บันทึก สาเหตุที่ฝรั่งมาบวชในพระพุทธศาสนา (๓)

พระภิกษุเจฟฟรีย์ เดอกราฟ
วัดธรรมสถิต อ.เมือง จ.ระยอง
********************
 
แต่อาตมานับว่าโชคดี คือพอครบกำหนด ๒ ปี ก่อนที่จะกลับอเมริกา
ได้เจอพระกรรมฐานองค์หนึ่ง และไปฝึกหัดกับท่านเกือบ ๒ เดือน
อยู่กับท่านไม่เหมือนกับศาสนาพุทธที่เห็นทั่ว ๆ ไป ตอนเจอท่าน
ตอนแรก รู้สึกว่าไม่มีผิดแปลก ท่านเป็นคนเฉย ๆ ไม่ค่อยแสดงตัว
เป็นพิเศษอะไร

แต่อยู่ไป ๆ เห็นว่าท่านองค์นี้มีอะไรพิเศษจริง ๆ เช่นเรื่องเมตตา
ท่านมีเมตตาจริง ๆ ไม่โฆษณาว่าเป็นคนดี เป็นคนมีเมตตา ทำตัว
เฉย ๆ แต่ถ้าหากว่ามีคนอยากจะขอความช่วยเหลือ ถ้าท่านช่วยได้
ท่านก็เต็มใจ คิดช่วยเต็มความสามารถของท่าน แต่เมตตานี้มัน
ช่วยด้านจิตใจถือว่าเป็นเรื่องสำคัญ บางทีเราอยากจะช่วยคนจนโดย
ให้เงินแก่เขา แต่ก็ช่วยได้ชั่วคราวเท่านั้น

แต่ท่านองค์นี้ ถ้าใครมีความทุกข์ ความเสียใจ มีความโศกภายใน
ท่านก็ช่วยเขาแก้ได้ ท่านบอกวิธีที่เขาจะทำตัวเป็นที่พึ่งของตัวเอง
ได้ ซึ่งนับว่าเป็นความช่วยเหลือจริง ๆ

และอย่างหนึ่งท่านเป็นคนที่ละเอียดจริง ๆ จะปรึกษากับท่าน ท่าน
ก็ให้ความคิดเห็น ให้คำปรึกษาที่รอบคอบสุขุม นั้นแสดงว่า ท่าน
ได้พิจารณาจริง ๆ ทั้ง ๆ ที่ด้านการศึกษาในโรงเรียนของท่านมี
น้อยที่สุด อาตมาดูไป ๆ เห็นว่า ความละเอียด ความรอบคอบ ของ
ท่านผู้นี้ ยิ่งกว่าของใครที่เคยเห็นมาในชีวิต มากกว่าคนที่มีการ
ศึกษาสูงในสหรัฐด้วย

และอีกอย่างหนึ่ง จิตใจก็ไม่ขึ้นไม่ลง วันนี้อารมณ์ดี พรุ่งนี้ก็อารมณ์ดี
มะรืนนี้ก็อารมณ์ดี อารมณ์ดีทุกวัน ไม่มีอารมณ์น้อยใจอะไรต่ออะไร
ทำนองนั้น ท่านเป็นคนมีใจคงที่ นับว่าท่านผู้นี้คงมีความสุขจริง ๆ

เพราะหากว่า ใจของเรามันคงที่อยู่ ก็เป็นที่วางใจได้ ไว้ใจได้ แต่ถ้า
หากมันไม่มั่นคง เดี๋ยวขึ้นเดี๋ยวลง ยังวางใจไม่ได้ มันเหมือนกับเรา
มีเพื่อนที่ไว้ใจไม่ได้ จะเป็นทุกข์อย่างเดียว วันนี้ดีกะเรา พรุ่งนี้ไม่ดี
กะเรา มันจะดีอย่างไร แต่ถ้าหากว่าเรามีจิตใจที่ไว้ในได้ ก็เหมือน
มีเพื่อนที่ไว้ใจได้ ให้เกิดความสุข ฉะนั้นอาตมาจึงสนใจในวิชชา
ที่อาจารย์กรรมฐานองค์นี้สอน

กรุณาอ่านต่อพรุ่งนี้

(เรียบเรียงจาก ธรรมจักษุ เดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๓๙)