March 03, 2008

ที่ปางมะผ้า ... ในถ้ำมีน้ำลอด (2).. ถ้ำเสาหิน

รถกระบะคันเจ๋งนำพวกเราจากบ้านเมืองแพมกลับมาตามทางเดิม ที่เดี๋ยวสูงชัน เดี๋ยวลดเลี้ยวเคี้ยวโค้งไปตามทางลูกรัง เมื่อรถแล่นผ่านที่ใด ก็จะทิ้งละอองฝุ่นสีแดงเป็นทางไว้เบื้องหลัง .. ถึงตอนนี้ชักชินกับการนั่งรถกระบะเด้งไป เด้งมาแล้วค่ะ .. ดูเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำของการเดินทางอีกแบบหนึ่ง และไม่ใช่ว่าจะมีโอกาสเช่นนี้บ่อยๆ .. นั่งเครื่องบินยังทำได้ง่ายกว่ามากเลยค่ะ .. ต้องถือว่าโชคดีและเป็นประสบการณ์ที่น่าจดจำจริงๆค่ะ ..

สารถีสาวนำพวกเรามาส่งที่ศูนย์ข้อมูลนักท่องเที่ยวถ้ำน้ำลอด .. ปกติการเข้าชมถ้ำน้ำลอดนั้น นักท่องเที่ยวต้องไปติดต่อที่สำนักงานด่านกรมป่าไม้ แล้วลงชื่อผู้ที่ต้องการเข้าเยี่ยมชมกันก่อน จะมีไกด์นำทาง พร้อมตะเกียงเจ้าพายุไว้คอยบริการในราคา 200 บาทต่อกลุ่ม โดยแนะนำว่าแต่ละกลุ่มไม่ควรจะมีคนเกินกว่า 4 คน เพื่อให้การดูแลในระหว่างการเดินทางเข้าไปในถ้ำที่ค่อนข้างมืดทำได้ปลอดภัย รวมถึงการบรรยายและตอบคำถามต่างๆเกี่ยวกับเรื่องราวภายในถ้ำเป็นไปอย่างใกล้ชิด ได้ประโยชน์สูงสุด ระยะเวลาที่ใช้ในการปีนและเดินชมถ้ำจะเฉลี่ยอยู่ที่ 1-2 ชั่วโมง แล้วแต่ว่าคุณจะหลงไหลการเดินชมถ้ำแค่ไหนค่ะ

ไกด์หนุ่มเริ่มการทัวร์ด้วยการอธิบายสภาพทางภูมิศาสตร์ของถ้ำน้ำลอดว่า หากนับจากโพรงปากถ้ำไปจนถึงถ้ำสุดท้ายถ้ำลอดจะมีความยาวประมาณ 1 กิโลเมตร กว้าง 20 เมตร สูง 50 เมตร สายน้ำกัดเซาะโพรงถ้ำแห่งนี้มานาน ..มากกว่าล้านปี ก่อให้เกิดเป็น 3 ถ้ำใหญ่ ได้แก่ ถ้ำเสาหิน ถ้ำตุ๊กตา และถ้ำผีแมนโดยมีโครงร่างจำลองของถ้ำ (Model) ให้ดูประกอบการอธิบาย

การเดินทางไปที่ถ้ำน้ำลอดต้องเดินเท้าผ่านป่าโปร่ง ไปตามทางเดินดินแคบๆ ยาวประมาณ 350 เมตร ทางเป็นเนินดิน แต่ไม่ชันมากนัก พอเดินสบายๆได้เหงื่อ .. ระหว่างทางมีนกหลายชนิดให้ชะเง้อดูเพลินๆ เลยชักคิดถึงนักดูนกอย่งน้อง ChMimiVet และเสือจุ่น ตะหงิดๆ ...

พอเข้าเขตทางเข้าใกล้ๆหน้าถ้ำ .. มีคนขายอาหารปลา ที่คอยเอ่ยเชิญชวนให้นักท่องเที่ยวเข้าไปอุดหนุน .. ในถ้ำน้ำลอดมีปลาในถ้ำ เช่นเดียวกับถ้ำปลาหลายๆแห่งในแม่ฮ่องสอนค่ะ แต่ที่นี่ดูจะมีเสน่ห์มากกว่า .. ด้วยสาเหตุที่จะเล่าให้ฟังในโอกาสต่อไปค่ะ

 ใกล้กับหน้าถ้ำ .. มีไกด์ชาวกะเหรี่ยงหลายคนคอยให้บริการนำเที่ยวถ้ำ ว่ากันว่าไกด์เหล่านี้นิสัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ไม่ค่อยพูดสักเท่าไหร่ .. หรือหากพูดก็พูดภาษาไทยกลางไม่ชัดเท่าไหร่ค่ะ

เดินมาไม่นานก็ทะลุมายังสถานที่ตั้งของถ้ำ .. หน้าถ้ำเป็นเวิ้งขนาดใหญ่มากๆ ปากถ้ำมีความสูงราว 40 เมตร มีลำธารกว้างราว 10 เมตรไหลระริกเข้าถ้ำ สมชื่อ “ถ้ำน้ำลอด” จริงๆค่ะ

ภายในถ้ำวิจิตรตระการตา การเข้าชมภายในถ้ำต้องใช้คนนำทางและตะเกียงส่องทาง ไม่มีการติดตั้งไฟฟ้า เพื่อเป็นการรักษาถ้ำให้สวยงามและคงเดิมอยู่ต่อไปตลอดเวลา … ก่อนเดินทางเข้าไปชมภายในถ้ำ ไกด์ที่นำทางจะจุดตะเกียงเจ้าพายุเป็นแหล่งกำเนิดแสง ไม่ให้เราเดินตกหลุมเล็ก หลุมน้อย ที่มีกระจายอยู่ทั่วไปตามทางเดินภายในถ้ำที่มืดมิด พร้อมกับเดินนำทางเราเข้าไปในถ้ำ

การเดินชมถ้ำ ขอแนะนำว่าต้องเชื่อฟังคำแนะนำจากผู้นำทางอย่างเคร่งครัดค่ะ อย่าเดินออกนอกเส้นทาง เพราะในสภาพของถ้ำที่มืดและซับซ้อน อาจทำให้เกิดการพลัดหลง และเป็นภาระในการออกค้นหาได้โดยไม่จำเป็น

ถ้ำลอดถือว่าเป็นถ้ำที่ยังมีชีวิต ด้วยยังมีน้ำไหล น้ำหยด และก่อให้เกิดหินงอก หินย้อย และเสาหินธรรมชาติอยู่อย่างต่อเนื่อง .. เป็นพื้นที่ที่มีสภาพทางธรณีสัณฐาน ที่ปรากฏเป็นลักษณะภูมิประเทศแบบคาร์สต์ อันได้แก่ หลุมยุบ และธารน้ำมุด เป็นต้น และมี carbonate อยู่มาก

ส่วนแรกที่เราไปเยือน เป็นส่วนที่เรียกว่าถ้ำเสาหิน .. แน่นอนค่ะ การเข้าไปภายในถ้ำต้องปีนบันไดสูงชัน .. คณะ ส.ว. ไม่ย่อท้อหรอกค่ะ .. ปีนก็ปีน .. หน้าผาที่มองลงมายังลำธารสูงราวๆ 20 เมตร มืดมากๆค่ะ

ส่วนประกอบทางกายภาพที่มองเห็นภายในถ้ำกว้างน่าสนใจมากค่ะ มีทั้งหินงอก หินย้อยที่สวยงาม

“ม่านหินย้อย” หรือที่เรียกกันว่า “หินกากเพชร” มีลักษณะเป็นตะกอนหินปูนคล้ายม่านมีสีขาวสะท้อนแสง นักวิทยาศาสตร์เรียกกันว่า “ผลึกแร่แคลไซด์” ก่อเกิดจากน้ำใต้ดินนับพันปี

ส่วนที่เด่นที่สุด คือเสาหินปูนขนาดใหญ่อันเกิดจากหินงอกและหินย้อยมาบรรจบกันอยู่หลายต้น บางต้นสูงถึง 20 เมตร เปรียบเสมือนเสาหินที่ค้ำเพดานและพื้นถ้ำเอาไว้ ซึ่งเป็นสัญญลักษณ์ของถ้ำส่วนแรกนี้

หินตามผนังถ้ำยังมีหลายส่วนที่ส่องประกายแวววาวเหมือนกากเพชร .. งดงามด้วยซอกหลืบ สลับซับซ้อน เรียงรายอยู่ทั่วไปภายในถ้ำ ..

บางตอนสามารถพบหินงอกขนาดเล็กที่งอกจากพื้น .. ฉันต้องคอยระวังไม่ให้เดินไปเหยียบหินงอกเหล่านี้เข้า เพราะกว่าจะงอกยาวขึ้นมาแต่ละนิ้ว ต้องใช้เวลานานมากมาย .. บนความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นถึงจะช้า แต่เกิดอย่างต่อเนื่อง

Note : บทความในซีรี่ย์ .. ท่องถิ่นผีแมน แดนร้อยถ้ำ ย่ำเฮือนพี่น้องชนเผ่า .. จะมีออกมาเรื่อยๆ โปรดติดตามนะคะ .. ขอบคุณภาพและข้อมูลบางส่วนจาก Internet  อาจารย์อิ๋วและบทความของนักโบราณคดีและนักมานุษยวิทยาหลายท่าน