พิมพ์หน้านี้
|
รกฺเขยฺย อตฺตโน สาธุ ลวณํ โลณตํ ยถา ..................... อตีตํ นานฺวาคเมยฺนย นปฺปฏิกงฺเข อนาคตํ ........................ สูกเรหิ สมคฺเคหิ พฺยคฺโฆ เอกายเน หโต ...................... นตฺถิ ปญฺญา สมา อาภา .................. กมฺ มุนา วตฺตตี โลโก ....................... สานิ กมฺมานิ นยนฺติ ทุคฺคตึ
อพทฺธา ตตฺถ พชฺฌนฺติ ................................ อภูวาที นิรยํ อุเปติ .......................... โกธสมฺมทสมฺมตฺโต อายสกฺยํ นิคจฺฉติ .................................... ปจฺฉา โส วิคเต โกเธ อคฺคิทฑฺโฒว ตปฺปติ ....................................... อกฺโกเธน ชิเน โกธํ .................................... เอโส หิ อุตฺตริตโร ภาราวโห ธุรนฺธโร ................................ สเจปิ สนฺโต วิวทนฺติ ขิปฺปํ สนฺธียเร ปุน ............................ นตฺถิ โลเก อนินฺทิโต ........................................................................... . คนเราเกิดมามีลาภ มีเสื่อมลาภ มียศ มีเสื่อมยศ มีสุข มีทุกข์ มีสรรเสริญ มีนินทา เป็นของคู่กัน จะไปถืออะไรกับปากมนุษย์ถึงจะดีแสนดีมันก็ติ ถึงจะชั่วแสนชั่ว มันก็ชม แม้แต่พระพุทธเจ้าผู้ประเสริฐเลิศยิ่งกว่ามนุษย์และเทวดา ยังมีมารผจญ มีคนตำหนิติเตียน คนธรรมดาอย่างเราจะรอดพ้นไปได้อย่างไร ได้แง่คิดว่าเขาจะติก็ช่างชมก็ช่าง เราไม่ได้ทำให้เขาเดือดเนื้อร้อนใจ ก่อนที่จะทำอะไร เราคิดแล้วว่าจะไม่เดือดร้อนกับตัวเรา และคนอื่น เราจึงทำ จะนินทาติเตียนใส่ร้ายอย่างไรก็ช่างเขา บุญเราทำ กรรมเราไม่สร้าง สงบกายสงบวาจา สงบใจ จะต้องไปกังวลกลัวใครจะตำหนิติเตียนไปทำไม ไม่เห็นมีประโยชน์ เปลืองความคิดเปล่าๆ คำสอนของพระภิกษุนรรัตน์ราชมานิตย์... ![]() |