัวหอกแห่ง Grunge"

                               เสียงของ nirvana เป็นสิ่งที่ได้รับมาจากมันสมองที่แตกต่างของคนสามคนและความฃื่นชอบในแนวดนตรีที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวทั้งหมดนี้จึงหลอมรวมเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่เกินกว่าสิ่งใดสิ่งเดียวที่ทำได้ นี่คือจุดเริ่มต้นของส่วนผสมทางเคมีดนตรีของวงร็อดสามชิ้นซึ่งยากที่อีกหลายๆวงจะดีเสมอได้ การรวมกันครั้งนี้ยังคงเป็นความสำเร็จเพียงหนึ่งเดียวของการเจริญเติบโตในวงการเพลงร็อคซึ่งเปรียบเทียบได้กับ Jimi hendrix: ; The jam หรือ husker du และ nirvana ได้รับเอาหลักการเหล่านี้มาใช้อย่างกระหายเพื่อผลักดันตัวของพวกเขาเองไปข้างหน้าอย่างสุดแรงสู่ชะตากรรมมรณะ

                               การตายของ kurt cobain เป็นบทสรุปที่ไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ถึงชีวิตยังไม่เที่ยงแท้ที่ส่งผลให้บทเพลงของ nirvana มีพลังมากขึ้นด้วยการจบชีวิตอันน่าเศร้าสลด

                              kurtเคยได้รับฉายาว่าเป็น "กระบอกเสียงของคนรุ่นนี้" บางทีถ้าเป็น axi rose หรือ bono โดนเรียเช่นนี้พวกเขาคงไม่เดือดร้อนอะไรแต่ไม่ใช่คนอย่าง kurt cobain เสียงกรีดร้องครั้งแล้วครั้งเล่าที่เขาปฎิเสธมันจาก คำสู่วลี จนกระทั่งมันกลายเป็นท่อนคอรัสและนั่นไม่ใช่ลักษณะของการหลงตัวเองที่เขาใช้สื่อสารกับคนรุ่นเดียวกันความรู้สึกที่ kurt พยายามจะสื่อออกมานั้น มันสับสนฟุ้งซ่านและไม่น่าไว้ใจและไม่ว่ามันจะเป็นอะไรก็ตามในที่สุดมันก็ได้ผลักดันเขาไปจนสุดขอบและทำให้เขาต้องเหนี่ยวไกปืนในเข้าวันหนึ่งที่seattle

                             kurt donald cobain เกิดวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 1967 เขาเติบโตที่ aberdeenเมืองอุตสาหกรรมป่าไม้และตกต่ำทางเศรษฐกิจ  kurt เล่าถึง aberdeen ว่า"เหมืองเมืองทวินฟิกส์ที่ไร้ความตื่นเต้นที่นั่นไม่มีอะไรนอกจาก กรรมกร ปืน และ เหล้า เป็นเมืองที่แตกต่างจากทุกสังคมอย่างสิ้นเชิง " เมืองนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของอเมริกาเกือบถึงชายแดนของประเทศแคนาดามันเหมือนกับเมืองที่มี่อุตสาหกรรมเป็นศูนย์กลางไปทั่ว คนที่นี้เก็บกดและหัวรุนแรงเพราะความรู้สึกที่ว่าพวกเขาไม่อาจควบคุมชะตาชีวิตของตัวเองได้ พวกเขามักใช้ปืนที่มีอยู่กับตัวเองมากกว่าที่จะยิงผู้อื่น สำหรับพวกที่ยังไม่ฆ่าตัวตายก็ใช้ชีวิตจมกับเหล้า หรือไม่ก็เซ็กช์และกีฬาแทน

                       kurt เป็นเด็กที่อ่อนไหวเหมือนศิลปินทั่วไปช่วงวัยรุ่นเขาจึงปิดกันตัวเองจากโลกภายนอก"ผมรู้สึกเป็นตัวประหลาดและสับสนไม่เข้าใจว่าทำไมผมถึงไม่ชอบที่จะอยู่กับเพื่อนที่โรงเรียน ตอนหลังผมจึงรู้ว่าเพราะพวกเขาไม่มีใครสักคนที่ให้ความสนใจกับศิลป์และวัฒนธรรมเลยคนที่นั่นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดนตรีคืออะไร เห็นทุกอย่างเป็นซุงไปหมด ส่วนพวกเชียร์ลีดเดอร์ว่าผมน่ารักทำให้พวกผู้หญิงอยากจะมาคบกับผมทั้งๆที่ผมไม่เคยรู้สึกว่าเด็กผู้หญิงพวกนั้นน่าสนใจเลยสักนิด พวกผมทำทรงผมประหลาดและชอบทำตัววุ่นวายจนผมคิดว่าน่าจะเป็นเกย์สักพักช่วงอายุ14ผมเลยไปลองใช้ชีวิตแบบโฮโมดูก็มันดีเพราะนั่นทำให้ผมพบเพื่อนดีๆในอเบอร์ดีนคนว่าผมเป็นเด็กสติแตกไปแล้วและมันก็ดีที่พวกเขาไม่กล้ามายุ่งกับผม

                              ชเอว่า kurt มีพรสวรรค์ทางด้านศิลปะมาตั้งแต่เด็กแต่ด้วยความไม่พร้อมหลายด้านทำให้เขาเก็บซ่อนมันเอาไว้ kurt มักจะโดดเรียนเสมอเขาเกลียดโรงเรียนและออกมาก่อนที่จะจบไฮสคูล บรรณารักษ์ที่โรงเรียนจำเขาได้ดี เขาเล่าว่า kurt มักจะโดดโรงเรียนมาหาหนังสื่อที่น่าสนใจหลายๆเรื่อง จากนั้นเขาก็ขลุกอยู่กับม้นทั้งวัน ช่วงนั้นเขาแอบแต่งกลอนเก็บไว้และมันก็กลายเป็นเนื้อเพลงบางส่วนของnirvana