• spyone
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : dekmommam@yahoo.com
  • วันที่สร้าง : 2007-04-04
  • จำนวนเรื่อง : 245
  • จำนวนผู้ชม : 50174
  • จำนวนผู้โหวต : 240
  • ส่ง msg :
จ๊ะเอ๋

น้องอิ๊มบนเรือ

View All
<< กรกฎาคม 2008 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



วันอังคาร ที่ 8 กรกฎาคม 2551
...ท่าพระจันทร์..
Posted by spyone , ผู้อ่าน : 225 , 14:48:38 น.  
พิมพ์หน้านี้


.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

ขึ้น ๓ ค่ำ เดือนแปด ปี ๕๑

แสนคำนึงถึงบ้านเมืองเรื่องยุคเข็ญ

ไร้กฎหมายวนวิ่งชิงกระเด็น

อยู่ยากเย็นข้าวแพงแกงไม่มี

ใจหม่นหมองตรองคิดไปไหว้พระ

ให้พุทธชะหม่นหมองที่ครองศรี

จึงเดินทางจากบางกะปิดี

ไปนมัสการพระที่วัดระฆังไกร 

นั่งรถเมล์สาย 44 ที่ชักช้า

วิ่งรักษาเวลาหรือนิสัย

ชอบลากลาก ธุระใครไม่สนใจ

ตามสบายคนขับนับเวลา 

ถึงสนามหลวงลงที่หน้าศาล

ไม่ได้มีไว้บนบานหรือรักษา

มีเพื่อรักษ์ยุติธรรมนำพารา

มีเพื่อคนชั่วช้าถูกลงทัณฑ์ 

ลงเดินผ่านกลางสนามหลวงที่สร้าง

เมรุพระพี่นางกำลังสรรค์

เพื่อเฉลิมพระยศยิ่งแทนรำพัน

พระกรุณาธิคุณอนันต์ท้นท่วมไทย

เดินผ่านวัดพระแก้วที่ศักดิ์สิทธิ์ 

คนมากมายเบียดชิดเข้ากราบไหว้

วันนี้เพียงยอกรมิเข้าไปใน

เพียงตั้งใจระลึกพรเข้าดรดล 

ผ่านมหาวิทยาลัยศิลปากร

วังท่าพระปฏิสังขรณ์ให้เกิดผล

ท้องพระโรงรื้อลงซ่อมให้ยืนยล

เดินเปปนไปท่าพระจันทร์ฉันเมียงมอง 

ทั้งเสื้อผ้าข้าวของกองเป็นหมู่

คนขายกู่เรียกคนซื้อไม่เป็นสอง

ทั้งผลไม้ อาหารหวานคาวจอง

ได้ลิ้มลองอร่อยลิ้นแสนยินดี 

ถึงท่าเรือข้ามฟากจากวังหลวง

ไปวัดระฆังซาบทรวงทุกดิถี

ทิวทัศน์แถบแนวแถวนที

ให้เลือดในกายีไหลเร่งราย 

หันกลับมาถ่ายรูปท่าเรือไว้

วัด..วัง..ยิ่งใหญ่ไหว้ถวาย

ราวกลับได้ยินปี่พาทย์วาดลวดลาย

แว่วระรายในใจ..ให้ซาบซึ้ง 

กราบพระในอุโบสถโทษที่ก่อ

กราบแล้วขออโหสิให้เกินกึ่ง

อธิษฐานไทยทองไม่ปังปึง

แผ่นดินไม่ขึ้งเคียดหรือเกลียดกัน 

ทั้งหนุ่มสาวเด็กผู้เฒ่าที่เข้าวัด

เห็นได้ชัดสำรวมมิเดียดฉันท์

ไร้เสียงดังโฉ่งฉ่างละวางพลัน

ไร้แก่งแย่งชิงกันไร้หมางเมิน 

กลับจากวัดข้ามมาท่าพระจันทร์

เดินไปสรรของทานไม่ขวยเขิน

ก๋วยเตี๋ยวปลาน่าอร่อยเข้าชวนเชิญ

เห็นเก้าอี้นั่งน่าเพลินจึงเดินตาม 

ร้านเก่าเก่ามีมนต์มาดลจิต

เหมือนพบมิตรผู้ชรามาไถ่ถาม

ความอยู่ความเป็นไปในแง่งาม

ดังพบมิตรเมื่อยามเดินคนเดียว 

เมื่ออิ่มหนำสำราญเดินดูของ

เดินไปมองทำตัวเป็นนักท่องเที่ยว

เข้าทั้งซอยซ้ายทะลุทั่วทุกร้านเชียว

เดินลดเลี้ยวไปมาช่างล้ากาย 

ท่าพระจันทร์มีร้านพระเก่าอยู่มายมาก

เป็นพระจากไหนมาเอามาขาย

องค์ละบาทยังมีงงแทบตาย

แท้แบบใดทำกับมือหน้าซื่อคน