วันพฤหัสที่ ๒๒ พฤษภาคม ๒๕๕๑

เราตื่นนอนตอนเช้าตรู่ อาบน้ำแล้วก็ออกไปใส่บาตร
ยิ้มและทักทายกับเพื่อนบ้านที่มาใส่บาตรเช่นเดียวกับเรา
บางวันนึกถามตัวเองว่า เรามีความสุขจริงหรือที่ทำอย่างนี้ ?
เรารู้ตัวเองดี แต่คนอื่นล่ะ...

ชีวิตแต่ละคนเต็มไปด้วยเรื่องราวต่าง ๆ ที่สับสนวุ่นวายทั้งเรื่องงาน
เรื่องส่วนตัว เช่นบางคนมีความรักที่ล้มเหลว บางคนมีแต่ความโศกเศร้า
บางคนมีความรู้สึกว่ามีบางสิ่งบางในชีวิตได้ขาดหายไป

ชีวิตล้วนแล้วแต่หาความสงบให้จิตใจไม่ได้เลย
จึงเป็นเรื่องน่าคิดว่า ทุกวันนี้..เรามีความสุขจริงหรือ ?
แล้วอะไรล่ะ จะทำให้เรามีความสุข

บางคนมีคนรักใหม่ ได้มือถือรุ่นใหม่ เสื้อผ้าชุดใหม่ รถเก๋งป้ายแดง
เพชรเม็ดใหญ่กว่าเดิมที่มือยู่หลายเม็ดแล้ว บ้านหลังใหม่
อะไรต่าง ๆ เหล่านี้ เขาเหล่านั้นมีความสุขจริงหรือ ? จากสิ่งที่ได้รับ
วัตถุต่าง ๆ ที่กล่าวมา ทำให้เรามีความสุขใช่ใหม ?

แล้วถ้าวันหนึ่งมันได้หายไปจากชีวิตเรา ไม่ว่าจะด้วยอะไรก็ตาม
เราจะรู้สึกอย่างไร ? ยังมีความสุขอยู่ไหม ? บางคนทำใจได้
แต่ส่วนใหญ่แล้วทำใจไม่ได้ ความสุขหายไปแล้วจริงไหม ?

บางคนขาดสติ เมื่อคนรักปฏิเสธความสัมพันธ์ แล้วตัดสินใจคิดสั้น
เราไม่เห็นด้วยเลยที่มีความคิดในด้านลบ
ประสบการณ์สอนเราให้มีความคิดด้านบวก

ความสุขเป็นเรื่องของความคิด
ลองตั้งความคิดใหม่ดูซิ ว่าความสุขในชีวิตเราเกิดจากการกระทำ
ของเราเอง ไม่ได้เกิดจากวัตถุสิ่งต่าง ๆ หรือคนรอบข้าง

เราเคยผิดหวังมามากเช่นกัน หลายต่อหลายครั้ง แทบไม่อยากมีชีวิตอยู่
แต่เราพยายามตั้งสติ คิดใคร่ครวญเกี่ยวกับชีวิต ไม่มีใครแนะนำเลย
เราก็พยายามนึกถึงสิ่งต่าง ๆ ที่ทำให้เรามีความสุข ทำให้เรายิ้มได้

เราฝึกสร้างจินตนาการ โดยการเขียนทุกสิ่งทุกอย่างลงบนกระดาษ
แล้วถ่ายทอดออกมาเป็นถ้อยคำสำนวน เป็นวลี บรรยายสิ่งที่ต้องการ
เพื่อเติมชีวิตเราให้สมบูรณ์ ทำจังหวะชีวิตเราให้ช้าลง ไม่เร่งร้อนด่วนได้

ว่างการงานเมื่อใด ก็หลับตาลงแล้วนึกถึงสิ่งที่เราเขียนลงไป
บอกกับตัวเองว่า นี่คือความใฝ่ฝันของเรา
และนี่คือความจริงในชีวิตเรา ที่ต้องเดินทางไปให้ถึง

เรามั่นใจ ว่าชีวิตจะสุข จะทุกข์ อยู่ที่ความคิดของเราเท่านั้น.