กระถินกลับมาแล้วจ้าพี่น้อง กลับมาตามเสียงเรียกร้อง ฮิ้ววว เปล่าเล้ย เสียงก่นด่า
ของผองเพื่อนซะมากกว่า ว่าทำไมถึงได้ทอดทิ้งบล็อคให้ร้าง หยากใย่ขึ้นซะขนาดเนี้ย
ครั้นเสร็จสิ้นภารกิจบางประการ กระถินก็ได้เข้ามาที่ห้องน้อยๆ ห้องนี้อีกครั้ง เออว่ะ
ถึงคราวต้องปัดฝุ่นกันอีกครั้ง เอาเป็นว่า จะขอเริ่มด้วยการเล่าว่าหายศีรษะไปไหน
ก่อนละกัน

เพื่อนพี่หลายท่านคงพอจะทราบว่า ที่กระถินหายไป เนื่องจากกระถินขอตัวไปทำโท
ทำโทจริงๆ ค่ะ ทั้งปริญญาโท และโท ต๊อง ไอ้เรื่องปริญญาโทน่ะไม่เท่าไหร่ ยังพอ
ถูไถเอาตัวรอดมาได้ แต่โทต๊องนี่สิ เหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก โดยเฉพาะช่วง 3 เดือนแรก
จะว่าไป กระถินนับเป็นหนึ่งในคุณแม่ผู้โชคดี ที่เวลาท้องไม่แพ้มากเหมือนคุณแม่
หลายๆ คน แอบนึกในใจ นี่ขนาดชั้นแพ้ไม่มากยังขนาดนี้ แล้วคนที่เขาแพ้มากๆ
จะขนาดไหนหนอ เคยได้ยินมาว่า บางคนแม้แต่น้ำลายตัวเองก็ยังกลืนไม่ได้ แถมยัง
แพ้ท้องตั้งแต่วันแรกยันวันคลอด โอ้แม่เจ้า ขืนเป็นอย่างนั้น คงจะเข็ดไปอีกนาน
ใครที่กำลังจะเตรียมตัวเป็นคุณแม่ลองฟังเอาไว้นะคะ แต่อย่าเพิ่งตกใจ คนที่ไม่มี
อาการแพ้เลยก็มีมากมาย คุณอาจเป็นหนึ่งในผู้โชคดีก็ได้ค่ะ

สำหรับกระถินท้องนี้ถือว่า มีอาการแพ้รุนแรงกว่าท้องแรก ตอนท้องอะตอมจะเรียกว่า
แพ้พอเป็นพิธีก็ได้ จะมีอาการคลื่นไส้ เฉพาะเวลาแปรงฟัน กับเวลาได้ยินเสียงคนอื่น
แปรงฟัน อ่ะ อันนี่เรื่องจริงนะ ไม่ได้พิมพ์ผิด เวลากระถินได้ยินเสียงคุณซะมี หรือเพื่อน
ร่วมงานแปรงฟันตอนพักกลางวันแล้วรู้สึกแพ้ท้องขึ้นมาจริงๆ ค่ะ พ้นช่วง 3 เดือนไปแล้ว
สบายโลด อาการวิงเวียนค่อนข้างน้อย กลางวันไม่มีง่วง ทำงานได้สบายๆ กินได้ 
นอนหลับ น้ำหนักก่อนคลอด ขึ้นไปถึง 23 กิโล แม่หมีดีๆนี่เอง หุหุ