เธอได้รู้ว่าเธอคือโลกทั้งหมด

ดอกไม้นั้นกำลังหายใจกับเธอด้วย

หายใจเพื่อตัวเอง หายใจเพื่อโลก

หายใจเข้าด้วยความกรุณา...หายใจออกด้วยความปิติ

หายใจเป็นหนึ่งเดียวกับฝันอันที่เราถักทอ

เป็นหนึ่งเดียวกับแม่น้ำ

เป็นหนึ่งเดียวกับแสงไฟที่กำลังเผาไหม้

หายใจเข้า เราเห็นวงจรของการเกิดดับ

หายใจออก เราเห็นว่าทุกอย่างเป็นอนิจจัง

หายใจเพื่อความสงบ

ให้ความเศร้าโศกมลายหายไป

หายใจ เพื่อทำให้จิตวิญญาณใหม่ได้เกิดขึ้น

หายใจทั้งหมดที่สัมผัสได้ความเป็นจริง

ความจริงคือ ทุกสิ่งเป็นอนัตตา

เมื่อเรามีสติ มีสมาธิ และปัญญา

เราจะพบว่า ทุกสิ่งทุกอย่างหล่อเลี้ยงให้เราดำรงอยู่

ทุกชั่วขณะคือการปฏิบัติ

จักรวาลทั้งหมดคือหอสมาธิ

เช่นเดียวกับเวลาเราดื่มน้ำชา เรากำลังดื่มเมฆหมอกไปด้วยเช่นกัน

ดื่มท้องฟ้า...ดื่มอากาศ

จักวาลไม่ได้อยู่ภายนอก แต่จักรวาลอยู่ในตัวเรา

นิพพานไม่ได้อยู่ที่ไหน...หากแต่อยู่ที่นี่

เราคือนิพพาน

เธอคือนิพพานมานานแล้ว

เกลียวคลื่นในมหาสมุทรงดงามมาก เพราะเป็นส่วนหนึ่งของคลื่น

คลื่นวิ่งหาน้ำในมหาสมุทร คลื่นก็คือน้ำในมหาสมุทร

เราไม่ต้องแบ่งคลื่นออกจากการรับรู้

เราไม่ต้องวิ่งตามไขว่คว้า

ไม่มีสิ่งที่ต้องบรรลุ

ไม่มีมือซ้าย ไม่มีมือขวา

มีแต่สิ่งที่จิตกำหนดขึ้น  ปรุงขึ้นเพื่อแยกเราออกจากกัน

สติ สมาธิ และปัญญาช่วยให้เราสัมผัสโลกธรรมชาติตามความเป็นจริง

เราไม่จำเป็นต้องมาเข้าคอร์สปฎิบัติ

เราสามารถปฏิบัติได้ตลอดเวลา ไม่ว่าจะทำอาหาร ทำงานบ้าน

หากเรามีชีวิตอย่างลึกซึ้งในขณะนั้น

ก็ถือว่าเรากำลังปฎิบัติอยู่

ชั่วขณะแห่งการปฎิบัติ คือชั่วขณะแห่งปัจจุบัน

ณ เวลานี้ ไม่มีการเกิด ไม่มีการตาย

งานที่รับใช้ชุมชนก็คืออุบายในการปฎิบัติ

การล้างจานก็คือการอาบน้ำให้พระพุทธองค์

เมื่อเรายิ้มน้อยๆและมีสติในขณะนั้น

แต่ละคนมีพระพุทธองค์อยู่ในตัวแล้ว

หากเราขาดสติ มัวอยู่กับความคิด

ณ เวลานั้น ทุกอย่างจะกลายเป็นเพียงความฝัน...

-  ติช นัท ฮันห์ -

ปล.ตอบ tagบุคคลที่ควรยกย่องคุณธมลวรรณ(แม่อ็อด)ครับ...

  http://www.oknation.net/blog/tamonwan/2008/02/18/entry-1