อวดว่ารู้ธรรมแต่ไม่เคยปฏิบัติ..ได้ชื่อว่าอะไร ?
****************************

เรื่องที่จะนำเสนอวันนี้เป็นความรู้เก่า ๆ ที่ใคร ๆ ก็รู้มาแล้ว และมีผู้รู้หยิบ
มาอ้างกันจนเฝือแล้ว แต่ผมยังหยิบมาเขียนให้อ่านอีก มันน่าเบื่อไหม ?

เบื่อซิ...แต่มาคิดอีกที เพราะเราเอาแต่ฟังซ้ำ ๆ ซาก ๆ ไม่เคยนำไปคิด
และนำไปปฏิบัติดู ก็เลยไม่ได้พบความจริงสักที เช่น ทุกวันนี้เราฟังแต่
คนอื่นพูด เราไปตามกระแสสังคม เชื่อคนเด่นดังพูด แล้วเต้นตามเขา
ไม่ฟังคำเตือนของพระพุทธเจ้าเลย แต่อวดว่ารู้ลึกซึ้ง พูดได้เป็นฉาก ๆ

พระธรรมคือคำสั่งสอนของพระพุทธเจ้า เป็นตัวแทนพระพุทธเจ้า
ดังที่พระองค์ได้ประทานพระโอวาทแก่พระอานนท์ ในพระสุตตันตปิฎก
ทีฆนิกาย มหาวรรค สูตรที่ ๓ มหาปรินิพพานสูตร 
ให้มีตนและธรรมเป็นที่พึ่ง อย่ามีสิ่งอื่นเป็นที่พึ่ง...ยังจำกันได้ไหม ?

"ดูก่อนอานนท์ พวกเธอจงมีตนเป็นที่พึ่ง มีตนเป็นที่พำนัก อย่ามีผู้อื่น
เป็นที่พึ่ง ให้มีธรรมเป็นที่พึ่ง มีธรรมเป็นที่พำนัก อย่ามีสิ่งอื่นเป็นที่
พำนัก"

พระพุทธโอวาทนี้ ย่อมหมายถึงให้ปฏิบัติตนอยู่ในหลักสติปัฏฐาน ๔

และ "ดูก่อนอานท์ ในบัดนี้ก็ดี หรือโดยที่เราตถาคตล่วงไปแล้วก็ดี คน
เหล่าใดเหล่าหนึ่งเป็นผู้ใคร่ต่อการศึกษา คนเหล่านั้นทั้งหมด จักเป็น
ผู้ประเสริฐสุด"

ผมจำได้ คุณแม่สิริ กรินชัย เคยพูดไว้ การเจริญวิปัสสนากรรมฐาน หรือ
การเจริญสติปัฏฐาน ๔ นั้น ความจริงก็เป็นอันเดียวกัน ต่างกันแต่ชื่อ

ท่านได้อธิบายว่า สติปัฏฐาน แปลว่า ที่ตั้งของสติ เป็นสายเอกสายเดียว
ที่พระพุทธเจ้าเห็นว่า เป็นไปพร้อมเพื่อบรรลุมรรคผลนิพพานได้

สติปัฏฐาน ๔ มี ๔ อย่างคือ (๑) กายานุปัสสนา สติปัฏฐาน สติตาม
พิจารณากายเป็นอารมณ์ (๒) เวทนานุปัสสนา สติปัฏฐาน สติตาม
พิจารณาเวทนาเป็นอารมณ์ (๓) จิตตานุปัสสนา สติปัฏฐาน สติตาม
พิจารณาจิตเป็นอารมณ์ (๔) ธัมมานุปัสสนา สติปัฏฐาน  สติตาม
พิจารณาธรรมเป็นอารมณ์

ในขณะที่เดินจงกรม เช่น ภาวนาว่า "ขวาย่างหนอ" สติปัฏฐาน ๔ ก็มี
ครบอยู่แล้ว คือขาขวาที่กำลังก้าวไปนั้น สติตามกำหนดรู้พิจารณากาย
เป็นอารมณ์ จัดเป็นกายานุปัสสนา

ขณะที่ก้าวไปนั้น ถ้ารู้สึกสบายหรือไม่สบาย หรือรู้สึกเฉย ๆ ตอนนี้สติ
ตามพิจารณาเวทนาเป็นอารมณ์ จัดเป็นเวทนานุปัสสนา

ขณะที่ก้าวนั้น มีความรู้สึกว่าเป็นขาขวา สติที่พิจารณาความรู้สึกหรือจิต
เป็นอารมณ์ จัดเป็นจิตตานุปัสสนา

การที่รู้ว่าก้าวเป็น รูป และรู้เป็น นาม นั้น จัดเป็นธรรม สติที่ตาม
พิจารณาธรรมเป็นอารมณ์ จัดเป็น ธัมมานุปัสสนา

เป็นอันว่า ก้าว ๆ หนึ่งนั้น มีสติปัฏฐาน ๔ ครบบริบูรณ์ คือมีสติพิจารณา
กาย เวทนา จิต ธรรม

หลักสำคัญของการปฏิบัติจะต้องมี ๓ ประการ คือ (๑) มีความตั้งใจทำ
จริง ๆ (๒) มีสติรู้ได้ก่อนทำ ก่อนพูด ก่อนคิด คือระลึกได้ก่อนรูปนาม
จะเกิด (๓) มีสัมปชัญญะ คือ รู้รูป รู้นามอยู่ทุกขณะ

เมื่อนักปฏิบัติกำหนดได้ถูกต้องพร้อมทั้ง ๓ อย่างนี้ จึงจะทันปัจจุบัน
เห็นรูปนาม เห็นพระไตรลักษณ์ และละโลภะ ละโทสะ ละโมหะ นี้ได้

การปฏิบัติวิปัสสนาจะได้ผลหรือไม่ได้ผล จะผิดหรือจะถูก ความสำคัญ
อยู่ที่องค์ ๓ ดังกล่าวนี้ นักปฏิบัติต้องสนใจศึกษาจนเข้าใจ จำได้แม่นยำ
แล้วนำมาปฏิบัติ ก็จะได้ผลดีตามที่ปรารถนา.

ถ้าไม่เคยปฏิบัติแต่รู้ที่ผมกล่าวมาทุกบรรทัด ท่านคงได้ชื่อว่า......

ใครรู้ช่วยบอกผมด้วย...ผมค้นหาคำตอบไม่พบ