
พิมพ์หน้านี้
|
เหมือนแน่วนิ่งดิ่งด่ำงำสงบ โอ้บึงเหงาเซาซบฤาไฉน เรียบเรื่อยเอื่อยรินถวิลใด รับร่างใบไม้อนาทร คนเดินทางคว้างเขวมาเซซบ ณ มุมหนึ่งซึ่งสงบกว่าเก่าก่อน วังเวงเคว้งคว้างในทางจร เร่ร่อนเหนื่อยนักนั่งพักพิง จึงเห็นที่ใจไม่เคยเห็น น่านน้ำฉ่ำเย็นใช่หยุดนิ่ง พลิ้วลมพรมร่างให้พร่างพริ้ง เงาตาลไหวติงในเงาน้ำ พริบพริบพลิ้วพลิ้วในริ้วคลื่น หลากชีวิตเริงรื่นชื่นฉ่ำ ดอกฝนหล่นงอกในเงางำ คลาคล่ำระยับระยิบวะวิบแวว เงาไม้คล้ายกับขยับเขยื้อน ริ้วคลื่นคล้อยเคลื่อนเป็นทิวแถว โยกขยับเงาไม้คล้ายทิ้งแนว เลือนแล้วลับร่างพร่างฝนพราว เย็นฉ่ำน้ำลมพรมหัวใจ บึงเหงาเงาไม้ใช่เหน็บหนาว บอกเล่าเข้าใจในเรื่องราว ให้อีกก้าวคนเดินทางไม่คว้างเคว้ง |
| ครู+ลูกพี่ มาช่วยเราเขียนฝัน | ||
กวีและครูที่เข้าร่วมกิจกรรมกับ ฅนเขียนฝัน มากมาย หลายคน |
||
|
View All |
||