*

มาตา : แม่ของลูก

“เตสุ  มาตา ว             ทุกฺกรการิกา”

ในแม่และพ่อนา                     กิจจะยากก็ยอมทน

คือแม่สุปราณี              อิสตรี เอนกชน

ใจเปี่ยมประโมทย์ผล               ดุจะผาศิลาแกร่ง

เมื่อหวังจะได้ลูก          ก็พันผูกมนัสแบ่ง

ให้ลูกมิคลายแคลง                 สละด้วยมโนรมย์

          ค่อยคองครรโภทร        ฤดีอ่อนเกษมสม

ด้วยพ่อก็ต่างชม                     พิศะดูละลานหลง

          แรก “โทหฬินี”           นิจะมีระโหยงง

แพ้ท้องแหล่ะโฉมยง                “สุหทา” สนิทเนา

          เกือบปีจึงแล้วคลอด      สบายปลอดภยะเบา

เป็นแม่ผู้เกิดเรา                      “ชเนนฺตี” ขนานนาม

          ปลอบโยนปุตตะร้อง      ถนะต้องก็เลิกตาม

ให้ลูก ณ ทุกยาม                    บ่มิอายจะขัดข้อง

          จึงเป็น “ตุเสนฺตี”         ดนุดีกมลพร้อง

มาตา ชะนะซร้อง                    สุรเพรียก “ปุเสนฺตี”

          เมื่อลมและแดดกล้า      รวิพล่าสิราวี

แม่โอบมิให้มี                         พละแสงประจงวาง

          รัก รักสิรักลูก               ผจงปลูกมิเมินมาง

เป็นแม่ ติแนวทาง                   ทุธรรมาทุรชนฯ

คำบาลี

"โทหะฬินี” หญิงแพ้ท้อง

“สุหะทา"   หญิงผู้มีใจดี       

"ชะเนตตี"  หญิงผู้ยังบุตรให้เกิด

"โตเสนตี"  หญิงผู้ยังบุตรให้ยินดี

“โปเสนตี"  หญิงผู้เลี้ยงดู

----------------------------------------

                    กราบแม่  ๒ สิงหา ๒๕๑๒

 อ่านบทกวีโดย.. จันทร์วารี