พิมพ์หน้านี้
|
เด็กหญิงชายนายนางสาววาสนา มาเถอะมายืนให้ชิดติดริมรั้ว เสียงตะโกนกู่ก้องไม่ต้องกลัว เขาชี้โทษคนชั่วให้ได้ยิน จริงอยู่หรอกหน้าที่เจ้าต้องเข้าเรียน วิชาการอ่านเขียนต้องรู้สิ้น แต่ความว่าเขาคิดร้ายขายแผ่นดิน ฤาปิดหูตาสิ้นไม่รับรู้ มาฟังความเขาขยายให้ข้อคิด รู้ว่าผิดหรือถูกต้องด้วยสองหู สายธารประชาธิปไตยไหลพรั่งพรู ปิดทำนบการรับรู้ถูกหรือไร โน่นลุงป้าน้าอาทั้งนั้น หลายร้อยหลายพันไม่หวั่นไหว บอกความจริงเล่าความเห็นที่เป็นไป นั่นแหละดอกประชาธิปไตยได้เบ่งบาน เมื่อเธอวัยเยาว์ไม่เท่าทัน ปิดหูตาทำไมกันเล่าลูกหลาน ย่าปู่อยู่ได้อีกไม่นาน มาเล่าขานชั่วดีที่เห็นจริง มีแต่ประชาธิปไตยในตำรา เขาปิดหูปิดตาให้อยู่นิ่ง เป็นประชาธิปไตยไม่ไหวติง โน่นทุกสิ่งเขามาบอกออกมาฟัง เหมือนเธอมีวาสนามาถึงบ้าน ดงดอกไม้หอมหวานบานสะพรั่ง กลับถากถางถอนทิ้งด้วยชิงชัง ยังจะบอกได้อีกหรือคือโรงเรียน |
| ลูกพี่คนเขียนฝัน | ||
สมาชิก ฅนเขียนฝัน รุ่นแรก-แรกรุ่น |
||
|
View All |
||
| << | กรกฎาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | ||