| << | กุมภาพันธ์ 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | |
พิมพ์หน้านี้
|
วิถีชีวิต .. ชาวเกาะสีชัง สีชัง เป็นเกาะเล็กๆ .. อยู่ในอาณาเขตของอำเภอศรีราชา จังวัดชลบุรี .. ทางทิศตะวันออกของเกาะสีชัง ตลอดเขาพระจุลจอมเกล้ามาจนถึงพระจุฑาธุชราชฐาน เป็นย่านที่อยู่อาศัย ร้านค้า และร้านอาหารตลอดทาง ที่แสดงถึงชีวตความเป็นอยู่ของชาวเกาะสีชัง ทางด้านทิศเหนือขึ้นไปสามารถชมบรรยากาศวิถีชีวิตชาวประมงได้จากท่าเรือที่ตั้งอยู่ตลอดแนว ได้แก่ ท่าภาณุรังษี (ท่าบน) ท่าเรือใหม่ และท่าเทววงศ์ (ท่าล่าง) ซึ่งชาวประมงใช้เป็นท่าขึ้นปลาและสัตว์น้ำจากเรือประมง เรือประมงสีสันฉูดฉาด .. จอดคอยลมทะเลที่เหมาะๆ ก่อนที่เหล่าพรานทะเล จะนำเรือเหล่านี้ออกไปล่าสัตว์น้ำ .. ปู ปลา กุ้ง หอย .. ตามวิถีชีวิตชาวเล .. เห็นแล้วคิดถึงนิยายที่มีชื่อเสียง ของแฮมมิ่งเวย์ค่ะ .. An old man and the sea .. ชายชราที่ออกทะเลไปกับเรือลำเล็กๆตามลำพัง .. ใช้เวลาตกปลาและพูดคุยกับตัวเอง .. ในความอ้างว้าง และเงียบงันของพื้นน้ำกว้างใหญ่ที่อยู่รอบๆตัว .. ชักคะเย่อยื้อยุดกับปลาตัวโตที่มาติดเบ็ด .. แม้เรี่ยวแรงจะน้อย และตระหนักดีว่า ..สุดท้ายแล้ว ปลาจะเหลือแต่ก้าง .. แต่ไม่ใช่เหตุผลเพียงพอที่ชายชราจะยอมแพ้ และล้มเลิกความพยายาม.. ปลาหมึกดูจะมีเหลือเฟือที่เกาะแห่งนี้ .. แผงปลาหมึกกล้วยที่ถูกนำมาตากแห้ง รอส่งขายที่ตลาด หรือส่งไปยังที่ต่างๆ เป็นภาพที่เห็นได้ทั่วไป .. บ้านเรือนสูงไม่เกินยอดมะพร้าว ไม่มีตึกสูงขึ้นมาให้รกหู รกตา .. ถนนเล็กๆขนาบข้างด้วยต้นลั่นทม .. ป้ายบอกชื่อถนนสวยคลาสสิค ชีวิตเรียบง่าย .. วิถีชีวิตของเมืองเล็กๆ เห็นได้ทั่วเกาะ .. ร้านค้า ร้านตัดผม แผงขายอาหาร ร้านขายของที่ระลึก สถานที่บริการน้ำมัน ดูแปลกตา .. อารมณ์ขันของชาวเกาะ .. ชาวเกาะสีชังยังมีวิถีชีวิต ที่ต้องพึ่งพาสินค้าหลายๆอย่างจากภายนอก โดยขนส่งมากับเรือสินโดยสาร หลายๆเที่ยวในแต่ละวัน รู้สึกดีที่ไม่มีเทคโนโลยี่มาดึงดูดหัวใจให้หลงลืมเสียงเพลงจากธรรมชาติรอบๆตัว .. อยากให้ใครๆมาเที่ยวที่เกาะแห่งดอกไม้แห่งนี้บ่อยๆ .. เงินเล็กน้อยของนักท่องเที่ยวที่จ่ายเป็นค่าบริการ ค่าอาหาร และของที่ระลึก ซึ่งอาจจะถูกกว่าซื้อเสื้อผ้า กระเป๋ายี่ห้อนอกแพงๆของใครอีกหลายคน .. ช่วยให้ชาวประมงที่หาสัตว์ทะเลได้ยากขึ้นทุกวัน รายได้น้อย .. ได้มีการทำธุระกิจในครัวเรือน ในหมู่บ้าน .. ไม่ว่าจะเป็นการขายอาหาร ขายของฝากจากเกาะที่ราคาถูกแสนถูก .. เพียงเท่านี้ เงินที่นักท่องเที่ยวจ่ายจากการไปท่องเที่ยว ก็ทำให้พ่อแม่ลูกได้อยู่รวมกันทั้งครอบครัว ไม่ต้องให้ใครคนใดคนหนึ่งต้องออกจากบ้านไปขายแรงงานในเมืองหลวง ทิ้งคนในครอบครัวไว้เบื้องหลัง .. ปลีกวิเวกมาเป็นชาวเกาะชั่วคราวกันเถอะค่ะ ...
|