คิดทำไม..ถ้าไม่รู้จริง ?
***************

ผมมีปัญหาธรรมะจากการอ่าน ทำให้ความคิดสับสนแต่ก็อดคิดไม่ได้
ชีวิตคือ อะไร ?
เกิดมาทำไม ?
ตายแล้วไปไหน ?

คำว่าชีวิต มันกว้าง จึงคิดเฉพาะชีวิตคน ซึ่งมีองค์ประกอบ ๕ ส่วน
รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ เรียกว่าเบญจขํนธ์ หรือ ขันธ์ ๕
สรุปสุดท้ายเหลือเพียง รูป และ นาม (เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ)
มีรูปแต่ไม่มีนาม ไม่ใช่ชีวิต(ศพ)  มีนามแต่ไม่มีรูป ก็ไม่ใช่ชีวิต(ผี)

มีหนังสือเล่มเล็กชื่อ เกิดมาทำไม ของ ท่านพุทธทาสภิกขุ สั้น น่าอ่าน
ท่านบอกว่า เกิดมาเพื่อเดินทางไปให้ถึงพระนิพพานให้ได้
ไม่ใช่เกิดมาเพื่อ กิน กาม เกียรติ ตามที่หลายคนปฏิบัติกันทุกวันนี้
ดังนั้นใครทำไม่ได้เพราะยังมีกิเลสและกรรม ก็ต้องเวียนว่ายตายเกิดต่อ

และตายแล้วไปไหน กล่าวโดยสรุปตามหนังสือไตรภูมิพระร่วงมี ๔ ทาง
๑.เกิดในมดลูกเช่นมนุษย์และสัตว์ ๒.ไปเกิดในลักษณะเป็นไข่ เช่นนก
๓.เกิดโดยอาศัยใบไม้ เน่า หญ้าเน่า เหงื่อไคล ของโสโครก หรือที่ชุ่มชื้น
๔.เกิดผุดขึ้นเป็นตัวตนเติบโตทันที เช่น เปรต อสุรกาย เทวดา พรหม

คิดมาแค่นี้ นึกถึงผู้รู้บางท่านพูดไว้ บางคนมีความคิดฟุ้งซ่านไร้เหตุผล
บางคนมีจิตใจชั่ว ก็คิดแต่เรื่องชั่ว
บางคนมีจิตใจดีงาม ก็คิดแต่เรื่องดี เรื่องงาม
ความคิดเหล่านี้จะเป็นตัวนำให้เกิดสรรพสิ่งทั้งหลายในวิถีชีวิตของเรา

บางคนมีเมตตา อยากเห็นคนอื่นมีความสุข อยากให้เขาได้ดี
บางคนมีกรุณา คิดสงสารอยากช่วยเหลือให้เขาพ้นจากความทุกข์
บางคนวางใจเป็นกลางโดยคิดดีต่อผู้อื่นตลอดเวลา
เขาเหล่านั้นมีจิตใจเหมือนกระจกใส ไม่มัวหมอง

รู้ในใจว่า ถ้ามีความคิดดีงามทำให้ใจเราสงบเยือกเย็น
ผู้รู้จริงส่วนใหญ่จึงไม่ค่อยพูด ผู้ที่พูดมากส่วนใหญ่เป็นคนไม่รู้จริง
แต่ผมก็คิดว่า เรายังต้องอาศัยความคิด จึงจะรู้และเกิดปัญญาได้
เมื่อรู้เองและเห็นเองแล้ว จิตจึงหยุดคิดเพราะเห็นธรรมที่แท้จริง

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในชีวิตเรา มันมาจากความคิดของเราก่อน
ไม่ใช่เกิดจากสิ่งภายนอก มันไม่ใช่ตัวการที่แท้จริง
อะไร ๆ ก็เกิดขึ้นที่ใจ ใจต้องคิดก่อน แล้วจึงพูด แล้วจึงกระทำ
ดังนั้น ความสุขความทุกข์จึงอยู่ที่ตัวเรา อยู่ที่การกระทำของเรา