วันจันทร์ ที่ 21 กรกฎาคม 2551
ฉันฝันว่าฉันร้องไห้
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 65
, 08:39:04 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
ฉันฝันว่าฉันร้องไห้ ตั้งแต่เมื่อคืนฉันยังไม่ได้หลับฉันนอนไม่หลับและไม่อยากจะหลับเพราะฉันไม่รู้ว่าถ้าหลับไปแล้วจะได้ตื่นมาพบกับคุณอีกหรือไม่วันนี้..ขณะนี้...ฉันกำลังจะหลับแต่ไม่ใช่ด้วยความง่วงฉันแค่..อยากหลับตาเพื่อได้นึกทบทวนว่าเมื่อคืนนี้เกิดอะไรขึ้นหรือว่าฉันฝันไปฉันฝันไป?แต่ทำไมความฝันนั้นเหมือนจริงเสมือนจริงฉันฝันว่าฉันร้องไห้และได้ยินเสียงอันคุ้นชินเสียงของคุณในอาการเดียวกันเราสองคนร้องไห้เป็นคว....
|
วันอาทิตย์ ที่ 20 กรกฎาคม 2551
ความรักคือการให้..หัวใจควรเต็มเปี่ยม
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 75
, 21:29:20 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ความรักสุรชัย จันทิมาธร (ลุงหงา) ความรักคือการให้หัวใจควรเต็มเปี่ยมสิทธิ์เธอควรเท่าเทียมก้าวไปสู่ความหวังความหวังของเราหนุ่มสาวของโลกดั่งนกน้อยบินโบกดั่งหัวใจบินโบก เริงลมความรัก คือการให้ให้เธอ จงชื่นชมหากมี ทุกข์ระทมเจ้าจง กล้าฝ่าฟันวันนี้ ของเราหนุ่มสาว หมองหม่นหากน้ำตา รินหล่นน้ำใจควรรินหลั่ง..แด่เธอความรัก ความรัก ความรักจงแน่นหนัก อยู่เสมอให้เธอคิด ให้เธอ มีเสรีภาพให้เธอหวัง ให้เธอวาด ให้ เธอให....
|
วันเสาร์ ที่ 19 กรกฎาคม 2551
ขอบคุณ
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 65
, 14:50:05 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 ขอบคุณ.. ที่รัก ฉันยัง..ยังไม่ได้บอกขอบคุณคุณเลยทั้งที่เราคุยกันอยู่นานในห้วงเวลานั้นและท่ามกลางบทสนทนามากมายกลับไร้เรื่องราวมีเพียงคำว่ารักและคิดถึงที่ร่วงพรูประหนึ่งสายฝนฉ่ำเย็น ไม่ขาดสาย...
เธอบอกเธอร้องไห้รู้ไหม..ใจฉันแทบขาดแต่ฉันไม่กล้าแม้แต่จะถามว่า ทำไม...แต่ได้โปรด ที่รักโปรดเก็บน้ำตา..ไว้ให้ฉันเพื่อให้ฉันได้ใช้โอกาสและหัวใจของฉันรองรับหยดน้ำตาของคุณแทนคำขอบคุณ คำขอบคุณที่ฉันยังไม่ได้บอก โดย....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 10 กรกฎาคม 2551
ใครคนนั้นที่ฉันคิดถึง
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 167
, 16:28:53 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 ใครคนนั้นที่ฉันคิดถึงระยะทางหลายร้อยกิโลเมตรฉันกำลังออกตามหาเธอจากเหนือลงใต้จากตะวันออก..สู่ตะวันตกแต่กลับพบความว่างเปล่าบนถนนคู่ขนานฉันมองหาเธอแต่กลับพบหลักกิโลหลักที่เท่าไหร่ นับไม่ถ้วนความคิดถึงออกเดินทางอีกไกลไหมจะได้พบ...ใครคนหนึ่งซึ่งฉันเฝ้ารอจากตรงนี้จุดเริ่มต้นจนปลายทางอีกไกลไหม?ฉันไม่รู้ปล. 1. อ่านเรื่อง นิทานของลูก ของคุณแก้มหอมให้รู้สึกใจหาย ความคิดถึงของพ่อจะเดินทางไปถึงลูกเพื่อนำนิทา....
|
เรื่องราวเมื่อเช้านี้ (เรื่องสั้นๆ)
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 77
, 11:27:52 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นหัดเขียน
พิมพ์หน้านี้
|
 เรื่องราวเมื่อเช้านี้ 1.สวัสดีครับ กลับมาพบกันอีกครั้งกับรายการ เรื่องราวเมื่อเช้านี้ ภาพตัดไปที่หน้าพิธีกรสวมแว่นตาหนาเตอะ ผมอยากกดปิดหรือเปลี่ยนช่องรับสัญญาณด้วยอารามหมั่นไส้อากัปกริยาและท่าทางอวดภูมิของเจ้าของเสียงนั้น แต่ทุกคนยอมรับเขาในฐานะนักข่าวปากกล้าแห่งยุค ชำนัญชน เป็นนักข่าวหัวเด็ดตีนดึกอย่างนี้มานานร่วมสองปีแล้ว เขาวิ่งสายเป็นพิธีกรจัดรายการข่าวตั้งแต่ตี 4 ย้ายช่องไล่เลียงไปเรื่อย ก....
|
วันอังคาร ที่ 8 กรกฎาคม 2551
หน้าต่าง
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 63
, 14:39:33 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องสั้นหัดเขียน
พิมพ์หน้านี้
|
 หน้าต่าง หน้าต่าง ส่วนสำคัญอีกส่วนหนึ่งที่ทำให้บ้านดูเป็นบ้าน ถ้ามิเช่นนั้น บ้านคงมีรูปทรงแปลกประหลาดไม่น้อย เพราะอาจดูเหมือนกับกล่องที่มีฝาปิดด้านบน อะไรทำนองนั้น หน้าต่างแต่ละบ้านจะได้รับการออกแบบที่แตกต่างกันไป ตามฐานะของเจ้าของบ้าน อย่างบ้านที่เจ้าของรวยมีสตางค์หนา หน้าต่างย่อมดูสวยงามหรูหราอีกทั้งถูกประดับประดาตกแต่งด้วยม่านไหมที่งดงามตระการตาสมฐานะ แต่ถ้ามีฐานะปานกลางมีเงินพอกิน....
|
วันอาทิตย์ ที่ 6 กรกฎาคม 2551
ดอกไม้เหล็กของฮานอยฯ
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 72
, 14:01:27 น.
| หมวดหมู่ :
ความเรียง
พิมพ์หน้านี้
|
 ดอกไม้เหล็กของฮานอย กับบางเรื่องราวที่ยังประทับอยู่ในใจผู้หญิงมักถูกเปรียบเปรยว่าเป็นเช่นดอกไม้ ดอกอะไรก็แล้วแต่สายตาใครจะมอง บางคนได้รับการยกย่องให้เป็นกุหลาบดอกงามที่ถูกนำไปประดับแจกันมีราคา บางเธอเป็นดอกไม้พื้นเมืองหรือดอกไม้ประจำชาติที่พบเห็นได้ดาษดื่น หรืออย่างด้อยค่าที่สุดบางเธอก็ไม่แคล้วถูกเปรียบเป็นดอกหญ้าไร้ค่าที่มักถูกละเลย จึงไม่แปลกเลยที่ผู้หญิงส่วนใหญ่อยากเกิดมาเป็นดอกกุหลาบ อยากมีค่าและ....
|
วันศุกร์ ที่ 4 กรกฎาคม 2551
คนรักของคนเหงา
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 93
, 09:29:37 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 คนรักของคนเหงา คนรักของฉันคนรักของความเหงาเธอยืนอยู่เดียวดายท่ามกลางพายุแห่งความหวาดกลัวน้ำตาของเธอกำลังรินหลั่งไร้เสียงสะอื้นและเสียงอ้อนวอนกลางวัน กลางคืนแทบไม่แปลกต่างหัวใจของเธออ่อนไหว ..เปราะบางเหลือเกินภาพพร่าเลือนแห่งดวงตาและในดวงใจแห่งเธอไม่ต่างมหาสมุทรที่คลื่นสงบ ลมสงบเพียงลมเบาเท่านั้นพัดมา..เพื่อหอบเอาความเหงามาบรรณาการ แด่เธอ..คนรักของฉันผู้ซึ่งซุกกายอยู่ในร่างคนเศร้า
..ฉันรักเธอ ฉันร....
|
วันอาทิตย์ ที่ 29 มิถุนายน 2551
อาลัยดาว
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 124
, 08:49:19 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 อาลัยดาว (มาเพ้อเมื่อสาย) ดาวดวงน้อยดวงนั้นหรือดวงไหนย่อมสว่างเรืองไสวไม่หวงแสงส่องจรัสประภัสสรอวดแสดงรังสีแสงแห่งเนื้อนวลยั่วยวนนัก กระพริบวิบริบริบอยู่ตรงพู้นฟ้าประหนึ่งช่อดาริกาที่น่ารักเป็นอ้อยสร้อยหิ่งห้อยฟ้าตาประจักษ์เป็นที่รักแห่งราตรีที่เงียบเหงา มาปลอบปลุกทุกชีวิตที่คิดท้อมานั่งรอรับน้ำตาคนหน้าเศร้ามาล้อเล่นเป็นเพื่อนคิดเป็นร่างเงามาอยู่โยงจนรุ่งเช้าแล้วหายไป ดาวดวงนั้นดวงน้อยที่ดวงหน้าคือดา....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 26 มิถุนายน 2551
เก้าอี้ดนตรี..เกมเพื่อเหลือเพียงหนึ่งอย่างนั้นหรือ
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 78
, 13:45:54 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 เก้าอี้ดนตรี..เกมเพื่อเหลือเพียงหนึ่งอย่างนั้นหรือ หมุน หมุน หมุนเก้าอี้มีให้ลุ้นแย่งอย่างนั้นไหม?ดูเหมือนใครอยากจับจองอย่างจงใจสลับตำแหน่งขวาซ้ายได้สมประดี แต่แรกเริ่มมีหลายตัวให้เลือกยื้อล้วนฝึกปรือเล็งตำแหน่งได้ถูกที่หมดจังหวะเข้าตะครุบทันทีจับได้ที่เหมาะเจาะรีบทรุดนั่ง รอบต่อมาเก้าอี้ลดลงกว่ากึ่งยั่วใจถึงบึ่งละโมบบอกโอหังทั้งหลอกล่อเอาเถิดแกล้งลุกนั่งไม่ระวังคงพาลพลอยได้รอยเท้า กระชั้นเข้าจังหว....
|
วันพุธ ที่ 18 มิถุนายน 2551
ฉันอยู่ตรงนี้..ที่รัก
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 146
, 16:03:37 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 ฉันอยู่ตรงนี้..ที่รัก มาเถิด..ที่รัก หอบกายช้ำหนักมาซบหน้าพร้อมหัวใจแหลกสลายทรมาวางอุราสะท้านสะเทือนไว้ตรงนั้น หยุดเถิด คนดีอย่าร้องไห้เรื่องเลวร้ายที่บังเกิด เพียงวาบฝันด้วยเธออ่อนเดียงสา จึงมิทันเล่ห์เหลี่ยมเหล่านั้น ล้วนทำลาย ฉันอยู่ตรงนี้ ที่รักรอเธอมาพักให้เจ็บหายเช็ดน้ำตารินถั่งโถมใจ กายรอยหมองไหม้ดวงมาลย์ ฉันชำระ มาเถิด..ที่รัก มาเถิดเพื่อบังเกิดหัวใจอิสระเพื่อลบเลือนรอยร้าวกาลภาระเพื่อชำระมลท....
|
วันจันทร์ ที่ 16 มิถุนายน 2551
ความจริง..ที่ไม่มีใครถามฉัน..(ทั้งหมด แม้ไร้ฉันทลักษณ์)
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 100
, 11:14:38 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 ความจริง..ที่ไม่มีใครถามฉัน ฉันมีความจริงที่ใครใครไม่เคยรู้เพราะไม่มีใครอยากรู้หรือแม้แต่คิดที่จะถามฉันฉันตกเป็น เป้าหมายในความหลอกลวงและมายาที่เธอสร้างขึ้นเพื่อช่วงชิงและเอาชนะแต่นั่นเป็นชัยชนะที่เธอไม่มีวันจะได้รับ การยอมรับความผิดหวังไม่เจ็บปวดเท่ากับการทำร้ายตัวเอง ทำร้ายหัวใจตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่มีใครทำร้ายเธอได้นอกจากตัวเธอเอง... ฉันมีความจริงที่ใครใครก็ไม่รู้ความจริงที่ไม่มีใครคิดแม้แ....
|
วันอังคาร ที่ 10 มิถุนายน 2551
รุ้งครึ่งสาย...ระบายฟ้า
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 140
, 13:23:31 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 รุ้งครึ่งสาย..ระบายฟ้า รุ้งครึ่งสายระบายฟ้าประหลาดตา..ดูสวยดีสะท้อนงามสายนทีนึกสงสัยเมื่อได้ยล มาเพียงแค่ครึ่งทางชวนอ้างว้างเคลือบระคนเพราะธรรมชาติดลหรือเพราะรุ้งเธอตั้งใจ จึงมีอยู่อย่างที่เห็นมิซ่อนเร้นให้สงสัยเปิดเผยด้วยจริงใจจากโคนสายสู่นภา ธรรมชาติและธรรมชาติ คือความงามเกินใฝ่หาประดับประทับตราและตรึงอยู่ห้วงคำนึง ครึ่งสายปีนป่ายรุ้งเธอหมายมุ่งจะไปถึงไม่เป็นดั่งใจจึงบรรลุซึ้งแค่ครึ่งทางฯ โดย..กระต....
|
วันอาทิตย์ ที่ 8 มิถุนายน 2551
มลภาวะของความรู้สึก
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 103
, 13:45:12 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 มลภาวะของความรู้สึกเธอไม่ได้มีตัวตนอยู่ในโลกของฉันเลยก็แค่อากาศที่พัดผ่านมาสัมผัส..แค่นั้นบางครั้งเธอเป็นอากาศดีแต่บางครั้งเธอเป็นมลพิษที่น่ารังเกียจเธอมีสิทธิเสรีภาพที่จะทำอะไรก็ได้และฉันก็ไม่ได้ใส่ใจเลยจงพัดไปเสียเถิดไกลเท่าไหร่ได้ยิ่งดีไปเสียเถิดเธอ..มลภาวะของความรู้สึก14.44 น.ณ ร้านเน็ตเคียงมอ....
|
วันศุกร์ ที่ 6 มิถุนายน 2551
กระต่ายอ้อนจันทร์
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 117
, 09:14:20 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 กระต่ายอ้อนจันทร์ เพ็ญผ่องงามตาซึ้งใจ อวดแสงนวลใยกลบรัศมีดาราลอยเด่นเหนือกลุ่มเมฆา ที่ลอยเลื่อนมาหมายเคลื่อนบดบังเดือนดวงซ่านเย็นลมแผ่วรัญจวน หยอกเย้ายั่วยวนกระต่ายเจ้ามาชมจันทร์แย้มเยือนเตือนรัตติกาล ตราบนานแสนนานกล่าวขานตำนานราตรีปลูกจิตรักสิทธิ์เสรี ด้วยเต็มฤดีสุดที่จักหวนคำนึงกระต่ายน้อยเอ่ยรำพึง กมลนัยซ....
|
วันอังคาร ที่ 3 มิถุนายน 2551
ค่ำนั้น..บทกวีแห่งรักแท้
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 158
, 13:10:37 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
คืนนั้นวางมืออุ่นของคุณกลางหว่างฤทัยแล้วฟังเสียงหัวใจในกายฉันรัวระทึกตึกตักเต้นไม่เว้นวันอีกมือนั้นเย็นยะเยียบเปรียบใดเกิน สารภาพหมดใจว่าไหวหวั่นร่างกายนั้นจะมอบให้ไม่ขัดเขินสุดจะห้ามหักรักนี้ที่เลยเกินขอเผชิญหน้าความรักที่ซ่อนกล รักนี้ร้อนราวไฟรุมกลัดกลุ้มจิตใจเจ้าคิดใคร่ครวญหาพาสับสนหากจะช้ำก็ยอมให้ใคร่จำนนเพียงไม่อยากต้องระทมขมขื่นใจ จะเก็บคุณไว้ในอ้อมกอดความรักเฝ้าฟูกฟักหวงรักคุณอย่าสงสัยเพราะรั....
|
วันอังคาร ที่ 27 พฤษภาคม 2551
ผีเสื้อปีกบาง..เธอผู้มาเยือนในวันแดดแรง
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 148
, 14:47:14 น.
| หมวดหมู่ :
บันทึกความรู้สึก
พิมพ์หน้านี้
|
 ผีเสื้อปีกบาง..เธอผู้มาเยือนในวันแดดแรงผีเสื้อน้อยฉันรักเธอและรักจิตวิญญาณแห่งเธอได้โปรดบินมาประดับณ สวนแห่งความรักที่มีดอกไม้นานาพันธุ์และเพื่อโบยบินไปพักตรงม้านั่งที่วางเด่นแต่โดดเดี่ยวท่ามกลางความคิดถึงของฉันผีเสื้อน้อยฉันรักเธอและรักปีกบางของเธอโปรดนำทางฉันไปยังที่ที่เธอมาที่ใดก็ตามที่เธอบินจากมาเพียงเพื่อฉันได้แวะไปเยี่ยมบ้านของเธอเพื่อขอบคุณสำหรับความรักและความเข้าใจที่เธอมอบแด่ฉันมาตลอดชีวิตวั....
|
วันศุกร์ ที่ 23 พฤษภาคม 2551
มาฟังเพลงกันนะ..แก้เหงา
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 120
, 14:39:05 น.
| หมวดหมู่ :
เพลงของกระต่าย
พิมพ์หน้านี้
|
อยู่ที่ไหนก็เหงาได้เสถียร ทำมือ จากตรงนี้ ที่เคยเห็น ว่ามีเธออยู่ ทุกวัน จากที่ฉัน ไม่เคยเหงา ชีวิตก็พลันเปลี่ยนไป เมื่อคนเคยรักกัน วันนี้อยู่แสนไกล มีบางอย่างหายไปจากความคุ้นเคย ผ่านถนนที่เราสองเคยจูงมือเกี่ยวก้อยเดิน ไม่บังเอิญ ถ้าจะเหงาเวลาที่หยุดเหลียวมอง อยากบอกเธอคิดถึงจัง อยากให้รู้ ใจทุกห้อง มันร้อง เรียกเธอให้กลับมา * ด้วยความคิดถึง ด้วยใจที่ยังรัก ด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบายทะเลก็ดูเหงา ....
|
วันอังคาร ที่ 20 พฤษภาคม 2551
สนเหงา ฉันเหงา (ณ สวนสน)
Posted by
SNOW_Noi
,
ผู้อ่าน : 138
, 16:07:51 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
 สนเหงา..ฉันเหงา (สนใหญ่ ณ ชายหาดสวนสน)สนเหงาไหมในวันฟ้ามัวหม่นจะมีใครเคยสนไหมหัวใจเหงาด้วยฉันเห็นเธอเดียวดายแล้งไร้เงาฉันจึงเฝ้ามองดูเธอด้วยห่วงใย ฉันไม่สนว่าใครเหงาบนรอยทางเพราะฉันเคยแล้วอ้างว้าง หวั่นไหวด้วยฉันเห็นเธอเดียวดายไร้แรงใจมา..ฉันปลอบให้คลายหมองฤดี เราจะเดินบนผืนทรายแห่งอ้างว้างที่โรยทางด้วยน้ำตาจนสุดวิถีลบโหดร้ายด้วยมหาสมุทรบทกวีถมพังพ่ายด้วยอัญมณีแห่งน้ำใจ สุดขอบโค้งนภาอุษากระจ่างยังยืน....
|