คำเตือน

เนื้อหาและคำพูดในเรื่องไม่เหมาะผู้ที่อายุต่ำกว่า 18 ปี

ก่อนที่แดดจะทอแสง ย่อมมีความมืดมาก่อนเสมอ ฉันพร่ำท่องคำพูดประโยคนี้เพื่อปลอบใจตัวเองเรื่อยมา นับแต่วันที่อิสรภาพฉันหายไป นี่ก็ 2 เดือนแล้วที่ตัวฉันถูก จับมาขังไว้ในโกดังมืด ไม่รู้วันเวลา

                ทุกวันจะมีผู้ชายมากมายเข้ามากอดจูบและข่มขืนฉัน บางวันมันมากมายจนนับไม่หวั่นไม่ไหว จนบางทีกระหรี่ยังโชคดีกว่าฉันเพราะ อย่างน้อยพวกเธอเหล่านั้นยังเลือกลูกค้าและได้เงิน แต่ฉันไมได้เต็มใจและไม่สามารถเลือกได้

                “ปวดหัวฉิบ”

                ฉันตื่นมาพร้อมอาการปวดหัวหนึบๆ อาจเพราะเมื่อคืนนอนน้อยมากและตอนนี้เช้าแล้วเหรอ คงจะเช้าแล้วมั้งเพราะทุกทีที่ตื่นขึ้นมาก็เหมือนเคยมีผู้ชายกำลังกดทับฉันและบำเรอเสพกาม หาความสนุกบนเรือนร่างฉันอย่างเต็มสูบ กลิ่นเหงื่อเสียงกระหืดกระหอบดังขร่มไปหมด สีหน้าเหยเกที่บ่งบอกถึงความเสียวซ่านที่ไม่อาจเก็บไว้ได้ ร่างของฉันขยับไปตามจังหวะกระแทก

                “สุดยอดจริงๆ อีดอกนี่แม่งเจ๋งสุดเท่าที่กูเคยเย็ดมาเลยว่ะเพื่อน”

เดรัจฉานตัวนั้นตะโกนบอกเพื่อนซึ่งต่อคิวยาวอยู่ด้านหลัง หลังจากน้ำกามมันพุ่งปรี๊ดเข้าใส่หน้าฉันอย่างจัง มันค่อยๆ ลุกออกไปจากตัวและหลีกทางให้แก่เดรัจฉานตัวใหม่เข้ามากดทับร่างที่เปลือยเปล่าไร้เรี่ยวแรง ฉันมีชีวิตอยู่ขณะเพื่ออะไร? ตอนนี้ฉันไม่สนแล้ว ใครจะทำอะไรก็ทำไปเถอะ.....

                “เฮ้ยไอ้เก่ง วันนี้เลิกเรียนแค่ 3 คาบก็เลิกแล้วจะไปไหนต่อป่าววะ”

ไอ้เอ็มเพื่อนซี้พูดพลางตบไหล่ผมพลางหลังจากเลิกเรียนวิชาเลือกเสรี อีแบบนี้ท่าทางไม่ชวนไปกินเหล้าก็ชวนไปตีนุ๊กเหมือนเดิม

                “อะไรของมึงอีกวะ ห่ากูชวนมึงไปเที่ยวทีไร แม่งชอบทำหน้าเบี้ยวใส่กูทุกที”

                “แน่นอนไอ้สัตว์ แม่งไปกับมึงกี่ที่กี่หนกูจ่ายตลอด แบบนี้จะให้กูยิ้มร่าไปเที่ยวกับมึงแบบแฮปปี้ดีพร้อมเหรอวะ”

                “เฮ้ยๆ วันนี้มึงดูกูผิดไปแล้วโว้ย เมื่อคืนเพื่อนสมัยเรียนกูพึ่งบอกสถานที่เด็ดๆ มาโว้ย สนป่าวที่สำคัญงานฟรีขอบอก”

                “ไปเที่ยวไหนวะฟรี แถมนี่มันพึ่งบ่าย 3 มึงจะพากูไปทำไรเนี้ย”

                “เอาน่าลองก่อนแล้วค่อยบ่นเชื่อกู”

ไอ้เอ็มยกนิ้วโป้งขึ้นมารับประกันความสนุก ผมไม่ค่อยอยากจะเชื่อน้ำคำมันสักเท่าไหร่ แต่ก็เอาน่าไงๆ กลับบ้านก็ไม่มีอะไรจะทำอยู่แล้ว ไปกับมันฆ่าเวลาถึงจะฟรีอย่างที่มันโม้จริงรึเปล่าก็ช่างเถอะขอให้มันสนุกอย่างที่ไอ้เพื่อนเวรนี่บอกก็พอ

ไม่นาน ไอ้เอ็มก็ขับรถมอเตอร์ไซค์มาที่ซอยแถวบ้านเพื่อนมัน แถวนั้นเต็มไปด้วยอู่รถร้าง ด้วยพิษเศรฐกิจค่าเงินบาทหลายปีที่แล้ว ธุรกิจต่างๆ พากันเจ๊งระนาว ทำให้บริษัทและอู่รถเปิดใหม่พาลเจ๊งตามไปเป็นแถว แล้วนี่มันพากูมาแถวซอยอู่ร้างทำไมวะเนี้ย

สงสัยได้ไม่นาน ผมก็เริ่มสังเกตเห็นท้ายๆ ซอยว่าเริ่มเห็นรถยนต์ รถมอเตอร์ไซค์จอดเรียงรายเป็นตับ และเริ่มเห็นคนต่อคิวยาวออกมาจากโกดังอู่รถอู่เดียวที่ยังเปิดอยู่

                “เฮ้ย ไหงคนเยอะงี้วะ ห่าแถวแม่งยาวทะลักออกมานอกอู่ แบบนี้ก็ต้องตากแดดต่อคิวดิวะเนี้ย”

ไอ้เอ็มเริ่มบ่น แต่ผมไม่ได้สนใจคำพูดของมันเท่ไหร่ เพียงแต่ผมกลับสงสัยว่า ในโกดังมันมีอะไรมาดึงดูดผู้ชายมากมายให้ลงทุนต่อคิวจนล้นออกมาขนาดนี้ต่างหาก บางคนดูหน้าตาและรถที่จอดแล้ว ท่าทางมีเงินและมีฐานะ ขนาดคุณชายหน้าละอ่อนรักษาผิวไม่สู้แดดแบบไอ้พวกนี้ยังยินยอมที่จะยืนต่อคิวยาวไม่สนแดด มันต้องมีอะไรพิเศษแบบสุดๆ แน่ๆ

เหมือนเพื่อนซี้จะเดาใจผมออก มันจึงพูดดักคอขึ้นทันที

                “มึงไม่ต้องถาม เอาไว้เข้าไปในโกดังก็รู้เอง”

                “เออๆ กูไม่ถามมึงหรอก กูรอต่อคิวเอาก็ได้วะ”

จบคำผมและเพื่อน ก็เดินเข้าไปต่อที่ท้ายแถว

3 ชั่วโมงผ่านไป

“โอย ตั้งแต่เกิดมาจากท้องพ่อท้องแม่ กูไม่เคยต่อคิวเหี้ยอะไรโคตรนานขนาดนี้มาก่อนเลยโว้ย”

เสียงบ่นของเอ็มท่าทางจะถูกใจใครหลายๆ คนที่ยืนต่อแถวต่อจากผม เหลียวหลังไปมองข้างหลัง เห็นผู้ชายยืนต่อแถวอีกร่วมๆ 10 – 20 คนนับว่าพวกนี้ยังโชคดีที่ แดดมันเริ่มลดความร้อนแรงลงมาแล้ว

                “ได้เข้าโกดังสักทีกู........โหย”

ผมเผลออุทานออกมาโดยไม่ทันตั้งใจ การที่ผมเผลอพูดออกมาแบบนี้ แสดงว่าผมเองก็ใจจดใจจ่อต่อสิ่งที่รอคอยผมในโกดังนั่นพอสมควร

และสิ่งที่ผมเห็น ผมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง

ผมเห็น คิวผู้ชายในโกดังกำลังต่อคิวเย่อผู้หญิงคนหนึ่งที่กำลังนอนอ้าขาอย่างไร้เรี่ยวแรงบนเตียงนอนที่เต็มไปด้วยคราบน้ำอสุจิดูสกปรกโสโครกอย่างหาที่เปรียบไม่ได้

แต่สิ่งที่ผมตะลึงยิ่งกว่านั้นคือ ผู้หญิงที่กำลังถูกเวียนเทียนนั้น ไม่ว่าจะดูยังไงอายุไม่น่าจะเกิน 18 – 19 แต่หุ่นกลับดูเป็นสาวเต็มตัว ใบหน้ารูปไข่ ตากลมโตแม้จะเต็มไปด้วยรอยน้ำตาที่เหือดแห้งก็ตามแต่กลับไม่สามารถกลบความงดงามของดวงตาเธอไปได้ ผมยาวสีดำขลับยาวสลวยตัดกับผิวขาวนวลออกชมพูนิดๆ ริมฝีปากบางๆ เอวบางร่างน้อย นมเป็นนมก้นงอนน่าขยำขยี้ ไม่ว่าจะดูมุมไหน เธอคนนั้นเป็นผู้หญิงที่สวยที่สุดตั้งแต่ผมเคยเห็นมาทีเดียว แม้แต่ดาราตามโทรทัศน์ยังสวยสู้เธอไม่ได้สักนิด แล้วทำไมผู้หญิงที่สวยหมดจดแบบนี้ถึงมาอยู่ในสถานที่แบบนี้? แล้วเกิดอะไรขึ้นทำไมเธอถึงถูกเวียนเทียนต่อคิวยาวมากมาย?

                “กี่โมงแล้ว”

ฉันเอ่ยปากถามเวลาผู้ชายที่กำลังกระแทกหว่างขาของฉันอย่างเมามัน มันค่อยๆ ยกนาฬิกาเงินประดับด้วยเพชรหลายเม็ดบนข้อมือขึ้นมาดู

                “อีก 10 นาทีทุ่ม”

จบคำเจ้าของนาฬิกาเรือนงามก็กระแทงหว่างขาฉันต่ออย่างขมักขะเม่น จนกระทั่งน้ำของมันพุ่งเข้าท้องฉันพร้อมๆ กับเสียงคำรามดังก้องแสดงถึงความสะใจในการระบายอารมณ์หื่นกาม มันถึงได้ลุกเดินออกไป ฉันไม่สนใจไอ้เวรนั่นเท่าไหร่หรอก เพียงแต่จำได้ว่า แต่ก่อนฉันเคยเดินห้างสรรพสินค้าแล้วเจอคนๆ นี้ และรู้สึกว่ามันจะเข้ามาขอเบอร์ แต่ฉันไม่ให้ ความจริงตั้งแต่เกิดมาฉันไม่เคยให้เบอร์แก่ผู้ชายคนไหนเลยแม้แต่คนเดียว อาจเพราะความที่เรียนหญิงล้วนมาตั้งแต่อนุบาลจนถึงมัธยมก็เป็นได้ แล้วไหนจะทางบ้านที่หวงฉันอย่างกับไข่ในหิน มีรถส่วนตัวรับส่งตลอด ทำให้ฉันแทบจะไม่รู้จักมักคุ้นกับผู้ชายคนไหนเลย

ขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรเพลินๆ ฉันก็ต้องแปลกใจ เพราะผู้ชายที่กำลังค่อมฉันคนนี้มาแปลก นอกจากจะไม่ถอดเสื้อถอดกางเกงแล้ว มันกลับมองฉันด้วยสายตาที่ผิดแปลกไปจากคนอื่น มันเต็มไปด้วยความสับสน กังวล และไม่เข้าใจ...............

แล้วอยู่ๆ ผู้ชายคนนี้ก็โดดชกคนข้างหลังเข้าอย่างจัง!!!!!!!!!!!

เสียงหมัดปะทะกับจมูกดัง กร๊อบ!!

แล้วมันก็ฉุดฉันวิ่งออกจากโกดัง แต่ฉันกลับไม่สามารถลุกวิ่งตามผู้ชายคนนั้นได้ อย่าว่าแต่วิ่งเลย แค่ยืนก็แทบจะไม่ไหวอยู่แล้ว ขอบคุณนะที่พยายามจะช่วยฉัน ขอบคุณจริงๆ

นี่มันอะไรกัน????? ผมถามตัวเองขณะที่กำลังยืนต่อมองเรือนร่างเปลือยเปล่าของสาวน้อยที่นอนบนเตียงที่เต็มไปด้วยกลิ่นน้ำอสุจิคละคลุ้งทั่วไปหมด สายตาของหล่อนมองผมอย่างไร้ความรู้สึก ผมทำอะไรไม่ถูก มันเกิดอะไรขึ้น ผมควรจะทำยังไง รอบข้างขณะนี้เต็มไปด้วยชายหื่นที่เข้ามาในโกดังเพื่อเย่อกับเธอผู้นี้ทั้งนั้น แล้วผมควรทำยังไง ผมควรทำยังไง ผมควรทำยังไง ผมควรทำยังไง ผมควรทำยังไง ผมควรทำยังไง ................................

                “ไงล่ะมึงกูบอกแล้วว่าสนุกแน่ๆ ลุยเลยดิว่ะ ห่ากูต่อคิวอยู่เงี่ยนนะมึง”

ไอ้เอ็มพูดขึ้นเบาๆ ด้านหลังผม ถึงจะเบาแต่มันกลับดังประดุจเสียงสายฟ้าฟาดเข้ากบาลผมอย่างจัง แต่ก็ด้วยเสียงนี้เองที่ทำให้ผมได้สติและตัดสินใจทำอะไรบางอย่างลง

                “ผลัก............กร๊อบ”

                “อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกก มึงชกกูทำไมวะไอ้เก่ง แม่ง”

ผมก่อนที่มันจะด่าต่อ ผมถีบยอดหน้าไอ้เอ็มกระเด็นไปชนกับผู้ชายด้านหลังมันจนล้มระเนระนาด ผมรีบฉุดข้อมือเธอเพื่อที่จะหนีออกจากที่นี่ แต่เธอกลับไม่ลุกตามออกมา??? พริบตา ท่อเหล็กฟาดเข้าท้ายทอยผมอย่างจัง ผมได้ยินเสียงวิ้งๆๆๆ และรู้สึกว่าเหมือนมีน้ำอุ่นๆ กำลังไหลออกมาจากรูหู ผู้ชายที่ยืนต่อคิวด้านหลังหลายสิบคนถลาเข้ามากระทืบผมไม่มียั้ง

                “หยุด เฮ้ย หยุด เกิดไอ้นี่ตายห่าขึ้นมาจะพาลซวยกันหมดนะพวกมึง”

เสียงของผู้ชายรุ่นราวคราวเดียวกับผมดังขึ้นหลังเตียงของหล่อน ตาผมพร่ามองอะไรไม่เห็นอาจเพราะเมื่อครู่ลูกตาผมถูกกระแทกอย่างแรงจนแตกแล้วก็ได้

                “กูมีวิธีเด็ดๆ สะใจยิ่งกว่ากระทืบไอ้ควายไม่รู้จักกาลเทศะนี่อีกว่ะ ก่อนอื่นมึงน่ะที่พามันมารีบไปหายามีช่วยมันก่อนเลย เกิดตายห่าขึ้นมาแม่งจะยุ่ง”

นั่นคือประโยคสุดท้ายก่อนที่ผมจะหมดสติ

“โอย.......... ปวดหัวฉิบ”

ผมตื่นขึ้นมาพร้อมกับการปวดหัวหนึบๆ แต่ผมกลับไม่ค่อยสนใจกับอาการปวดนี้เท่าไหร่เพียงแต่สงสัยว่าทำไมรอบข้างถึงมีเสียงหัวเราะดังเต็มไปหมด ดวงตาที่พร่ามัว ค่อยๆ มองได้ชัดขึ้นเรื่อยๆ ผมแทบไม่เชื่อสายตากับภาพตรงหน้า ผมเห็นหล่อนกำลังดูดดุ้นของผมอย่างตั้งใจ เธอค่อยๆ เอาปากบีบเจ้าโลกของผมอย่างทะนุถนอม จากนั้นริมฝีปากบางๆ นั้นค่อยๆ รูดขึ้นรูดลงเป็นจังหวะ ผมเกร็งหน้าท้องสุดชีวิต อดไม่ได้ที่จะส่งเสียงกระเส่าเป็นระยะๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของคนรอบข้าง

น้ำตาที่เหือดแห้งของหล่อนค่อยๆ ชุ่มชื้นขึ้นอีกครั้ง กลิ่นกายหอมรัญจวนปราศจากกลิ่นคาวน้ำกามเหมือนตอนที่พบเธอตอนแรกหายไปสิ้น ลมหายใจของเธอค่อยๆพ่นออกมาประชิดหน้าท้องผม ในที่สุดผมก็จับหล่อนพลิกคว่ำ ยัดเอาเจ้าโลกสอดใส่เข้าร่องเนินโหนกสวยของหล่อน เสียงกรี๊ดร้องของเธอหวีดดังขึ้นทั้งๆ ที่ไม่ว่าจะโดนมาขนาดไหนก็ตามเธอไม่เคยแม้แต่จะส่งเสียง แต่คราวนี้เธอกลับดิ้นและส่งเสียงขัดขืนแตกต่างกับตอนที่ดูดเจ้าโลกผมเมื่อสักครู่ ผมกระแทกหว่างขาหล่อน เสียงครางของหล่อนดังขึ้นตามจังหวะการกระแทก เหงื่อของผมผสมเข้ากับเลือดที่ค่อยๆ ไหลย้อยลองมาจากจมูกหยดลงไปตามเรือนร่างเปลือยเปล่าของหล่อน เธอเด้งเอวบางๆ รับเข้ากับการกระแทกของผมอย่างเข้าขา ผมเสียวซ่านจนกลั้นไม่อยู่เผลอคำรามลั่นโกดัง ปล่อยน้ำกามซัดเข้าเต็มร่องสวาทจนเมือกไหลเยิ้ม หล่อนร้องไห้พร้อมๆ กับเสียงหอบดังขึ้นตามมาถี่ยิบ ผมเริ่มรู้กฎของที่นี่ ผมค่อยๆ ลุกออกจากตัวหล่อนเปิดทางให้แก่คนที่ต่อคิวยาวด้านหลัง สายตาเธอยังคงจับจ้องมาที่ผมอย่างไม่วางตา ผมจึงเดินไปกระซิบข้างหูเธอเบาๆ

                “ไม่ต้องห่วงนะ ครั้งนี้ไม่ใช่ครั้งสุดท้ายที่เราจะได้เจอกันแน่ ผมสัญญา ผมจะกลับมาอีกแน่นอน”

บันทึกท้ายเรื่อง

อ่านประวัติศาสตร์กองพัน ปีศาจของประเทศญี่ปุ่น คือแรงบรรดาลใจผลงานชิ้นนี้ออกมาครับ