เหงาใช่มั้ยเวลาไม่มีใครอยู่ข้างๆ

หนทางแต่ละสายที่เธอเหยียบย่ำลงไป

รู้สึกใช่มั้ยว่ามันใกลกว่าเดิม

แม้แต่ยามที่เดินผ่านผู้คนมากมาย

แต่เธอกลับรู้สึกเดียวดาย...จริงหรือป่าว

ยามที่แดดร้อนตอนบ่าย

แต่มันกลับทำให้เธอเหน็บหนาวจากข้างใน

ในวินาทีที่ความอ้างว้างรุมร้ายหัวใจ

ฉันจึงอยากให้เธอรับรู้

ว่าความรู้สึกเหล่านั้น มันเคยเกิดขึ้นกับฉันเช่นกัน

แต่ฉันอยากให้เธอหลับตา

หนีจากความจริงที่เจ็บปวด

ยามที่เธอฝันอาจมองไม่เห็นใคร

แต่รู้มั้ยฉันอยู่ใกล้เธอแค่เอื้อมมือ

อยากให้เธอยืนอยู่ตรงนี้

ที่ที่อาจมองไม่เห็นความรักจากดวงตาของคนรัก

ที่ที่อาจไม่มีไออุ่นให้จับ

ที่ที่อาจโดดเดี่ยวและทรมาน

แต่ที่ตรงนั้นมันจะทำให้เธอเข้มแข็งที่สุด

ฉันเชื่อว่าเธอทำได้

แม่มดขาว