วันอาทิตย์ ที่ 12 ตุลาคม 2551
" ร้อน ร้อน หนาว หนาว "
Posted by
สุขุมพจน์_คำสุขุม
,
ผู้อ่าน : 42
, 19:27:01 น.
พิมพ์หน้านี้
|
" ร้อน ร้อน หนาว หนาว " รู้ว่าโลกมันร้อน..เปลื้องผ่อนผ้ารู้ว่าหนาวรีบหาผ้ามาห่มมีดกับขวานรู้ดีว่ามีคมอย่าเที่ยวกวนอารมณ์ภรรยา...โลกจะร้อนกว่าเก่าจนเผ้าไหม้หากมิใช้ก้อนสมองตรองปัญหาโลกจะเย็นยะเยือกยิบในพริบตาเพียงรู้ว่าวิธีไหนเอาใจเมีย...รักเมียต้องรู้จักรักโลกด้วยผัวเมียช่วยกันดีไม่มีเสียผัวก็ร้อน เมียก็ร้อนพาอ่อนเพลียบ้านละเหี่ย โลกละโหย เห็นโพยภัยสาธุ ! สุขุมพจน์ คำสุขุม** คิดไม่อ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 5 ตุลาคม 2551
"การล้มลงของความหลัง"
Posted by
สุขุมพจน์_คำสุขุม
,
ผู้อ่าน : 111
, 20:12:58 น.
พิมพ์หน้านี้
|
" การล้มลงของความหลัง "คืนที่รสเบียร์หวาน..น้ำตาลขมคืนที่ลมบางระลอกมาบอกข่าวว่าหล่นร่วงแหลกลาญสะพานดาวหม่นปุยเมฆนวลขาวราวหมึกย้อม...ไม่มีหรอกดวงดาว ห้วงหาวสงัดเหลือลมเหงาเศร้าพัดอึดอัดกล่อมความหลังกลายหกล้มลงตรมตรอมพร้อมไม่พร้อมก็ต้องพร้อมยอมจำนน...เพียงพริบใจ...ในพริบตา !สิ้นเสียงร่ำคำลาท่ามฟ้าหม่นเมื่อต่างเลือกเส้นทางจึงต่างคนได้หลุดพ้นพันธนามายาการ...โชคดีเถอะความหลัง !ใจจักฝังซากผุทิ้ง....
|
วันอังคาร ที่ 16 กันยายน 2551
อ า ร ย ะ ข่ ม ขื น ตอน..การเมือง(พราก)ประชาชน
Posted by
สุขุมพจน์_คำสุขุม
,
ผู้อ่าน : 312
, 20:34:18 น.
พิมพ์หน้านี้
|
อ า ร ย ะ ข่ ม ขื นตอน"การเมือง(พราก)ประชาชน"พรากจากความรักใคร่เข้าใจกันไปสู่คืนสู่วันอันเบื้อใบ้สู่ห้วงความกินแหนงเคลือบแคลงใจคือห้วงเหวเปลวไฟประลัยเพลิง...สู่ห้วงความแค้นเคียดเกลียดขี้หน้าให้น้ำตาไทยผองได้นองเจิ่งปลุกโลกความขมขื่นขึ้นรื่นเริงปล่อยทุกข์เซิ้งระบำโศกวิโยคซ้ำ...พรากจากเมืองพ่อแม่แผ่สายรกพาถอยร่นวนวกไปตกต่ำกระชากความรื่นรมย์ล้มคะมำแล้วเหยียบย่ำ..เหยียบย่ำ..ระยำยับ !พรากญาติมิต....
|
วันจันทร์ ที่ 1 กันยายน 2551
ถ-น-น-ข-อ-ง-ค-ว-า-ม-คิ-ด-ถึ-ง
Posted by
สุขุมพจน์_คำสุขุม
,
ผู้อ่าน : 259
, 21:48:13 น.
พิมพ์หน้านี้
|
" ถ น น ข อ ง ค ว า ม คิ ด ถึ ง "...ทอดไปกับแสงดาวทุกคราวค่ำทอดขนานธารน้ำทุกฉ่ำไหลทอดบนแสงแดดอุ่นละมุนละไมทอดออกจากด้านใน..จากใจคะนึงจากดวงใจดวงนี้...จากชีวิตไปทุกทางทุกทิศด้วยคิดถึงไปกับลมสายฝัน รำพันรำพึงผ่านเกาะแก่งแอ่งบึง ไปถึงทะเล...ไปกับกลิ่นกรุ่นละไม ดอกไม้หอมแทรกสายลมซึ่งพร้อมไปกล่อมเห่บรรทุกความมุ่งหวัง ประดังประเดใส่ดวงใจทุ่มเทมาทักทาย...เพียงแค่อยากฝากสาส์นจากด้านเหงาบันทึกเรื่อง....
|
วันเสาร์ ที่ 23 สิงหาคม 2551
ฝันสีดอกเลา : เพื่อนคนนั้น
Posted by
สุขุมพจน์_คำสุขุม
,
ผู้อ่าน : 224
, 09:07:11 น.
พิมพ์หน้านี้
|
" ฝั น สี ด อ ก เ ล า : เ พื่ อ น ค น นั้ น " เหมือนเราปลูกดอกไม้ในใจกันไว้เพื่อผ่านคืนวันได้ฝันหาว่าหยั่งรากฝากใบเมื่อไกลตาฤาแห้งโหยโรยรา...ฤาว่าไร ?ให้เราคิดถึงกันดังสัญญาเพื่อรอวัน รอเวลา หวนมาใหม่หลังคืนวันฉุดกระชากเราจากไกลไปร่วงหล่นหนใด..ไม่รู้เลย...ให้หวนถึงดอกไม้..ฉันให้เธอนานเพียงใดไม่เจอ โอ้เธอเอ๋ยหวังดอกไม้บางดอกได้งอกเงยเช่นวันเก่าเราเคยได้เชยชม...ฤาดอกไม้ของเราได้เศร้าซีดพ่....
|