หลายปีที่แล้ว ฉันเลือกที่จะหันหลังให้กับบางอย่าง(ที่เจ็บปวด)

ฉันเลือกที่จะเดินตามทางของฉันเอง

โดยไม่ได้สนใจว่าหลายสิ่งหลายอย่าง(หรือหลายคน)

จะรู้สึกดีหรือสึกแย่กับการตัดสินใจของฉันในครั้งนี้(มากน้อยแค่ไหน)

ฉันไม่ฟังคำร้องขอจากใคร (ไม่มีใครห้ามหรือฉุดรั้งฉันไว้ได้)

ตลอดจนวันเวลาล่วงผ่าน นานจนเรื่องราวเหล่านั้น

กลายเป็นความทรงจำที่เก็บลึกจนถึงก้นบึ้งของหัวใจ

และจนกระทั่งวันนี้ โชคชะตาพาให้ฉันได้รู้จักกับพี่สาวท่านหนึ่ง

แน่นอน เราสองคนไม่เคยรู้จักกันมาก่อน

แต่เรื่องราวของเธอกับบางที่ที่เธอไป มันอยู่ใกล้ฉันแค่เอื้อมมือ

และเรื่องราวที่เก็บลึก(จนเกือบลืม)ก็ผุดขึ้นในใจฉันอีกครั้ง

ฉันอยากกอดเธอแล้วร้องให้ แต่ฉันทำได้แค่นั่งนิ่งหน้าจอมอร์นิเตอร์เท่านั้น..

พี่สาวเชื่อเรื่องโลกกลมมั้ย ฉันคิดว่าฉันหนีมาไกล แต่สุดท้ายก็แค่เอื้อมมือเท่านั้นเอง

แม่มดขาว

ชื่อภาพ: แม่จ๋า

(งานชิ้นนี้ถูกขายไปแล้วด้วยราคา5,000 บาท แต่คุณค่าทางจิตใจของคนสองคนคงมากกว่านั้น)