เมื่อช่วงปลายเดือนกุมภาที่ผ่านมา กระถินและเพื่อนร่วมรุ่น จัดโปรแกรมไปทัศนศึกษากันถึง
เกาะมาเก๊า ส่วนหนึ่งของวิชาถ่ายภาพ อันที่จริงเป็นการหาเรื่องไปเที่ยวกันเสียมากกว่า เราจัด
ทริปนี้ไว้ตั้งแต่ต้นเทอม กว่าจะลงตัวนึกว่า จะไม่ได้ไปกันซะแล้ว กำหนดเดินทางไว้วันที่
29 กุมภา -2 มีนา แต่อาจารย์ที่นำคณะนักศึกษาไปบอกว่า อาจต้องเลื่อนกำหนดออกไปอีก
เพราะตั๋วเต็ม

โอ้ย....ย ไม่ได้นะคะ  ทุกคนโอดครวญ เพื่อนๆ ส่วนใหญ่มีปัญหาเพราะไม่อยากลางาน
วันธรรมดา แต่กระถินมีปัญหาตรงที่ กลัวไม่ได้สัมผัสกับความเย็นของมาเก๊า และอีกเหตุผล
สำคัญสุด ก็อิฉันกำลังท้องน่ะสิคร้า กลางเดือนกุมภาก็ 5 เดือนเต็มแล้ว เกรงว่าถ้าเลื่อนออกไปอีก
ท้องก็จะใหญ่ขึ้นๆ  เดินตามเพื่อนไม่ไหว  และที่กลัวมากๆ ก็คือ เงินก็จ่ายให้บริษัททัวร์ไปแล้ว
ถ้าโดนกักตัวไม่ให้ขึ้นเครื่องบินนี่สิ คงเจ็บปวดสุดๆ ตอนนั้นวิตกนิดๆ ถามใครก็ไม่มีใครให้
ความกระจ่างได้เลยว่า คนท้องขึ้นเครื่อง ต้องมีใบรับรองแพทย์มั๊ย  แต่อีกใจคิดว่า เพิ่งจะ
ท้องได้ 5 เดือนเอง คงไม่มีบัญหามั๊ง

แล้วก็ได้ไปรู้บนเครื่อง ตอนแอร์โฮสเตส เดินมาถามว่า มีใครเอาแบบฟอร์มมาให้กรอกรึยัง
กระถิน ตอบไปว่า ยังค่ะ แล้วแอร์อีกคนก็เอาแบบฟอร์มมาให้กรอก ในแบบฟอร์มนั้นก็ให้เราเซ็น
ประมาณว่า ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับเด็กในท้องหรือตัวแม่เองระหว่างเดินทาง จะไม่ขอเอาผิดใดๆ
กับทางสายการบินทั้งสิ้น ตอนมารับกระดาษแผ่นนี้คืน คุณแอร์เธอถามด้วยว่า อายุครรภ์กี่
สัปดาห์แล้ว บอกเขาไปว่า 22 สัปดาห์ เธอก็พูดว่า อ๋อ ยังไม่ถึง 27 สัปดาห์ กำลังจะอ้าปาก
ถามว่า ถ้า  27 สัปดาห์ต้องทำไง ไม่ทันค่ะ ชีหันหลังเดินจากไปซะแล้น สรุปเอาเองว่า
ถ้าเลย 27 สัปดาห์คงต้องมีเอกสารรับรอง หรือไม่ก็นอนอยู่บ้านเหอะ ท้องโย้ซะขนาดน้าน
อย่าไปไหนเลย ถ้าไม่จำเป็น

เอาเป็นว่า ในที่สุด เที่ยวบินนี้ เขาปล่อยให้แม่แมวน้ำขึ้นเครื่องไปเหยียบดินแดนมาเก๊า ได้ไป
สัมผัสกับอากาศเย็นๆ ช่วงสุดท้าย ได้กิน เที่ยว ช็อป สบายอารมณ์  โฮะโฮะ
แล้ววันหลังจะเอารูปมาให้ดู แล้วจะมาเล่าให้ฟังด้วยว่า ที่มาเก๊ามีอะไรดีๆ มั่ง

รักนะ จุ๊บ จุ๊บ
กระถิน

ปล. ถ้าใครมีประสบการณ์เรื่องคนท้องขึ้นเครื่องบิน ก็เอามาแชร์กันมั่งนะคะ แค่อยากรู้น่ะค่ะ
สำหรับกระถินคงไม่มีโอกาสได้ขี้นเครื่องตอนท้องอีกแล้ว