ไปเชียงใหม่อีกครั้ง      เดินทางไปทั่ว

ขับรถ - ประสานงานกับสถานที่ต่างๆ คนเดียว   เหงานิดหน่อยแต่ก็ สนุกดี

รถเช่าจาก AVIS ได้เป็นโตโยต้าวีออส  1.5   ไม่ถนัดรถคันเล็กแบบนี้  แต่ตลอด 3คืน 4 วัน ที่ใช้เค้า  รู้สึกว่า  กลับมาคงต้องหาไว้ใช้มั่ง  เพราะ   ประหยัดมากเสียค่าน้ำมันไปแค่ 1200 บาท  แถม  พาขึ้นลงเส้นทางแม่กำปอง กิ่ง อ.แม่ออนไปๆกลับ3เที่ยวได้อย่างปลอดภัย  บนเบาะข้างคนขับคือแผนที่  ปากกา   กล้องถ่ายรูป  และ   กล้องทีวีตัวเล็ก     ที่ศูนย์ข่าววาดภาพคร่าวๆให้เห็นว่าสถานที่แต่ละแห่งที่ไป   อยู่ประมาณไหน    ก็ขับดะไป   ถามผู้คน  ชาวบ้านน่ารัก   ตอบเส้นทางของเราอย่างใจเย็น และย้ำให้ค่อยๆขับ   เพราะเป็นทางโค้งเขา         พอเห็นทุกอย่างด้วยตาตัวเองว่าเรียบร้อยอย่างที่ตกลงไว้ก็ขับไปอีกที่   ทำแบบนี้จนครบทั้ง 6 แห่งทั่วเชียงใหม่  เพื่อ   งานในวันที่ 12-13  ม.ค51

เช้าตรู่  12 ม.ค 51  วันเด็กแห่งชาติ

ในเมืองเชียงใหม่ต่างจัดงานวันเด็ก  เด็กจะเดินทางเที่ยวสนุกไปทั่ว   ไฮไลท์ที่เด็กๆชอบอีกแห่งคือ  การมาดูเครื่องบิน

สนามบินเชียงใหม่เช้าวันเสาร์มันแออัดแค่ไหนคุณๆพอทราบดีอยู่แล้ว    ซึ่งกว่าจะนำคณะ 35 คน  ออกมาเพื่อขึ้นรถตู้ต่อมันช่างวุ่นวายดีแท้     ออกมาเจอรถติดวันเด็กอีกก็ได้แต่ยิ้มขำ  ขำ     ทานอาหารเช้าที่ร้านฝ้าย  ประตูสวนดอก แล้วก็ไปฟังบรรยายที่ สถาบันวิจัย  และพัฒนาพลังงาน    คณะวิศวกรรมศาสตร์  ม.ช    เรื่องพลังงาน    รศ.ดร.อนุชา  พรหมวังขวา   กรุณาช่วยสั่งการประสานงานให้   การพาเพื่อนๆสื่อมวลชนจากกรุงเทพขึ้นเหนือในครั้งนี้ได้รับความกระจ่างด้านพลังงานทางเลือก - พลังงานทดแทน -พลังงานจากอะไรต่างๆที่ไม่ใช่จากน้ำมันดิบฟอสซิล  และแม้แต่มูลสัตว์+อาหารที่เราทานเหลือก็ยังเอามาทำเป็น ไบโอแก๊สได้อีก    อนาคตอาจนำมีเธนที่ได้จากอึของคุณเองมาหมุนมอเตอร์ทำน้ำอุ่นในห้องน้ำได้นะ    เรื่องพลังงานเป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงมาก    เราขับรถ  แค่  น้ำมันแพง  เรายังเดือดร้อน   ต่อไป  ถ้าน้ำมันหมดโลกล่ะ   จะลำบากแค่ไหนเนอะ     ไว้จะเขียนบอกในรายละเอียดแต่ละชนิดพลังงานให้ทราบต่อไปละกัน   เดินทางต่อ ไปจนถึง  กิ่ง อ. แม่ออน  ทางไปน้ำพุร้อนสันกำแพงนั่นแหละ      แต่เราตรงขึ้นเขา      ทางเส้นนี้สามารถไปอุทยานแห่งชาติแจ้ซ้อนจังหวัดลำปางได้  แต่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก  เพราะมันวกวน  ขึ้นเขาลงโค้งจนเวียนหัว   รถวีออส  ขับนำรถตู้ 3 คัน  ไปถึงบ้านแม่กำปอง  โฮมสเตย์ ( Home Stay )   ที่ชาวบ้านทุกคนเป็นนักอนุรักษ์  อยู่และจัดการธรรมชาติได้อย่างดี  

กำปองเป็นชื่อดอกไม้ขึ้นอยู่ริมธารน้ำตก  รูปใบคล้ายๆใบชบา  แต่กำปองใบหนาอวบน้ำกว่ามีขนทั้งใบ  ดอกเล็กนิดเดียวสีแดงก่ำแซมเหลือง  พ่อหลวงว่ามีแค่แถวนี้แหละ  จึงเรียกชื่อหมู่บ้านนี้ตามๆกันไป  ที่จริงจอยชอบดอกไม้อีกชนิดของที่บ้านแม่กำปองมากกว่า  เป็นดอกไม้สีขาวทั้งช่อ  ชาวบ้านเรียกดอกอูน   สำหรับถวายพระ  มันเป็นดอกเล็กๆ  รูปทรงเหมือนช่อดอกเข็มที่มีตุ่มไข่มุกขาวๆน่ะ   ส่วนดอกที่หอมซาบซึ้งใจที่แม่อัมพร (เจ้าของบ้านที่จอยพักอยู่ด้วย ) แกเอามาให้จอยเสียบผมวันกลับ  เป็นดอกอูนป่า   แบบว่าหอมฟุ้งรถ  ทั้งที่มันเหี่ยวก็ยังหอมซ้า...............เสียดายที่กล้องแบตหมด  อดเอารูปดอกไม้มาฝากเลย

ที่มาแม่กำปองก็เพราะเรื่องพลังงานเป็นหลัก   เมื่อ20 ปีก่อนชาวบ้านคิดทำไฟฟ้าจากพลังน้ำตก  ทรัพยากรที่เป็นชีวิตของคนที่ไกลความสะดวกบนดอยสูงนี้   คือน้ำกับป่า  คนแม่กำปองรู้จักคุณค่า  จึงสร้างโรงไฟฟ้าน้อยๆด้วยหัวใจอนุรักษ์  ผลิตตามกำลังของน้ำตกให้พอใช้สำหรับดวงไฟฟ้า ให้ความสว่างได้ทุกหลัง   (พอเพียง)   ส่วนเครื่องไฟฟ้าฟุ่มเฟือยที่ต้องใช้ไฟฟ้าเพิ่มจากเกินความจำเป็นพื้นฐานนั้น  คนแม่กำปองต้องจ่ายเงินซื้อ   ด้วยการจัดการแบบสหกรณ์    ความที่ทุกคนทุกบ้านร่วมกันเป็นเจ้าของ จึงเข้าใจคุณค่าของพลังงานและหวงน้ำตกของเขายิ่งนัก   

จากโรงไฟฟ้าโรงแรก  ก็มีโรงที่2   และ 3   และตอนนี้สหกรณ์ไฟฟ้าบ้านแม่กำปองได้ขายไฟฟ้าบางส่วนให้กับการไฟฟ้าส่วนภูมิภาคแล้ว !!!   เก่งจริงๆเลย

คนบนดอยมีทรัพยากรอยู่กับตัวยังเป็นห่วงเลย  ว่าวันข้างหน้าสภาวะโลกร้อนจะทำให้น้ำตกแห้ง  หรือมีเหตุการณ์ที่ทำให้มนุษย์ลำบากขึ้นจะอยู่กันอย่างไร  คนเมืองซื้อมาใช้ทุกอย่าง  ผลิตเองไม่ได้ซักอย่างอย่างจอย  ตอบเขาไม่ได้ค่ะ

แม่อัมพรทำกับข้าวมื้อเย็น  3 อย่าง มีต้มไก่ -ผัดผลฟักแม้วใส่ไข่ กับ ยำใบเมี่ยงสด   ก็เอาไก่ต้มกับตะไคร้ข่าได้น้ำซุปใสๆซดชื่นใจดี    ทุกคนติดใจยำใบเมี่ยงกินหมดเกลี้ยงทุกขันโตกเลย   ใบเมี่ยงคือใบชาแก่  อาหารสดจากป่ามันหวานอร่อย  ไม่ปรุงอะไรมากมาย  ทำง่ายๆ  ทำให้ได้สารอาหารมากกว่า แกงถุง  -อาหารกล่อง  ทั้งหลายแหล่

 ขันโตกนี้ทำให้  ออฟ นันทสิทธิ์  นิตย์เมธากินข้าว2จานพูน

คืนนี้วงสนทนาชาวเรา กับ พ่อหลวงคุยกันอย่างออกรส  ดื่มแก้หนาวหมดเหล้า 2 ขวดก็ยังสู้ลมแรงเย็นวาบๆไม่ได้  ตีหนึ่งที่ 9 องศา  ความที่มอมมาทั้งวันยังไงก็ต้องอาบน้ำ

จอยเห็นควันลอยออกมาจากตัวด้วย   ตัวเราอุ่นเจอน้ำที่ขังไว้ในโอ่ง  วิญญาณลอยออกมาเลย555    เข้านอนบนฟูก ปูบนไม้กระดานบ้านนั่นแหละ   เสียงลมพัดอู้ผ่านร่องกระดานทำให้ นอนหลับๆตื่น  แล้วอีกพักก็ตื่นจริงๆ  เพราะแม่แกก่อฟืนหุงข้าว    (ใช้ไม้สนท่อนเดียวต้มน้ำ หุงข้าว ทอดไข่  )  เราจะไปตักบารตกัน   จอยอาสาช่วยแม่ตำน้ำพริกเป็นอาหารเช้า  เจ้าอาวาสให้ศีลให้พรแล้วก็กลับมาทานข้าวเช้า   เมนู คือผลฟักแม้วต้มกับน้ำพริก  ไข่เจียวไม่ฟูแต่อร่อยมากแคบหมูติดมัน  จอยกินข้าวนึ่งไป 3 ก้อนใหญ่ๆ   อาหารง่ายๆ  ที่ปรุงอย่างจริงใจที่สดขนาดนี้กินยังไงก็อร่อยค่ะ

สุขที่สุดกับชีวิตง่าย  ง่าย   และความรู้เรื่องพลังงานที่แทรกอยู่ในวิถีชุมชน  

กลับลงมาได้แต่เป็นห่วงแม่กำปองเพราะเห็นมี รีสอรท์หลังใหญ่สวยทันสมัยแอบแทรกอยู่อย่างกลมกลืนกับโฮมสเตย์ชาวบ้าน  ห่วงว่าความง่ายงามจากบ้านหลังเล็กที่ฉันสัมผัส  จะหมดลง  แล้วกลับกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวไร้คุณค่าทางใจชนิด  แค่มีเงินก็แวะมาพักได้ไม่ใช่มาเพราะรักและคิดถึงพ่อ-แม่ที่เคยให้พักให้เป็นครอบครัว  อย่างที่จอยรู้สึกกับแม่อัมพร  

มาทำงานครั้งนี้ศุนันทวดีจึงมีครอบครัวอบอุ่นเป็นของขวัญชีวิตอีกด้วย