วันอังคาร ที่ 2 ตุลาคม 2550
... แรงใจในเงาจันทร์ .....
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 383
, 07:03:36 น.
| หมวดหมู่ :
...กลอนเพลงเพื่อชีวิต...
พิมพ์หน้านี้
|
 ..แรงใจในเงาจันทร์.ขอให้ฉันอยู่กับความคิดคำนึงของตัวเอง....อรุณรุ่ง จรุงใจ ในยามเช้านภาพราว... .ล้ำที่..สุรีย์ฉาย...โอ้ดวงดาว...อันพราวพริบ .ระยิบพราย...ทิ้งทอดกาย ในเงาจันทร์ พลันดิ่งลง.กระแสสินธ์....รินธารา....มหาสมุทร...ฤาสิ้นสุด...จุดประกาย...ความไหลหลง....นภางาม...ยามสัมผัส...อัสดง.....กระซิบโค้ง...เคียงภู....อยู่รำไร.....เจิดจรุง...ปรุงจิต...ให้คิดถึง...ดาวดวงหนึ่ง..ซึ้งซ้อน...เจ้าอ่อนไหว....
|
วันจันทร์ ที่ 1 ตุลาคม 2550
...ใจของฉันมัน...หนาวน้ำตา...
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 343
, 19:00:05 น.
| หมวดหมู่ :
...กลอนเพลงเพื่อชีวิต...
พิมพ์หน้านี้
|
 .หนาวน้ำตา...หัวใจของฉัน มัน "หนาวน้ำตา".สิ่งที่อยู่ คู่ความจริง คือสิ่งไหนสิ่งที่ใจ ของคน เฝ้าค้นหาคือนิยาม คำว่ารัก วันจากลาหนาวน้ำตา ปร่าเปล่า เจ็บร้าวทรวง..ความผันแปร แน่แท้ ที่ปรากฏดั่งรินรด หทัยนี้ ที่แหนหวงเจ็บคมมีด กรีดเนื้อ ที่เถือดวงใจที่ห่วง หวงหา และอาทร..รินน้ำตา ฝ่าฝน บนแก้มสาวความปวดร้าว ยังจดจำ คอยพร่ำสอนหนาวเหน็บเนื้อ ที่เจือล้ำ คำอ้อนวอ....
|
วันพุธ ที่ 22 สิงหาคม 2550
... รำพึง รำพันแด่ดวงจิตอิสระทุกดวง ดั่งเช่น เจ้าสาวผีเสื้อ ปีกสวย
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 294
, 21:28:21 น.
| หมวดหมู่ :
...กลอนเพลงเพื่อชีวิต...
พิมพ์หน้านี้
|
 .เขียนเล่น ๆ ให้เป็นกลอน.คนเขียนกลอนสมัครเล่น..แด่เธอ ... เจ้าสาวผีเสื้อ ...เจ้าผีเสื้อ ปีกงาม ยามลมหนาวสง่าพราว ราวผุดผาด เติมวาดฝันหลากสีสวย ด้วยแลเห็น โดดเด่นพลันอัศจรรย์ หลากสี หลายลีลา.เฝ้าแวะเวียน ปรากฏ ลิ้มรสหวานดอกไม้บาน ร้อยเล่ห์ เสน่หาดาษดื่นทั่ว พงไพร ในพนาผีเสื้อป่า เจ้าดอกไม้ ใยคู่กัน.ผีเสื้อน้อย ร้อยร่อน ฉะอ้อนเอ๋ยไฉนเลย บินผ่าน เส้นทางฝันในโลกกว้าง ร้างไป ในไพรวัลย์....
|
เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น
วันอาทิตย์ ที่ 19 สิงหาคม 2550
... รำพึง รำพันผ่าน หน้ากากไร้ที่ติ (ดีหรือเลว)
Posted by
วิหคพลัดถิ่น
,
ผู้อ่าน : 572
, 12:07:14 น.
| หมวดหมู่ :
...กลอนเพลงเพื่อชีวิต...
พิมพ์หน้านี้
|
 .รำพึง รำพัน ผ่าน...หน้ากาก ไร้ที่ติ..[ ดีหรือเลว ]......หน้ากาก ไร้ที่ติ (ดีหรือเลว).สักวา ปากหมา วันละนิดสมองคิด เล่าแจ้ง แถลงไขบรรจงแต่ง ถ้อยคำ อยู่ร่ำไปตำหนิใคร ให้เจ็บแปลบ และแสบคัน.คนปากหมา อยู่ประสา หมามีปากอย่าร่านอยาก ร้อนรน จนตัวสั่นหรือทำอย่าง ที่ด่า ว่าไว้นั้นจึงได้ร้อน ทันควัน ที่เข้าดู.ปากว่าไม่ ใจอยากรู้ ขอดูนิดว่าใครคิด เขียนสิ่งใด ไว้ให้รู้ทำร้ายกัน เข้าไป ใจอดส....
|