วันอาทิตย์ ที่ 15 กรกฎาคม 2550
กระดาษคำตอบมอบหมดใจ
Posted by
สิริโสภณ
,
ผู้อ่าน : 88
, 16:24:13 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
เป็นกระดาษคำตอบมอบสู่ขวัญ ให้หัวใจเธอฉันมั่นเสมอเป็นคำตอบคำถามงามเลิศเลอ เผยใจเธอผูกใจฉันมั่นคงนักถามใจใครหนอรอเสมอ รอทักรักเธออาจเผลออกพร้อมรอยแผลจึงตามถามทวงดวงแด ตื่นแล้วตาแลแม้หลับกลับถามความฝันถามรุ้งเมฆาตาวัน ถามใจถามจันทร์รอหวังรั้งรอขอรักเพียงผู้ร....
|
วันอาทิตย์ ที่ 10 มิถุนายน 2550
ให้เฟื่องถิ่นดินและดาว
Posted by
สิริโสภณ
,
ผู้อ่าน : 110
, 07:56:26 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
ให้เฟื่องถิ่นดินและดาวยานี ๑๑สวัสดีเจ้าเด็กน้อย ผู้ล่องลอยลอยลไหว ในฟากฝันอันละไม ชมแมกไม้เมื่อผลิบาน ที่ผลิช่อมาชูชื่น รื่นระรินกลิ่นหอมหวาน ลอยล่องในฟ่องธาร เธอเที่ยวท่องล่องลมหนาว เกี่ย....
|
วันเสาร์ ที่ 9 มิถุนายน 2550
ไม่อยากพบพรุ่งนี้ที่ไร้รัก
Posted by
สิริโสภณ
,
ผู้อ่าน : 83
, 09:51:08 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
ไม่อยากพบพรุ่งนี้ที่ไร้รัก ล่วงมาเถิดเร็วเข้าเจ้าเมรัยย้อมกล่อมดวงใจแห่งข้าแกล้มแก้มขาวขาวเจ้าดาริกาว่ายเวิ้งมายาแห่งราตรีรินโซดาสวรรค์ฝันพร่างพรายอุ่นกายอุ่นไอในอิตถีเริงเล่นในมหานทีค้นค่าความดีที่มึนเมาแด่เจ้าเมรีแห่งยุคสมัยปลดปล่อยดวงใจที่หม่นเศร้าท่องสวรรค์ราตรีที่ยังเยาว์ปลอบหัวใจด้วยเงารัตติกาลล่วงมาเถิด เจ้าเมรัยกลบเกลื่อนความนัยของอีกด้านเรื่องที่พบภาพที่เห็นเป็นตำนานฝากเรื่อ....
|
หลังทุ่งดอกหญ้า-ปราสาททราย
Posted by
สิริโสภณ
,
ผู้อ่าน : 75
, 09:48:52 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
หลังทุ่งดอกหญ้า-ปราสาททราย หลังทุ่งดอกหญ้า-ปราสาททรายยืนร่างเรียงราย-รายทางผ่านลมเติม ฝนแต้ม แต่เนานาน จึงตระการแกร่งไกรในชำรุดเก็บเนื้อทรายนวลอวลอบร่าง สะสมบ่มน้ำค้างบริสุทธิ์อาบไอไคลเหงื่อเนื้อมนุษย์ ในซากส่วนชำรุดไปตามกาลในลมเหนือห่มหนาวกราวกรีดเนื้อ ก็อุ่นเอื้อแก่คนบนทางผ่านกล่อมใครใครที่ทดท้อทรมาน ให้ตระกองกอดวิญญาณผ่านทุกข์ภัยอีกพายุฝนย้ำกระหน่ำโบย....
|
เพียงครวญเพลงคลอขับประดับวนา
Posted by
สิริโสภณ
,
ผู้อ่าน : 57
, 09:46:20 น.
| หมวดหมู่ :
บทกวี
พิมพ์หน้านี้
|
เพียงครวญเพลงคลอขับประดับวนา โอ้ แดนทิพยมหาสถาน ณ วิมานห้องหอกอกล้วยเขียวใบใยเยื่อเอื้ออวย ก้านใบสวยทอดทำนองไว้ร้องเพลง หน่ออ่อนช้อนตามาฉะอ้อน อรชรฟ้อนใบไม่รีบเร่งจิ้งหรีดมาสังสรรค์กล่อมบรรเลง สังคีตไพรมากล่อมเพรงรัตติกาล โรยชราพร่าใบเก่าที่เทาหม่น กับลมฝนเติมแต่งริ้วพลิ้ว....
|