ได้หยุด 3 วัน      ต้องรีบออกนอกกรุงเทพ   หนีรถคับคั่ง  ช่วงสงกรานต์ บนถนนมิตรภาพ    เพื่อ  มุ่งหน้าไปจังหวัดร้อยเอ็ด

พ่อเราเกิดที่นี่  จึงมีญาติมากมาย  แต่   ความที่พ่อไปโตที่เชียงใหม่  และ  ทำงานกรุงเทพ   ลูกๆเลยไม่ค่อยรู้จักใครที่ร้อยเอ็ด    ตอนนี้พ่อจากไปแล้ว    หน้าที่ของเราคือ   กลับไปบ้านเกิดของพ่อในช่วงที่  วัดอุดมฯ   จะตัดลูกนิมิตร

จอยจึงได้เที่ยวงานวัดของแท้  ดูหมอลำซิ่ง   และ  การแสดงของราชินีลำกลอนอีสาน  ศิริพร  อำไพพงษ์

ขอบอกว่า      มันสุดยอด    คักแท้  ..  แท้   เด้อค่ะ

จอยกับน้องสาวปูเสื่อนั่งดูหมอลำ  

ผู้ใหญ่ไพรัตน์  คณะกรรมการฉลองลูกนิมิตร   (ญาติของเรา)  ว่าจ้าง  พี่นาง    ศิริพรและ คณะ ในราคา 200,000 บาท     แพงไหม  ..แพง..แต่ขอบอกว่าโชว์ของเธอม่วนหลาย    หางเครื่อง หรือ   Dancer  กว่าร้อยชีวิตบนเวที   เปลี่ยนชุด  และ  อุปกรณ์ประกอบโชว์ทุกเพลง   เพลงหมอลำสนุก  จนผู้ชมที่ซื้อตั๋ว  50 บาท  ที่อยู่ติดขอบเวที   ลุกขึ้นเต้น    ความบันเทิงแบบนี้นานาๆทีจะมีสักหน  ต้องรองานสำคัญเท่านั้น   คนต่างบ้านหอบลูกจูงหลานถือสาด  (เสื่อ)   มารอดูศิริพรแต่หัววัน      คนอีสานเขา เคารพกัน    ใครปูสาดจองที่ไว้ก็จะไม่มีใครมานั่งทับ   ประเภทหน้าด้านขอนั่งที่คนอื่น  มั่วๆมา  นี่ไม่มี        จอยทดลองปูแล้วเดินไปเล่นยิงปืน   ซื้อลูกชิ้นปิ้ง   กลับมาสาดก็ยังว่าง  (แม้รอบด้านจะนั่งเบียดกันแน่นก็ตาม)      บนเวทีพี่นางเธอบอกว่า   " ตอนนี้หมอลำหลายวง  ปิดวงไม่แสดงแล้ว  เพราะสู้ค่าน้ำมันไม่ไหว  แต่ต้องทนทำทั้งที่ แทบไม่เหลือกำไร  เพื่อเลี้ยงลูกน้อง  เกือบ 200 คน "  

วงนี้มีช่างเวที  ฝ่ายแสง - เสียง นักแสดง   ช่างเสื้อผ้า  เดินทางด้วยรถคอนวอยคันใหญ่  12  คัน   ตระเวณแสดงไปทั่ว    และ  ค่าการแสดงคืนนี้    ก็เป็นค่าน้ำมันรถไปกว่า  60  %  

ร้องเพลงไปได้สักพัก    โฆษกก็ประกาศเชิญ  สส.พรรคหนึ่ง  ขึ้นเวที  !

เขากล่าวว่า   แม้จะอยู่คนละพื้นที่แต่พอรู้ว่าทีนี่มีงานบุญจึงอยากมาเยี่ยม  และพูดถึงคน 111 คนในพรรคที่ไม่สามารถลงพื้นที่ได้เหมือนก่อนแล้ว   การลงสมัครเลือกตั้งแทนพี่ชาย    (ที่เป็น  สส. มาตลอด 6 สมัย  แต่ติดอยู่ใน 111 คน)   ความเขาเป็นปลัดในเขตร้อยเอ็ดมานาน  จึงเป็นเหมือนตัวแทนที่จะดูสารทุกข์สุกดิบให้ชาวบ้านต่อไป   เลือกตั้งแล้ว  พอได้บริหารประเทศ ก็ส่งเงิน  SML  มาให้พี่น้องแล้ว   อีกไม่นานจะมีท่อส่งน้ำ  และพูดอะไรที่เป็นความหวังอีกมาก.........

พรรคนี้เขาเก่งจริงๆ    ที่เข้าถึงหัวใจพี่น้องชาวอีสานได้อย่างซาบซึ้ง

 แต่ว่า   ชาวบ้านที่นั่งรอดูศิริพรบางคนพูดว่า     "เขาสิม่วนซื่นโฮแซวกัน  สิมาหาเสียงเฮ้ดหยัง"

สส.จะรู้ไหม  ว่า   เขาเป็นคนทำให้การเมืองน่าเบื่อน่ะ   

มาเที่ยวงานวัดคืนนี้    เข้าใจคนไกลเมืองหลวงที่ไม่เคยได้รับการเหลียวแล   เมื่อเป็นแค่ชาวบ้านที่หวังจะให้ลูกได้เรียนได้เป็นเจ้าคนนายคน   แต่เข้าไม่ถึงข้อมูล    ก็หวังให้ผู้แทนช่วยเหลือ   เขาเลือกที่จะตอบแทนการพัฒนาท้องถิ่น  ถนน  น้ำท่า   โรงเรียน    ด้วยคะแนนเสียง      

และเพราะความเคารพ   จึงผูกมัดกันแน่นเหนียว ไม่เปลี่ยนแปลง   ชนิด   เลือกอีกกี่ทีก็ต้องตระกูลนี้   พรรคนี้เท่านั้น

ไม่พูดถึงเรื่องนี้ดีกว่าเนอะ

ดูสิ....จอยไปกินอะไรมา

แค้ส้มตำปลาร้า   แกงอ่อม  น่ะ  ธรรมดาไป     ที่เด็ดต้องนี่  ..มันคือต้มอึ่ง   ลองซิ

 ขาชี้โด่    อาหารสุดหรู ที่ คนสำคัญเท่านั้นนะ  ถึงจะได้กินเมนูนี้   คุณต้องเข้าใจการต้อนรับขับสู้แบบนี้  ซึ่งแน่นอน   จอยก็ต้องซด   และได้รู้ว่ารสชาดอึ่งต้ม  ก็คล้ายๆไก่นั่นแหละ   แต่ส่วนที่อร่อยสุดๆของมัน  คือ  ไข่ค่ะ

ความเป็นพื้นบ้าน   คือ   วัฒนธรรมที่กำลังเลือนหาย    เด็กหนุ่มสาวในหมู่บ้านพากันขับมอเตอร์ไซด์เข้าไปกิน  KFC  ในเมืองเมื่อเช้า    เขาถามว่า   พี่กินได้บ่    เรายิ้มเป็นคำตอบ   แล้วก็เอาช้อนควักเนื้ออึ่งพร้อมน้ำแกงซดให้ดู   

  แม้จะไม่ได้เกิดและเติบโตที่นี่     แต่เลือดอีสานในกายก็เข้มข้นพอ  ที่จะสืบสานวัฒนธรรมความเป็นอยู่ต่อไป  

เริ่ดจะตายที่มีเชื้อสายบ้านนอก       ม่วนหลาย     แล้วข้อยสิมายามอีกจ้า

ศุนันทวดี