| << | พฤษภาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | ||||
| 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 |
| 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 |
| 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 |
| 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 |
พิมพ์หน้านี้
|
May 08, 2008 ทำเนียบประธานาธิบดี และ บ้านพักลุงโฮ (Nha San Bac Ho / Ho chi Minh House) ด้านหนึ่งของจัตุรัสบาร์ดิงห์ (Ba Dinh) .. ไม่ไกลไปจากสุสานของลุงโฮเท่าใดนัก เป็นที่ตั้งของทำเนียบประธานาธิบดี (Presidential Palace) เป็นอาคารสีเหลืองมัสตาร์ดสไตล์โคโลเนียล เช่นเดียวกับตึกทำการของหน่วยงานราชการอื่นๆของเวียดนาม
ไกด์สาวในชุดอ๋าวได๋สุดสวย พูดภาษาอังกฤษคล่องแคล่วมาก เล่าให้ฟังว่าสถานที่แห่งนี้เคยเป็นที่ทำการของรัฐบาลอินโดจีนของฝรั่งเศส ซึ่งเปรียบเสมือนสำนักงานใหญ่ของฝรั่งเศสในการปกครองประเทศในแถบอินโดจีนในสมัยอาณานิคม และต่อมาได้ส่งมอบให้รัฐบาลเวียดนามใช้สอย
รัฐบาลเวียดนามได้มอบให้ท่านประธานาธิบดีโอจิมินห์ เพื่อใช้เป็นบ้านพัก แต่ลุงโฮบอกว่าอาคารหลังนี้เป็นสมบัติของประชาชนชาวเวียดนามทั้งหมด ท่านเลยปฏิเสธที่จะใช้สอยอาคารหลังนี้เพื่อความสะดวกสบายของตัวท่านเอง โดยท่านเลือกที่จะพักอาศัยที่บ้านพักเล็กๆชั้นเดียวของช่างซ่อมไฟฟ้าของทำเนียบที่อยู่ด้านหลังแทน ปัจจุบันนี้อาคารแห่งนี้ยังใช้เป็นที่ทำงานของรัฐบาล นักท่องเที่ยวจึงไม่ได้รับอนุญาตให้เดินเข้าไปใกล้ๆอาคาร แต่สามารถถ่ายรูปจากถนนด้านข้างของทำเนียบแทน ต้นไม้ดอกสีสวยในทำเนียบค่ะ ไม่รู้ว่าเป็นต้นอะไร
บ้านพักหลังแรกของประธานาธิบดีผู้ยิ่งใหญ่ของชาวเวียดนาม เป็นตึกชั้นเดียว มี 3 ห้องที่ใช้สอย คือห้องนอนเล็กๆ ห้องทานอาหาร และห้องทำงาน ซึ่งแต่ละห้องเห็นได้ถึงความสมถะและเรียบง่ายของบุคคลที่ได้ชื่อว่าเป็นวีระบุรุษของเวียดนาม ไม่มีเฟอร์นิเจอร์ที่เรียกได้ว่าฟุ่มเฟือย ทุกอย่างมุ่งที่ประโยชน์ใช้สอยที่คุ้มค่า และประหยัด
ข้างๆที่พักแห่งแรกนี้ เป็นสถานที่จัดแสดงรถยนต์ที่ลุงโฮใช้สอย ขณะที่ยังมีชีวิตอยู่ คันแรกเป็นรถยนต์ยี่ห้อปาโปด้า ของขวัญจากรัฐบาลรัสเซีย ส่วนอีกคันเป็นรถเปอร์โย ของขวัญจากเพื่อนชาวฝรั่งเศส ที่ลุงโฮไม่ได้ใช้ แต่มอบให้กับรัฐบาลเพื่อเอาไว้ใช้รับแขกบ้าน แขกเมือง
ใกล้ๆกับบ้านพักหลังนี้เป็นอาคารสไตล์โคโลเนียลอีกเช่นกัน เคยเป็นที่พักของเจ้าหน้าที่ฝรั่งเศสที่มาประจำการอยู่ในแถบอินโดจีน
เราเดินเลียบไปตามทางเดินรอบๆสระน้ำขนาดใหญ่ที่มีเส้นสายขอบสระที่สวยมาก และเพื่อนคนหนึ่งบอกว่าสร้างตามหลักของฮวงจุ้ยที่ดี สระแห่งนี้ที่ใช้เลี้ยงปลาคร์าฟ อยู่ด้านหน้าของบ้านเก่าของลุงโฮ
รอบๆสระน้ำมีต้นไม้ใหญ่ที่ไกด์บอกว่าลุงโฮเอามาปลูกเอาไว้ ต้นไม้ชนิดนี้มีรากผุดขึ้นมาหายใจ รากไม้ดูแปลก เพื่อนคนหนึ่งบอกว่าเป็นรากของต้นพุทธบุด หากมองให้ดี ผสมผสานกับจินตนาการเล็กน้อย จะเห็นว่ารากไม้ที่ผุดขึ้นมา เหมือนกับพระพุทธรูปองค์เล็ก องค์น้อยมากมาย .. ลองมองให้ดีๆซิคะ
ด้านหลังของทำเนียบรัฐบาลเป็นบ้านไม้หลังเล็กๆยกใต้ถุนสูง เคยเป็นที่พักอีกแห่งหนึ่งของลุงโฮ
และว่ากันว่า ใต้ถุนบ้านลุงโฮแห่งนี้ใช้เป็นที่ประชุมนายทหารชั้นผู้ใหญ่ เพื่อวางแผนการรบกับทหารอเมริกันสมัยสงครามเวียดนาม
ส่วนข้างบนมีเพียงห้องนอนเล็กๆห้องเดียวของประธานาธิบดีผู้ยิ่งใหญ่ ไม่มีห้องน้ำ หรือห้องทานอาหาร ..
เฟอร์นิเจอร์ของห้องนี้ และเป็นสิ่งที่น่าสนใจคนไทยอย่างเรา ก็คือวิทยุสมัยเก่าแก่ที่ไกด์ของเราเล่าว่าเป็นของขวัญจากประชาชนชาวอุดรธานี ที่มอบให้เป็นที่ระลึกกับผู้นำที่เคยมีชื่อภาษาไทยว่า เฒ่าจิ๋น หรือลุงโฮนั่นเอง .. วิทยุเครื่องนี้ลุงโฮใช้ติดตามข่าวของสงครามอย่างใกล้ชิด ก่อนที่จะนำข่าวที่ประมวลได้มาวางแผนในการต่อสู้กับกองทัพอเมริกัน .. วิทยุจากชาวอุดรธานี คงเป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งในประวัติศาสตร์การรวมชาติของเวียดนาม .. น่าภูมิใจนะคะ
มีคำถามค่ะว่า บ้านหลังนี้ของลุงโฮ ทำไมไม่มีห้องน้ำ และห้องทานอาหาร .. คำเฉลยจากคุณอ๊าว ได้ความว่า ตอนที่ยังมีชีวิตอยู่นั้น ลุงโฮทำงานวางแผนการสู้รบและการวมชาติเวียดนามด้วยควงามมุ่งมั่น และทำงานหนักมาก จนไม่มีเวลาในการออกกำลังกาย ดังนั้นนอกจากจะเป็นการประหยัดงบประมาณของชาติด้วยการไม่สร้างห้องน้ำและห้องทานอาหารที่บ้านหลังนี้แล้ว ลุงโฮยังถือโอกาสเดินออกกำลังไปใช้ห้องน้ำและทานอาหารที่บ้านหลังเดิมค่ะ ฟังแล้วอยากให้คนใหญ่ คนโตในบ้านเราคิดได้อย่างนี้บ้างจัง เดินลงมาจากบ้านไม้ ที่พักของลุงโฮ ก็มาเจอห้องเล็กๆห้องหนึ่งตรงด้านข้างบ้านใหญ่ ห้องนี้ยังเป็นทางเข้าสู่หลุมหลบภัยภายใต้เนินดินด้านหลังค่ะ .. ลุงโฮใช้หลุมหลบภัยประจำเป็นเรื่องปกติค่ะ ในสมัยสงครามเวียดนาม
ไกด์ยังเล่าให้เราฟังต่อว่า .. สิ่งที่ลุงโฮไม่ต้องการให้เอาเยี่ยงอย่างจากท่านมีอยู่ 2 เรื่อง .. เรื่องแรกคือการสูบบุหรี่จัด ด้วยท่านต้องทำงานและวางแผนตลอดเวลา ไม่มีเวลาพอที่จะออกกำลัง ซึ่งการสูบบุหรี่ไม่ดีต่อสุขภาพ จึงไม่ควรเอาอย่างท่าน .. ส่วนเรื่องที่สอง คือเรื่องครอบครัว ลุงโฮอุทิศเวลา และชีวิต จิตวิญญาณให้กับการต่อสู้เพื่อรวมชาติ จึงไม่มีชีวิตครอบครัว และท่านอยากให้คนเวียดนามช่วยกันสร้างครอบครัวที่อบอุ่น แข็งแกร่ง
บ่อเลี้ยงปลาใกล้ๆกับบ้านพักลุงโฮ และแถวนักท่องเที่ยวที่รอเข้าชม
ร้านขายของที่ระลึกใกล้ๆทางออก
ชาวเวียดนามที่มาเยี่ยมชมล้านของวีระบุรุษของชาติ
|