ประมาณกลางปีที่แล้ว หลังจากที่ฉันเข้าไปลงทะเบียนใน oknation ได้ไม่นาน น้อง YongChan ก็โทรมา “เจ๊, ใช้ชื่อ blog ว่าอะไร จะได้เข้าไปอ่าน ”   ”แต่เจ๊ยังไม่ได้เริ่มเขียน หรอกนะ เพราะคอมฯ ที่บ้านยังใช้ภาษาไทยไม่ได้” น้อง YongChan กล่าวต่อ ”ไม่เป็นไรเจ๊ จะได้ save ไว้ก่อน เริ่มเขียนเมื่อไหร่ จะได้อ่านได้เลย” ได้ยินอย่างนั้นฉันจึงตอบ “Supatrizia'   “โฮ้, ชื่อเก๋กิ๊ก เจ๊ได้มาจากไหน” น้อง YongChan ถามด้วยเสียงตื่นเต้น ฉันเลยสาธยายร่ายยาว .....

แหมจริงๆ เจ๊ก็อยากจะได้ชื่อคิกขุ อย่างคนอื่นอย่าง ‘YongChan’ เหมือนกันจ๊ะน้องหย่งจ๋า แต่พอลองกับชื่อตัวเอง กลายเป็น ‘ใหญ่จัง’ จั๊กจี้ลูกกะตาพิลึกทั้งคนเขียนและคนอ่าน คิดๆอยู่หลายวันคุณแม่สามีโทรมา “สวัสดี Patrizia” เท่านั้น ใจเต้นตูมตามไม่มีกะใจจะคุยต่อ รีบคุยรีบวางสาย ต่ออินเตอร์เน็ทเข้าเว็บของเดอะเนชั่น ฮึ ฮึ คราวนี้ไม่ซ้ำใครเหมือนคราวที่แล้วแน่ๆ ฉันยิ้มในใจ  ชื่อไทย “Supatra“  ชื่ออิตาเลี่ยน “Patrizia” เป็นชื่อตามวันเกิดของคริสต์คาทอลิก เอามารวมกันได้เป็น “Supatrizia” ยังไงล่ะจ๊ะหย่งจ๊า ใครจะไปคิดว่าชื่อที่ได้มาจากคุณแม่สามีอย่างไม่ตั้งใจ เพราะภาษาไทยเราไม่คุ้นหู จากสุพัทรากลายเป็นแพทริเซีย  วันนึงมีประโยชน์ แล้วฉันก็ยิ้มด้วยความสุขใจกับชื่อเก๋ไก๋ที่ได้มา

ว่าแต่ขอบใจน้อง YongChan นะจ๊ะ ที่กระตุ้นต่อมอยากเขียนของเจ๊ ตอนนี้คอมฯที่บ้านใช้ภาษาไทยได้แล้ว ก็จะเริ่มเขียนอย่างจริงจังซะที

ด้วยความจริงใจ